vrijdag 12 juni 2020

Pattaya international Pigeon Race

Deze week zijn de duiven verzonden die deel gaan nemen aan de Internationale Pattaya One Loft Race. Deze One Loft Race in Thailand heeft internationaal een goede naam en is ook zeer transparant.

Van eerdere deelnemers hoorde ik louter positieve verhalen over deze race, dus werd het al snel een uitdaging om daar ook eens een ploeg duiven naar toe te sturen.  Daarbij is de agent voor Nederland Esther van Duivendirect en als het om professioneel gaat heb ik haar hoog staan. Afspraak is afspraak en doen wat je belooft is op haar zeker van toepassing en dat is bij zo'n eerste deelname in Azië best prettig.

Ik hou ervan als de races professioneel gerund worden en over meerdere jaren hebben aangetoond goede bedoelingen te hebben tov de liefhebber maar vooral ook ten opzichte van de duif. Zo gauw ik daar aan twijfel is het bij mij einde verhaal. Ook stel ik het op prijs als de informatie voorziening goed is en je op de hoogte blijft van wat er allemaal speelt en hoe de duiven het doen naar aanloop van de trainingen en races en tenslotte de finale. In Pattaya zijn 3 eindraces over ruim 300, 400 en 500 km. Het zijn best pittige finales maar daar kan je wat aan doen door er duiven heen te sturen die dat ook aan kunnen. Wat dat betreft eigenlijk hetzelfde als spelen met jonge duiven op de Nationals in België.



Er is ruimte voor ongeveer 8000 duiven begreep ik en die plaatsen zullen allemaal worden opgevuld zo het lijkt. Ook uit China doen er minimaal 1000 duiven mee en verder vanuit heel de wereld. Het inschrijfgeld is niet gering en dat heeft ook gelijk invloed op de kwaliteit van de ingezonden duiven uiteraard. Je gaat op een duurdere race geen probeersels insturen lijkt me ... Wat ik ook een voordeel vind is dat de eerste trainingen in oktober beginnen en de laatste finale vlucht begin januari. In Europa worden de meeste finales in september gehouden en het is erg leuk om van de winter ook te kunnen genieten van de trainingen en races. Ik kijk er naar uit maar realiseer me wel dat het niet eenvoudig is daar.

Deze ploeg dames zijn drie kwart jaar met passie de verzorgsters van de ingezonden duiven

Vorig jaar deden er ook al heel wat Nederlandse liefhebbers mee waarvan sommigen zoals ik begreep met ploegen van rond de 100 duiven... Ik moet hemel en aarde bewegen om er iets meer als 100 per jaar te kunnen kweken. Maar ja op OLRaces is het niet anders als op de reguliere vluchten. Ook daar massa-inkorvers die hopen op 1 vroege die voor de PR moet zorgen. Zo werkt het nu eenmaal en dat zal altijd zo blijven. Vandaar dat ik mij zelden of nooit erger aan dat soort zaken, immers zonde van je tijd, maar het alleen maar zie als een extra uitdaging...

Van de prijsuitreiking wordt een geweldige show gemaakt....

De eerste Nederlandse duif speelde vorig jaar de 47e prijs dus dat geeft wel aan dat je maar niet ff een mooie serie neer kunt zetten daar. Een duif bij de eerste 50 is al top... Maar we gaan het zien of onze duiven ook de omstandigheden in Azië goed aan kunnen.. Via Esther kregen de inzenders al foto's van de aankomst en het overbrengen naar de hokken. Alle duiven waren goed aangekomen. Kijk dat geeft nu een prettig gevoel dat je dat al weet...Uiteraard zetten we regelmatig een update over deze race op de site, net als van de andere races waar we aan mee doen.

woensdag 3 juni 2020

Operatie Teitje voltooid


Op 1 juni de voorlopige laatste foto gemaakt van NL20-1062152 "Teitje",  kind Moonraker, genaamd Survivor. Denk toch dat het een doffertje is. Gaat blind naar het kweekhok vanwege zijn geschiedenis, afstamming en de bijzondere band met dit duifje. Om het te vieren hebben we de foto maar versierd met een mooi lijstje...

Klaar voor vertrek

Er loopt nu nog een groep jongen met een leeftijd van tussen de 5 en 7 weken oud die komende week naar Thailand zullen vertrekken. Zij zullen daar deel nemen aan de beroemde race in Pattaya waar de top uit heel de wereld aan mee doet. Ook uit China komen daar van de beste hokken veel duiven naar toe.

Ik begreep dat er nu al 8000 inschrijvingen aangemeld waren en daarmee lijken de hokken daar al aardig vol te raken. Zeker niet té vol want de verzorging daar is erg professioneel en de duiven zijn daar in goede handen.

Ben benieuwd of ze zich een beetje kunnen staande houden tussen al dat internationale duiven geweld… De finale vind plaats in januari dus nog genoeg tijd om goed uit te groeien en de races daar aan te kunnen.

Sommige belangrijke koppels laat ik nu een keer over broeden om wat tot rust te komen. Straks nog een ronde voor mezelf en dan is het al weer klaar voor 2020 wat het kweken betreft….

Op de foto een van de koppels die een keer mogen over broeden. Doffer vloog top 20 in finale Algarve great derby en het donkere duivinnetje was mijn 2e in de finale in Sofia achter haar nichtje Buddy 07.

Zij pakten respectievelijk de 10e en de 30e in de zware finale daar.  Op de onderste foto een jong uit de ouders op de bovenste foto. Helemaal klaar om te vertrekken naar Thailand...

vrijdag 22 mei 2020

Omzet draaien...

Aan het einde van het seizoen mag ik graag als afsluiting nog een paar gewaagde en nieuwe koppelingen samen zetten. Die laatste eitjes laat ik dan door voedsters uitbroeden en grootbrengen. Meestal tussen de 10 en 15 stuks die de moeite waard lijken om in een apart hokje de winter door te houden. Gedurende de wintermaanden zie je er altijd wel één of soms  2 naar voren komen die de wauwfactor hebben.

 
Als het doffertjes zijn kun je er dan in februari ook al makkelijk een paar jongen uit kweken en gelijk uit testen. Dat kun je makkelijk doen naast je normale duiven activiteiten. Voordeel is dat je veel kunt uitproberen en daarbij ook nog tegen een aangename en onverwachte verrassing aan kunt lopen.

Ook de ontwikkelsnelheid van je stam gaat daardoor omhoog en je hebt zo ook meer kans op een mooie ontdekking. Zelf hield ik van laat 2019 twee prachtige doffertjes over van, op het oog, boven gemiddelde kwaliteit… Maar of ze net zo goed zijn als ze er uit zien weten we pas als de mand heeft gesproken...

Want daar gaat het tenslotte om. Het ontdekken van een witte raaf als topkweker. Je kunt nog zo’n topmelker zijn met vaak zelf toegedichte speciale gaven, maar als je de goeie niet hebt kan je het schudden… Zo simpel is het..

Gaat goed

Survivor groeit lekker door en is op deze foto van 18 mei inmiddels bijna 3 weken oud. Samen met haar nestmaatje komt ze mooi op en binnenkort kan ze gespeend worden.

Dat kweken vind ik wel  zo'n mooi onderdeel van onze hobby. Het lijkt al snel gewoon maar dat is het natuurlijk niet want het blijft een wonder.. Elke keer opnieuw...

ei ei

Het is heerlijk om ruige natuur om je heen te hebben of er naar op uit te trekken. Daardoor ervaar je elke dag wel iets moois dat de moeite meer dan waard is. Beschreef ik vorige week nog de verscheidenheid aan dieren rondom een simpel slootje..

Prachtig, maar werd toch weer even op scherp gezet toen ik naast de sloot een groot ei aantrof onder de meidoorns die er vlak bij staan. Het dopje was perfect van het 5,5 cm lange ei afgehaald en van binnen was het ei helemaal leeg en schoon leeg gevreten. Vlakbij zit o.a. een eend en fazant te broeden, maar gezien de afmetingen was het waarschijnlijk een eenden-ei.

Klik op de foto voor een uitvergroting

 Ik was voornamelijk verbaasd hoe glad en strak het dopje was losgemaakt en heb het meegenomen om te kijken of er nog bijt- of andere sporen te vinden waren. Het ei moest toch verplaatst zijn en er moest toch ergens een begin gemaakt zijn om het dopje er af te bijten.

Denk dat dit de boosdoener is
En inderdaad. Op het ei werden kleine putjes gevonden van tandjes die waarschijnlijk waren veroorzaakt tijdens het mee sjouwen van het ei uit het nest naar de plek waar het werd leeg gevreten.

Ook was op de rand een duidelijk drukpunt te zien van waarschijnlijk een hoektand waarmee een begin werd gemaakt om het dopje los te maken. Welhaast zeker veroorzaakt door een marterachtige uit de lijn wezel-hermelijn-bunzing-steenmarter.

Voor een wezel lijkt het ei te zwaar om mee te sjouwen. Van een jager hoorde ik dat een steenmarter de eieren meestal mee naar zijn nest neemt dus blijven hermelijn en bunzing over. Ze zitten hier beiden dus lijkt het duidelijk wie wat heeft uitgespookt. Wordt waarschijnlijk eens tijd om de aanschaf van een nacht-wildcamera te overwegen….

donderdag 14 mei 2020

Dr. No

 We gaan de komende tijd weer verder met regelmatig  nieuwe foto’s in de rubriek kwekers/breeders te plaatsen. Daarbij een zeer speciale door Heijblom/van Strien gekweekte doffer die in 2019 maar liefst 3 x top tien vloog op de races én finale van de Golden Algarve Race. In de finale ook tevens co-winner tegen 3522 duiven, want hij kwam tegelijk met de duif aan die uiteindelijk won door als 1e naar binnen te lopen. En het was zeker geen gemakkelijke finale want na de kopgroep van 10 vielen er in het eerstvolgende kwartier maar 10 duiven bij. Dus zeker geen vluchtje die ze met 2 vingers in de neus konden afraffelen...
 
Voor het origineel klik op de foto welke kort na de finale is gemaakt...

Dr. No bemachtigde daardoor de 5e plaats en samen met de 4e en 8e plaats die hij eerder in de trainingen won tegen respectievelijk 4807 en 4605 duiven, voor mij een reden om koste wat het kost te proberen deze doffer in mijn kweekhok in te lijven.

Bij mijn weten heeft een duif tijdens de Golden Algarve races tot nu toe nooit zo goed gepresteerd. Je ziet wel vaker duiven in de eerste races excelleren, maar als dan de finale in zicht komt hoor je er vaak nooit meer iets van. Duiven die dat wel kunnen zijn (in mijn ogen) de pareltjes van de sport en komen maar zeer zelden voorbij. Dus erg blij met Dr. No die ook nog eens perfect gebouwd is...!

woensdag 13 mei 2020

Update Survivor

Met Survivor gaat het uitstekend en lijkt zich tot een mooi blauw duivinnetje te ontwikkelen. Het is een bijzonder wijs duifje en kijkt slim en helder uit haar oogjes. Op 4 mei is ze geringd met ringnummer NL20-1062152 (zie Foto 1 links) 

Voor het origineel klik op de foto.....


Hopelijk komen we haar in de toekomst nog eens tegen bij een toppertje wat we uit haar hebben kunnen kweken. Haar afstamming is in ieder geval perfect dus wat dat betreft geen excuus. De 2e foto is gemaakt op 7 mei en de onderste op 12 mei j.l. We blijven haar volgen en fotograferen tot ze gespeend is...

dinsdag 12 mei 2020

Promo Golden Algarve 2020

Er is een nieuwe Promo gemaakt voor de 2020 editie Golden Algarve, gelegen in de fraaie Algarve in Portugal. Hopelijk kunnen straks weer veel melkers ter plaatse live de finale meemaken. Tot 31 mei a.s. kunnen er nog jonge duiven ingestuurd worden met de finale eind september 2020. Onder de foto de doorlink naar het filmpje....

maandag 11 mei 2020

Passion

Deze week op het hok met mijn telefoon een foto gemaakt van een jong dat me gelijk al opviel en dat me qua model bijzonder aansprak. Het is een duivinnetje uit Moonraker van een week of 5-6 oud en verraadt zich nu al in positieve zin door eigenlijk alles wat ik graag zie. Gelijk schoot me een naam voor haar te binnen. Dat verwoordt tevens ook prima mijn gevoel voor onze hobby.... Passion
Tja je hebt zo je voorkeuren….
 

Blij met Passion

 
Wat ik niet graag zie zijn:
Jankerds om het minste of geringste. Jongen die zich helemaal de kop kapot laten pikken terwijl er voldoende schuil mogelijkheden zijn. Jongen die na 3 dagen nog met samen geknepen oogjes dorstig op hulp zitten te wachten. Jongen die zich het hele hok door laten jagen. Jongen met een rommelig uiterlijk en dan met name de staart. Jongen die ondanks de rijpe leeftijd blijven bedelen bij hun ouders. Jongen die blijven wegkruipen in de verste uithoekjes. Jongen die in verhouding loodzwaar zijn. Zeg maar van die plofkip-types. Te hoog soortelijk gewicht betekent bijna ook altijd een hoog energie verbruik en weinig duurvermogen. En tenslotte als ze dan ook nog een stuit hebben waar je 2 vingers tussen kunt leggen en de staart stoer omhoog steken….Ik zal ze er als vlieger niet op veroordelen maar als het niet bijtrekt zijn dat niet bepaald mijn lievelingsduiven voor de kweek zeg maar ..


                                                                Wat ik wel graag zie:
Jongen die na 3 weken al uit het nest vliegen en nadat je ze terug zet de volgende dag er weer uit zijn gevlogen. En die na een week op de grond nog geen veertje verkeerd hebben zitten en er puntgaaf uitzien. Jongen die snel uitvliegen en ondanks 12 aanwezige broedvakken weer foutloos terugvliegen in het broedvak van hun ouders. Jongen die al snel een zitje veroveren en dat ook verdedigen. Jongen die na 2 dagen al de ren in vliegen. Jongen die al snel bij de voerbak van zich af bijten tegen oud en jong. Jongen die na 5 weken een staart hebben ter breedte van één tot anderhalve pen. Jongen die alles zien en alles door hebben. Jongen die je aan het lachen maken door hun dappere of brutale gedrag. Jongen die mooi vol zijn met een laag soortelijk gewicht. Mooi in balans en gesloten stuit. Niet allemaal van levensbelang natuurlijk, maar we hebben het hier over wat ik graag zie of juist niet waarbij ik gelijk moet aantekenen dat e.e.a voor een deel ook afhankelijk kan zijn van de conditie van het moment of het hok waar ze op verblijven.  

vrijdag 8 mei 2020

Hoop

Het zijn hectische tijden wereldwijd en dat zal ook nog wel een tijdje zo blijven. Voor  mij persoonlijk is het belangrijk daarbij de kleine, waardevolle, zaken niet uit het oog te verliezen. Een manco van deze tijd is dat we gewoon veel te veel informatie over ons heen krijgen. En 95 % van de berichten is alleen maar negatief. En het wordt alleen maar meer en meer...

Vandaar dat ik deze week even een kort filmpje heb gemaakt van een stukje simpele natuur. Gewoon beeld van een sloot voor mijn huis, waar zoveel moois plaats vind. Het bruist van het leven op dit moment en als je het wil zien gewoonweg prachtig.

 
Je hoort in die 20 seconden o.a. een groene kikker, waterhoentje, boerenzwaluwen, kneu, putter, vink, merel en nog meer. En dan praat ik nog niet eens wat onder water allemaal plaats vind en wat er nog meer leeft in en rond dit kleine stukje natuur, zoals bv woel-en spitsmuizen, hermelijn,  etc. En dat gewoon bij een slootje van nauwelijks anderhalve meter breed...Kijken kost niks...

donderdag 7 mei 2020

4e ronde..

De kweek loopt lekker door en nog steeds gaat alles naar wens. De laatste doffers zijn nu nog aan het drijven voor ronde 4. Ronde 3 gaat nog naar 2 of 3 races in Azië en wat ik dan kweek is voor enkele vrienden en uit bepaalde lijntjes ook voor mezelf. Daarna ga ik nog wat koppels samen zetten om een paar nieuwe koppelingen uit te proberen en alvast voor het nieuwe seizoen te kijken hoe de jongen zich op het eerste gezicht tonen. Dat vind ik ook een van de mooiste kanten van de sport.

Ik kan er ook niet in kijken maar als ze me in de hand al niet aan staan ga ik er niet verder mee experimenteren. Echte fijne verraden zich in het algemeen toch wel volgens mij, alhoewel je je ook best eens kunt vergissen. Maar als je op je gevoel afgaat kom je meestal een heel eind mits de nazaten grondig worden getest natuurlijk.

Dit is de Jonge Vechter en een van de laatste doffers die nog loopt te drijven voor Ronde 4. Jonge Vechter is ook een zomerjong en  heb ik gekweekt uit Broer x Zus. Ondanks de straffe inteelt geeft hij geen krimp qua gezondheid. Ziet er altijd goed uit en ook een gezellige doffer op het hok. Foto is vandaag gemaakt.
 

Ik werk altijd met cijfers voordat de duiven weggaan naar een race of maak bepaalde aantekeningen waarom een duif me de eerste 4 weken al opviel. Of tegenviel kan ook natuurlijk. Maar dat is voor mij geen reden om een duif niet in te sturen. Of de gezondheid moet rammelen. Dan is het einde verhaal. Die hoge cijfers scoren betekent echter geen garantie dat het goeie racers worden. Maar de echt goede zijn bijna altijd wel goed tot zeer goed gebouwd...Dan praat ik wel over finaleduiven niet over de duiven die op de eerste Hotspots de 1e winnen. Ook knap maar dat kan ook op wilskracht.. Een duif die zich op de finale laat zien zijn de echte atleten...

Ook wat betreft mijn kwekers zie ik graag dat ze in goede conditie blijven en niet terug vallen tijdens de kweek. Ik begrijp dan ook nooit waarom sommige melkers last hebben van overbevolking…Zoveel goeie zijn er toch niet? 

dinsdag 5 mei 2020

Preventie

De eerste jongen van de 3e ronde zijn speenklaar. Zijn ook weer prachtig opgekomen dus wat dat betreft geen klagen. Het extreme selecteren heeft toch invloed. Ongeacht wat anderen daar van vinden en zeggen ben ik er van overtuigd dat al dat pappen en nathouden je op een gegeven ogenblik gewoon nekt. Je moet eerst wel door een dal heen maar daarna ben je van heel veel ellende verlost. 

Dit duivinnetje mag straks naar een OLRace in Thailand. Ze komt uit een goede familie en gaat naar een goed geleide race dus dat moet kunnen. Ik laat ze ook wat langer zitten als bij andere races vanwege de langere reistijd zodat ze tegen de tijd van vertrek goed zelfstandig zijn
Twee weken geleden werd ik nog gebeld door een sportvriend die ook aardig wat duiven van mij heeft en die vertelde dat er opeens een heel stel jonge duiven dood gingen. Hij had het over een stuk of 10,  maar vertelde hij, dat het wel opvallend  was dat er maar 1 dood ging van mijn  soort. Op zich zegt dat niet veel, maar het is niet de eerste keer dat me dat overkomt.

 Zelfs een organisator van een One Loft Race benaderde me eens en vertelde me dat de duiven van mij in een afdeling zaten waar ze met bosjes omvielen en die van mij leken geen last te hebben. Dat zal niet bij alle besmettingen zo gaan natuurlijk, maar dat zijn toch wel ervaringen die me het gevoel geven op de goede weg te zijn... Zeker bij de kweek op eigen hok, waar het echt genieten is van het mooie kerngezonde grut wat in schotels ligt...

 Van een andere sportvriend die een hok aan het bouwen is bij zijn nieuwe huis is hoorde ik dat hij maar vreemde sporen bij zijn hok had aangetroffen die verdacht veel leken op die van een marter. Daar krijg ik gelijk de rillingen van. Vind het een wonder der natuur maar  het zijn wel abnormale killers.
 
Deze stroken metalen golven heb ik zo laten uitzagen op de maat van de golfplaten
 Op tv zag ik van de week nog een filmpje bij Vroege Vogels waar ze een camera bij een nestkast van een kauwtje hadden gezet die zat te broeden. Zag je een marter naar binnen gaan, beet in een fractie van een seconde die kauw dood en nam haar mee. Even later kwam hij nog terug om de eieren op te halen. Vond het gewoon akelig om te zien omdat je natuurlijk gelijk een link legt naar je duiven.

Zal je maar gebeuren dat zo’n beest je hok binnen dringt. En ik denk dat zij samen met de vos, ook mede verantwoordelijk zijn voor een aanmerkelijk deel van de terug gang van de weidevogels. Ze horen erbij in de natuur, maar moeten wel op tal worden gehouden anders moorden ze alles uit...Hier en daar worden al ontheffingen verleend om behalve de vos, ook de marter kort te houden in gebieden waar het uit de hand loopt.

Op een van mijn hokken liggen golfplaten en toen het hok er stond heb ik gelijk de golven aan de voor- en achterkant dicht gemaakt met een soort stalen platen met gaatjes die ik in de vorm van de golven had laten zagen. Geeft een zeker gevoel en als het plafond nog eens met van dat papegaaiengaas is bedekt wordt het risico al een stuk minder.

 Verder is het erg belangrijk te zorgen dat je geen muizen in en onder je hok krijgt want juist die trekken de marters aan en is voor hen een reden een opening in je hok te zoeken. En ze hebben maar 4 cm nodig om binnen te komen. Bij sommige melkers heb ik nog wel eens de indruk dat ze het potentiële gevaar van een steenmarter echt onderschatten. Het blijven voor ons als melkers echte griezels... 

Zo zit het aan de binnenkant van het hok vastgeschroefd..

donderdag 30 april 2020

Algarve Golden OLR

De duiven voor Algarve Golden zijn inmiddels aangeleverd bij Sjaak Buwalda en het is even afwachten of ze met het vliegtuig of vrachtauto naar Portugal kunnen worden vervoerd. Vliegtuig zou het mooiste zijn natuurlijk. Wel duurder maar ook veruit het snelst en daardoor voor de duiven ook het meest comfortabel denk ik.
   
 
De finale zal ook dit jaar naar verwachting weer eind september plaatsvinden met een slotrace van 505 km vanuit het hoge Noorden van Portugal tot aan de hokken in de Algarve. De Algarve Golden Race is in mijn ogen de grootste en meest professionele One Loft Race van Europa met de sterkste concurrentie vanuit tientallen landen wereldwijd.  En ik ben er welhaast wel zeker van ze momenteel zelfs wereldwijd (muv China, daar heb ik te weinig zicht op) aan de top staan. Om een indruk te krijgen van deze race hebben ze een leuke video gemaakt van de finaledag van 2019….

woensdag 29 april 2020

Survivor has landed...

Vanmorgen ging ik met kloppend hart voor de 2e keer het hok binnen, waar het jong van het gerepareerde eitje bezig was zich uit het ei te werken… Zijn maatje was er al uit en met een viltstift had ik zijn pootje gemarkeerd zodat ik zeker wist wie wie was…

Wát een opluchting als je zo'n klein friemeltje in het nest ziet liggen....

De eischaal van het maatje was al uit de broedschotel gegooid, alleen zat het bovenstukje tegen de achterkant van het gerepareerde eitje. Dat kon verder geen kwaad want het uitpikken leek helemaal goed te gaan, althans het pik-kringetje zat aan de goede kant van het ei….

Nu was het echter het uur van de waarheid en bij het van het nest pakken van de oude duivin slaakte ik een kreet van blijdschap...Survivor had het gered en was helemaal zelfstandig uit het ei gekomen! De duiven keken me verbaasd aan van wat mankeert die nu,  maar je wilt niet weten hoe blij ik was met dat jonkie. Echt geweldig!

Eerst even de schalen veilig gesteld en wat foto's  gemaakt. Later kijk ik nog wel eens naar de details. Klik op de foto voor het originele formaat...

Zijn maatje even apart gelegd, snel een paar foto’s gemaakt. Jonkies weer bij elkaar , de duivin op het nest gezet, eischalen mee naar binnen genomen voor wat foto’s. Later nog even bij goed licht snel een foto van de 2 maatjes samen in het nest. Alles ziet er perfect uit…

Het jong gaat dus Survivor heten. Alles uit dat koppel gaat sowieso al naar het kweekhok maar Survivor zal nooit meer weg gaan. Hij of zij zit bij mijn vrouw op het hok dus dat wordt het nieuwe lievelingetje van het hok…Dat weet ik nu al...Wat een prachtige hobby hebben we toch… Soms leed,  maar als je het wilt zien ook zoveel plezier. Onbetaalbaar...

De bovenste is Survivor. Alles ziet er perfect uit. Nu even verdiende rust voor deze kanjers...En we hebben er van geleerd...Vanaf nu niet alleen bij de eerste ronde nestmateriaal in het hok gooien en denken dat een matje wel genoeg is...

dinsdag 28 april 2020

Overladen en T"eitje

Van Daniel kreeg ik bericht dat de duiven voor Algarve Golden waren afgeleverd bij Sjaak Buwalda waar ze nog minimaal een week in de ren blijven zitten. Is geen probleem want hij heeft daarvoor mooie ruime rennen, waar het prima toeven is voor de duiven op doorreis. Kunnen ze gelijk wennen aan een wat grootschaliger samenzijn…

De duiven voor Europa Masters in Roemenië zijn op een verzameladres in Duitsland aangeleverd en daar overgeladen in een grote duivenwagen die kort daarop vertrok naar een ander verzamelpunt, waarna de reis in de richting Oostblok wordt voortgezet. Dankzij een goede coördinatie kon deze auto voor meerdere races duiven meenemen. Goed geregeld door die mannen!



Update T’eitje
Het lijkt hartstikke goed te gaan met het gerepareerde eitje! Kon na enkele dagen al zien dat het normaal bevrucht was en het jong ook op het oog normaal doorgroeide. Deze week nog even een nauwkeurige laatste check gedaan op eventuele lekkage of andere zaken maar het zag er allemaal prima uit.

Sterker nog; 2 uur geleden zag ik dat het lichtjes was aangekipt…. Wordt een spannende nacht en waarschijnlijk begin van de dag morgen...Zou toch wel heel zonde zijn als het nu nog fout ging… Maar we hebben er een goed gevoel bij en vingers crossed…

Deze foto maakte ik tijdens een laatste nauwkeurige check enkele dagen geleden. Het eitje is bevrucht en het jong groeit goed door. Het kaarsvet heeft wel wat vuil aangetrokken en dat geeft een beetje een vertekend beeld, want het eitje was in goede staat en geen complicaties verder

Belangrijkste is nu nog dat het jong bij het uitkippen geen vreemde route kiest om het eitje uit te pikken want dan kan het wel eens fout gaan. Verder voorzie ik weinig problemen eerlijk gezegd. Als het wordt uitgekipt zoals normaliter bij 80 procent van de eieren gebeurt,  moet het haast goedkomen zou je denken. Maar het blijft natuur en die kun je nooit dwingen...Binnenkort weten we meer....

zaterdag 25 april 2020

Positief

Vandaag een heugelijke dag want de groep jongen bestemd voor Europa Masters in Roemenië en Algarve Golden in Portugal werden thuis opgehaald. Dankzij doortastende initiatieven van sommige organisatoren konden de duiven voor Roemenië worden aangeleverd.

Met een kleine duivenaanhanger worden de duiven bij de melkers thuis opgehaald en naar een verzamelpunt in Duitsland gebracht waar ze met een 20 tons duivenauto richting Oosten vertrekken. De grote vrachtauto neemt voor 15 verschillende races duiven mee. Knap en strak georganiseerd.


Bij mij thuis kwam Daniel Brandt de duiven ophalen en het deed me goed toen ik zag hoe hij de duiven in de manden deed. In alle rust en kundig werden ze ingeladen met in achtneming van voldoende afstand. Hij had de route zodanig bijgesteld dat hij voor mij de Algarveduiven die via Sjaak Buwalda naar Portugal worden verstuurd, gelijk kon meenemen. De Algarveduiven gaan rond 2 mei op weg naar Portugal is de verwachting. Dus gezien de omstandigheden positief nieuws!

maandag 13 april 2020

Paasei

Dit weekend kon ik wel door de grond zakken toen ik het eerste eitje zag dat de duivin van Moonraker zojuist had gelegd. Tijdens het leggen was het met de punt op de harde bodem van de broedschaal terechtgekomen en was er een stukje schaal naar binnen gevouwen. Normaal heb ik matjes in de broedschaal maar sommige duiven krabben en draaien net zo lang tot er een gat in het midden ontstaat en een gedeelte van de bodem niet meer bedekt is. Ook bij dit koppel dus….

Dit doffertje komt uit hetzelfde koppel. Hopelijk gaat het met het eitje ook goedkomen en krijgt hij er een fraaie broer of zus bij...

 Ik zag dat het vlies aan de binnenkant niet beschadigd leek en heb er maar even goed werk van gemaakt om het eitje proberen te redden. Bij een deuk en dat soort beschadigingen lukt het me meestal wel om het met bv kaarsvet weer goed te krijgen maar dit zag er wel ernstiger uit. Ik heb eerst wat ruimte gemaakt om het naar binnen gebogen stukje schaal. Mocht het jong zich ontwikkelen kan het stukje schil door de druk van binnenuit weer makkelijk naar buiten gedrukt worden.

Linksboven het eitje met het ingedeukte lipje nadat ik wat ruimte had gemaakt zodat het later naar buiten kan worden gedrukt als het jong bijna volledig ontwikkeld is. Bij het leggen is het ei met de punt precies op het harde gedeelte van de schaal terecht gekomen... Zo zonde vind ik dat..

 
In het hok onder de roosters heb ik net zo lang gezocht tot ik een mooi stukje uitgekipte schaal kon vinden en die zoveel mogelijk op maat geknipt met een minuscuul nagelschaartje. Daarna het dopje er op geschoven en met 2 seconden lijm op 4 plekken “gepuntlast” Daarna de rand luchtdicht en glad afgestreken met kaarsvet. Het nieuwe dopje is zodanig kort dat ik hoop en verwacht dat het jong er bij het uit kippen geen last van heeft. Als het vlies inderdaad heel is gebleven moet het met een beetje geluk goed kunnen komen. Ik ben erg benieuwd. Over 17 dagen weten we meer….
 

Hier heb ik het dopje er met 2 seconden lijm op 4 plekken met een drupje vastgezet. Later heb ik de rand nog luchtdicht afgekit met kaarsvet en het ei weer terug gelegd onder het koppel...Nu maar duimen voor een goede afloop...




woensdag 8 april 2020

Eerste keer mand

Met een beetje geluk kunnen we over ongeveer 2 weken weer een stel jongen aanleveren voor een of twee éénhoksraces waar we nog een stel mooi opgekomen duifjes voor hebben klaar zitten. Ze worden een dezer dagen geënt tegen in ieder geval paramixo en ik maak daarvan ook altijd gebruik om ze alvast aan de mand te leren wennen. Ik pak ze dan in het donker en zet ze ruim in de manden op een dikke laag droge korrels en plaats ze een nacht in de garage waarna ze in de loop van de volgende ochtend worden geënt.

Binnenkort worden deze jongen in de mand gezet om ze de volgende dag te kunnen enten...Des te minder stress ze hier bij ervaren des te beter. Vandaar dat ik ze ook in het donker in de mand zet.


De volgende keer dat je ze in de mand plaatst merk je dat de grootste stress er al af is en liggen ze relax op de droge korrels. Sommige, vaak die met fondbloed, al op één vleugeltje. Ik ben altijd weer verbaasd hoe snel je ze daar aan kunt wennen. Vind het wel belangrijk ze in het donker te pakken. Dat scheelt al veel stress. Als ze eenmaal in de mand zitten even een half uurtje het licht aan zodat ze weten wat er aan de hand is.

Ook probeer ik ze zoveel mogelijk ruimte te geven. Ik plaats de tussenschotjes dan zodanig dat er max 4 in kunnen en ze elkaar niet op een hoop drijven. Ook probeer ik de eerste keer de nestmaatjes zoveel mogelijk bij elkaar te zetten. Volgens mij kennen ze elkaar echt wel en geeft ook een stukje rust. Al die kleine beetjes bij elkaar zorgen er voor dat alles veel relaxter verloopt….

zaterdag 4 april 2020

Moeilijke tijden

De hele wereld lijkt momenteel in verwarring. De toekomst is nu moeilijk te voorspellen, zelfs als je het over een paar maanden hebt...Plannen maken is bijna onmogelijk. Het enige wat werkt is rustig blijven en zoeken naar creatieve oplossingen.

Dat geldt eigenlijk voor alles op dit moment, ook voor de duivensport. Alhoewel dat nu wel het kleinste probleem is natuurlijk… Maar we blijven melker en hebben allemaal geprobeerd mooie jongen te kweken, nieuwe koppelingen uit te proberen en willen ondanks alles graag genieten van onze sport.

Dit jonkie zit met zijn moeder al naar buiten te kijken en is er aan toe om te worden ingestuurd naar een One Loft Race. Ik hoop dat ze een eerlijke kans krijgt want het is een nieuwe koppeling waarvan ik graag wil weten of het pakt. Haar vader is winnaar van de finale 2019 in Sofia en haar moeder (die naast haar staat) is volle zus van Purple Rain…


Probleem is alleen wat worden dit jaar de mogelijkheden om te kunnen spelen en testen? Niemand die het zeker weet. Ook met betrekking tot de One Loft Races is er veel bevroren in die zin dat er nauwelijks kan worden aangeleverd.

De finales waar soms duizenden melkers op af komen lijkt me op dit moment helemaal uit den boze maar als men het voor elkaar krijgt de duiven op de OLR hokken te krijgen dan is er nog veel mogelijk. 

Veel hokken zitten inmiddels vol  met duiven die eigenlijk op de planning stonden om aangeleverd te worden. We gaan het zien.

Ook de hazen hebben het voorjaar in de bol en zoeken elkaar op zoals deze twee op de nog kale stukken grond.. Komende week zullen er ook weer veel trekvogels arriveren om hier te komen broeden. Wat dat betreft is het een prachtige tijd...   (voor het origineel klik op de foto)

Positieve is dat er prachtig weer aan zit te komen en de aarde zal gaan bruisen van energie bij mens dier en de rest van de natuur. Hopelijk gaat dit ook de kracht van het virus drukken maar ook dat weten we niet zeker. Alles in de natuur staat op scherp. Probeer gezond te blijven, sterkte voor de mensen die het nodig hebben en houdt moed!

maandag 23 maart 2020

Toch nog duiven

We hebben ze gelukkig nog en zouden ze niet graag missen. Onze duiven. De eerste ronde konden we nog net op tijd afleveren bij 3 verschillende races tijdens de beurs in Houten. Was het een week later geweest was dat feest waarschijnlijk niet door gegaan.

De actuele stand van zaken is dat het aanleveren van bij mijn weten  alle One Loft Races is uitgesteld richting mei. Als dan het transport naar verschillende landen weer een beetje op gang komt kunnen er nog veel One Loft Races doorgaan. Anders wordt het moeilijk. Maar de mens went snel en is erg creatief, dus zou het mij niet verbazen als er allerlei alternatieven worden bedacht in de vorm van meer winterraces etc.

We gaan het zien. Je kunt geen week vooruit kijken momenteel.


Ik heb wel besloten om kinderen rechtstreeks uit Moonraker niet meer in te sturen voor een One Loft Race.  Ze gaan vanaf nu de deur niet meer uit en zijn ook niet te koop, maar dat wisten de meesten al :) Dit jaar heb ik zoals altijd alle jongen op mijn gemak bekeken en een cijfer gegeven. Je kunt er niet inkijken, dat weet ik, maar echte fijne laten zich vaak wel zien.

Bijna elke keer als ik een jong met de “wauwfactor” in handen kreeg (uitspraak van boer Geert :))  en naar de afstamming keek kwam hij of zij in bijna alle gevallen uit een zoon of dochter van Moonraker… En in allerlei combinaties. En niet alleen op eigen hok...Dus dit jaar mag hij in alle rust zonder forceren voor eigen kweekduiven gaan zorgen…. Erg blij mee...  

Onzekere tijden

Een zware griep en de dood van mijn 2 lievelingshondjes hebben een paar weken de extra energie bij me weggeslurpt, die ik anders o.a. voor mijn duiven en andere hobby’s gebruikte. Bijzaken dus…

Gelukkig ben ik weer behoorlijk opgeknapt en het nare gevoel van het verliezen van 2 hondjes trekt ook weer aardig bij, maar het is natuurlijk kinderspel vergeleken bij wat veel mensen momenteel treft.

Het was te verwachten dat zoiets zou gaan gebeuren. Niet of, maar wanneer. De natuur kan je niet eindeloos negeren en schofferen. We hebben de meest moderne high tech tot onze beschikking plus raketten, hypersonische vliegtuigen, elite troepen etc.

Totdat er een onzichtbaar virusje onze kant wordt opgeblazen en laat zien wat we daadwerkelijk voorstellen.... Alles ligt op zijn gat. Van mensen tot complete economieën...
   
Er wordt al genoeg over geschreven en getoond dus wil er niet te diep op ingaan maar wil iedereen die er mee te maken krijgt heel veel sterkte wensen. Zowel de mensen die extra risico lopen,  ziek worden of nog erger, overlijden. Hun naasten, maar ook de mensen waar de maatschappij momenteel grotendeels op draait….

De mensen in de zorg natuurlijk, maar ook die in de hulpverlening, onze onverschrokken chauffeurs, de meisjes achter de kassa en zo veel meer mensen die zich nu voor ons in zetten.. Beroepen die we altijd maar vanzelfsprekend vinden dat ze worden gedaan maar nu hun echte waarde bewijzen…..Nogmaals sterkte voor een ieder die dat kan gebruiken en pas goed op jezelf!
 

zaterdag 22 februari 2020

Samen sterker

Vorige week hadden Tjeerd en Jouke Elzinga een aantal jongen te koop staan op Pipa en een sportvriend had daar wel interesse in. Hij vroeg of ik even met hem mee wilde om enkele te koop staande jongen te bekijken, dus waren we al snel onderweg naar Harkema in Friesland.

Al pratende reden we eerst nog de afrit voorbij maar alles kwam goed en 3 kwartier later stonden we met enkele mooie jonge duiven in handen. Voornamelijk de lijn van hun beroemde superracer én kweekster Esmee, 1e nat. Asduif 2014, steelt de show op de hokken van vader en zoon Elzinga. Zij is gekweekt uit een doffer van Pieter Veenstra x een duivin van Dr. Schwidde uit Duitsland.

Stoere Fries Jouke Elzinga met zijn Superdoffer Prince Esmee....


Door samenkweek wisten zij deze lijn nog verder te verfijnen. Allereerst met de Harry van Jan Hooymans, waar zij o.a. een doffer genaamd Hallilujah (15-078) aan over hielden. Later werd me duidelijk hoe hij aan zijn naam was gekomen :)

Uit Hallilujah met een terugkoppeling naar een van hun andere basisduiven New Hope, kweekten zij een echte crack met de naam Prince Esmee (17-807). Deze doffer wist in 2 weken tijd maar liefst 2 x een 1e NPO te winnen tegen respectievelijk 4666 duiven en eentje tegen 8939 duiven. Dát zijn natuurlijk de witte raven in de sport…

Nadat ik zowel Hallilujah én Prince Esmee in handen had gehad was ik blij dat ik mee was gegaan. Beide doffers waren ook in de hand van de buitencategorie. Ongelofelijk wat een kwaliteit hadden die 2 duiven zeg, niet normaal zo goed!

Inmiddels zijn er weer stappen gemaakt en hebben de Elzinga’s samenkweek gedaan met een andere crack die o.a een 1e NPO wist te winnen op Bourges tegen 2216 duiven en een 1e op Chateauroux tegen 2566 duiven en wel superduivin Manu (16-182) van Gerard Koopman. Uit die samenkweek liet Jouke me ook al weer een fraaie duivin zien. En dat alles met gesloten beurs. Zo kan het dus ook...

vrijdag 21 februari 2020

Ad Schaerlaeckens

Voor het achtergrondverhaal over die Duitse superkweker van Schaerlaeckens orgine, miste ik nog de nodige info. Bij Ad Schaerlaeckens vonden we de ontbrekende stukjes waardoor we de puzzel qua afstamming inmiddels compleet hebben tot over meerdere generaties. Echt interessant om uit te zoeken. Net als het bezoek aan Ad en zijn vrouw Mia. Altijd gastvrij met altijd boeiende en waardevolle gesprekken….


maandag 17 februari 2020

Schuilplek

Momenteel vliegen de eerste jongen uit de broedvakken van hun ouders naar de grond. Altijd een beetje tricky. Vooral als er in de onderste broedvakken een of meer dominante doffers zitten die de vloer voor hun eigen broedvak ook als hun domein beschouwen. Jongen van een andere kleur als de eigen jongen zijn vaak de klos en met een beetje pech blijven ze er maar op inhakken.
 

Deze foto heb ik van bovenaf gemaakt, vandaar dat de ruimte onder de plank wat weinig lijkt maar het is groot genoeg om met gemak onder te kunnen schuilen. Deze jongen zien er in ieder geval nog ongeschonden uit....

Ik maak tegen die tijd altijd een paar provisorische schuilplekken waar ze of wat hoger kunnen gaan staan, of onder kunnen kruipen als ze worden aangevallen. Vaak is dat voldoende om erger te voorkomen. Opvallend is wel dat sommige jongen nauwelijks een haar wordt gekrenkt en andere tot bloedens toe worden gepikt…..

Hokbezoek HVA pigeons


Kortgeleden bezocht ik de hokken van Herman van Agtmael in Schilde (België) om zijn spraakmakende kolonie Fondduiven te bekijken.

Het was een dag genieten pur sang om deze beroemde fondlijnen zo bij elkaar te zien.

Prachtige ogen in specifieke fondlijven van bewezen lijnen. Duiven die nooit opgeven en het (duur)vermogen hebben om hun wilskracht om te zetten in heroïsche daden.

Van dit bezoek heb ik een verslag gemaakt… Klik op onderstaande link om het te kunnen lezen:

zondag 16 februari 2020

Gouden Duifviering

Dit weekend vond in België het grootste en wellicht mooiste duivenfeest plaats. Zalencentrum Den Boomgaard in Ranst, zat weer bomvol enthousiaste liefhebbers. Een echt festijn met, net als de meest eerlijke Gouden Duif competitie zelf, mogelijkheden voor iedereen om zijn draai daar te vinden.
 


Houd je van dansen en luide muziek? Dan kan je daar helemaal uit je dak gaan als je dat leuk vind. Houd je er meer van om gezellig bij te praten met andere sportvrienden? Ook dan zijn er genoeg plekken waar je samen rustig wat kunt drinken of eten. Vind je het leuk om een serie duiven te bewonderen en te bekijken van de absolute top die er een erezaak van maken om voor de Gouden Duifveiling iets speciaals te schenken? Ook dan kan je op je gemak rondkijken en genieten van alles wat deze viering biedt.
 

Om een uur of 4 liep de zaal al aardig vol en zat iedereen nog braaf aan tafel...

 Genieten en verbroedering zijn de sleutelwoorden van deze happening, die niet meer weg te denken is uit de internationale duivensport. Een prestatie van formaat van het team van sportblad de Duif olv Rik en Jan Hermans. Grote klasse en proficiat voor alle betrokkenen!
 

Enkele uren later zat de stemming er volop in....

 

donderdag 13 februari 2020

Eerste ronde (filmpje)




De eerste jongen van dit seizoen zijn nu bijna 3 weken en komen geweldig op. Er is er gelukkig nog niet één gesneuveld, op 1 plat gedrukt eitje na dan. Je kunt je niet voorstellen dat ze over 2 weken al op reis zijn naar Griekenland en Sofia om daar aan de One Loft races deel te gaan nemen. Ik heb een doffertje gefilmd die nu al een vinnig karakter laat zien en het broedvak van zijn ouders met verve verdedigd… Hij komt uit een zoon van Moonraker, zelf winnaar Olrace x Buddy 07 uit Blue Hero. Buddy 07 vloog de 10e in de finale van Sofia in 2019 en kwam tegelijk met de winnaar aan. Hopelijk is hij van hetzelfde kaliber….

dinsdag 11 februari 2020

Superkweeklijn

Voor het sportblad de Duif schreef ik destijds een serie artikelen over de Ace Fourlijn van Ad Schaerlaeckens:  http://pigeon-fever.blogspot.com/p/specials.html . Enerzijds omdat ik zwaar onder de indruk was wat die lijn allemaal teweeg had en heeft gebracht. De serie liep dan ook uit tot een 13 delige en nóg kon ik lang niet alle info gebruiken die ik verzameld had. Anderzijds vind ik het belangrijk dat dat soort informatie over de historie van de duivensport wordt vastgelegd.

Eigenlijk zou dat ook moeten gebeuren over bv de nazaten van de Kannibaal en de Olympiade 03 vind ik en wellicht zijn er nog enkele heel bijzondere kweekduiven. Ik heb er laatst ook wat gezien op het gebied van fondduiven bij Herman van Agtmael waar ik komende week nog een stuk over zal plaatsen.  Het probleem tegenwoordig is dat het niet meer loont om boeken uit te geven en we het vaker moeten doen met meer oppervlakkige info. En als er dan eens wat wordt beschreven is vaak op commerciële basis in plaats van pure feiten.



Nog steeds komen er bijzondere duiven voorbij die hun oorsprong vinden in de Schaerlaeckensbasisduiven van toen en nog steeds blijken zij in staat tegen enorme aantallen duiven 1e prijzen te spelen. Nu ik mij meer focus op de One Loft Races liep ik ook weer tegen een fabuleus kweekdoffertje van die lijn aan wiens nazaten abnormaal huis houden op die races.

Vandaar dat ik afgelopen weekend heb besteed aan een bezoek aan desbetreffende melker in Duitsland om het een en ander vast te leggen voor een afsluitend artikel over die Ace Fourlijn voor de Duif. Ik weet zeker dat het een van de beste One Loft kwekers ter wereld is want uit kinderen en kleinkinderen werden alleen al de laatste 2 jaar wereldwijd 3 (!) finales gewonnen op de meest prestigieuze races ter wereld... waarvan 2 met grote voorsprong, los vooruit….Meer verklap ik voorlopig niet en kom er tzt uiteraard nog uitgebreid terug. Hierboven alvast een foto van desbetreffende topmelker met een zoon van die super kweker...

maandag 3 februari 2020

One Million Dollar Race 2020


Dit weekend vond de finale plaats van de wereldberoemde One Million Dollar Race in Zuid Afrika. Er waren nog 1548 duiven in de race, welke zaterdag j.l. om 6.05 uur werden gelost op een afstand van 600 km mét kopwind. Op het moment van de lossing stond het al vast dat het een zware maar faire race zou kunnen worden. Het weer was perfect en de duiven vertrokken als een streep. Het was de vraag of er de eerste dag al duiven zouden vallen of dat men, net als bij de laatste finale in Victoria Falls onder vergelijkbare omstandigheden, tot zondagmorgen zou moeten wachten. Helaas hadden we zelf geen duiven ingestuurd want we zitten al snel aan onze kweekmax. maar ondanks dat was het toch genieten...

Uren verstreken en plotseling om 18.32 uur lokale tijd kwam een donkerkras duivinnetje als een speer naar beneden gedoken en drukte na 12 uur en 27 minuten de winnende tijd af. Snelheid 802 meter per minuut! Het duifje met de naam Marjana behoorde toe aan het Sloveense duo Barbara en Miha Sovic. Zij volgen een Spartaans systeem bij hun duiven waarmee ze erg succesvol schijnen te zijn.


 De grote vraag was natuurlijk of er, voordat het donker werd, nog duiven bij zouden komen.  Maar na ongeveer een kwartier kwam er een lichtkras doffertje, genaamd Suza van het Amerikaanse Beka Loft, aan geklepperd, die tekende voor een eervolle 2e prijs

Het werd inmiddels steeds donkerder en het leek er op dat voor een vervolg gewacht zou moeten worden tot de volgende ochtend. Maar tegen alle verwachtingen in meldde zich omstreeks 19.27 uur nog een geweldige doorzetter met Nederlandse ring en wel de Viento van Gerard Koopman. Een geweldige prestaties van deze duif die maar liefst 13 uur en 22 minuten tegen de hete kopwind in had moeten knokken om het hok te bereiken.

De volgende ochtend om 05.58 uur begonnen de eerste duiven al weer te vallen en het aantal liep in de loop van de dag op naar ruim 400 en het loopt nog steeds door want er zijn er nu al bijna 600 terug op de basis.  



De winnares Marjana is zojuist geland na bijna 12 en half uur vliegen 

Proficiat aan de winnaars en kwekers van de kopduiven van deze finale! Ik ben er inmiddels wel zeker van dat een finale winnen van een grote internationale éénhoksrace minstens zo moeilijk is als het winnen van een 1e nationaal op een groot concours...Mensen die dat niet geloven zou ik willen adviseren eens een aantal duiven in te sturen. Lukt het dan niet dan noemen ze het al snel een loterij, maar ook daar heb je alleen een kans met topmateriaal anders kan je ze beter thuishouden. Je speelt tegen de beste van de wereld die ook nog eens duiven uit hun allerbeste insturen

Nogmaals beauty Marjana

Altijd interessant om te kijken waar de toppers uitkomen. Van de meeste duiven is de afstamming wel terug te vinden. Sommigen houden het liever voor zichzelf, ook prima. Onderstaande gegevens heb ik kunnen vinden van de eerste 3 winnende duiven en de Nederlandse duiven uit de top 100. Dat waren er 3, te weten van Gerard Koopman, Jelle Jellema en Gebr. Vieberink…

De Winnares Marjana komt uit 2 Sloveense duiven, die verschillende lijnen van bekende hokken in hun bloed hebben zitten. De bekendste die terug te vinden waren zijn Vandenabeelen/Prange/Koopman/Eijerkamp en Vercammen.

Van de 2e prijswinnaar ingestuurd door het Amerikaanse Beko loft was geen afstamming beschikbaar. Via via hoorde ik dat de doffer gekweekt zou zijn uit een zoon van de winnaar van 2010 maar dat weet ik niet officieel.

 De 3e duif van Gerard Koopman kweekte hij uit Chinara, die komt uit zoon Cassius, een duif die je vaak tegenkomt bij topduiven op éénhoksraces. Gerard had deze duivin gekoppeld tegen een zoon van de 1e nat. Libourne van Marc Pollin. Prachtige afstamming derhalve!

Dan de 2e Nederlandse duif was ingestuurd door Jelle Jellema, alom bekend. Hij heeft zoals het lijkt de smaak van de éénhoksraces ook te pakken, want op steeds meer races kom je zijn naam inmiddels tegen. Zijn JP Spun Jade vloog een prachtige 29e prijs en werd gekweekt uit een doffer van Mike Ganus, genaamd zoon Said Spun Silver, die hij gekoppeld had tegen een duivin uit New Remy x Kleine Jade. New Remy vloog de 1e nat. Barcelona en New Jade de 1e int. Barcelona….. 


Dan de 3e Nederlandse duif was ingestuurd door Gebr. Vieberink, genaamd Jacinta. Zij speelde de 52e en is een echte topduivin. Na alle hotspots was zij al de 3e beste duif van alle ingezonden duiven en speelde al verschillende malen rats aan de kop, ongeacht de zwaarte van de race. Heel vaak zie je dat soort duiven niet meer terug in de finale maar zij was daarop een uitzondering. Dat zijn de echte waar je mee verder kunt…

Zij kweekten Jacinta uit een duif van Christiaan van de Wetering en wel inteelt naar diens New Nationaaltje. Als moeder heeft Jacinta eveneens een stevige inteeltbasis want zij komt uit broer x zus, beiden uit het bekende Algarvekoppel van Gert Rotman….

Hieronder de Nederlandse duiven die de eerste 2 dagen het hok wisten te bereiken.... Klik op de foto voor een vergroting...

maandag 13 januari 2020

H van Agtmael


Herman toont hier de NL12-419 een van zijn zeer speciale, ingeteelde, Wanroyduiven 

Afgelopen weekend heb ik in alle rust de duivenkolonie van Herman van Agtmael uit Schilde (B) bekeken. Herman staat bekend als een kenner van de basisduiven die de beste moderne West Europese fondduiven hebben voortgebracht. Hij kent ze niet alleen van binnen en buiten maar heeft ze ook zitten…. Bloedlijnen die ieder jaar opnieuw weer domineren op de zware fond. Zo kweekte hij bijvoorbeeld de laatste 8 kinderen direct uit de wereldberoemde Paasborst. Deze dubbele nationale winnaar sleet bij Herman zijn laatste dagen op de hokken, maar ook de andere lijnen die er zitten zijn stuk voor stuk uniek.
 

Oog van het fenomeen de New Witbuik….

Zo kreeg ik o.a. een stel duiven in handen die zwaar ingeteeld waren naar de basisduiven van van Wanroy en diepe indruk maakten.

Superster van het hok is natuurlijk de internationale topkweker de New Witbuik. Vloog zelf de 1e nationaal Barcelona in 2012, maar blijkt als kweker eveneens een fenomeen.

Ik laat alle indrukken eerst eens bezinken en kom er later nog eens uitgebreid op terug, want wat daar zit aan fondkwaliteit heb ik nog maar zelden op één hok bij elkaar gezien….

zaterdag 4 januari 2020

Alles op orde...

De drukke dagen zijn weer achter de rug hier. Tussen alle kerst-en oud en nieuwmengelingen die we zelf genuttigd hebben, waren we ook nog druk met het begeleiden van de gekoppelde duiven. Na 10 dagen bijlichten was het zover en de duiven stonden er perfect voor om gekoppeld te worden.

Na 8 dagen legden de meeste koppels binnen 2 dagen hun eerste ei. Een aantal jonge duivinnen hadden iets meer tijd nodig maar na 12 dagen zat alles op eieren. Twee koppels hebben we over gehuisd omdat ze op hun afdeling te dominant waren. Zij mochten zich daarna uitleven tussen een paar koppels die ook van wanten weten. Daar waren de praatjes snel over en ook daar nu harmony op het hok.
 

Ik had dit jaar verschillende zomerjongen op de kweek gezet. Maar ze hadden er weinig problemen mee. Zoals dit doffertje uit Casanova (H.broer New Harry) van nauwelijks 7 maanden oud die weinig geleden lijkt te hebben van een dag of 8 drijven… Hopelijk gaat hij als kweker zijn vader achterna die in korte tijd al een 2e-11e-15e en 18e NPO gaf en ook vader is van mijn goede kweekster Golda….


Op slag is de hectiek van het drijven, heen en weer vliegen met nestmateriaal en knokken tussen de doffers met haantjes gedrag, grotendeels voorbij en we draaien de lampen nu iedere avond weer wat eerder uit. Met het weer hebben we erg veel geluk gehad. Nauwelijks vorst en erg zachte temperaturen. Ik was er blij mee om geen ijs uit de drinkpotten te hoeven hakken.

Nu op naar de volgende fase en dat is kijken hoe het met de bevruchting staat. Daar maak ik me eerlijk gezegd het minst zorgen over. Waar ik reikhalzend naar uit kijk hoe de kwaliteit van de jongen is als ze straks een week of 4 zijn. Hoe nieuwe koppelingen al dan niet hebben gepakt en als er dan een paar van die beauties in de nestschotel liggen te glimmen voel ik me een gelukkig duivenmens...


dinsdag 24 december 2019

Fijne feestdagen!


Alle sportvrienden heel fijne Kerstdagen toegewenst met uw dierbaren en alvast een gezond en succesvol 2020!

In de rubriek Breeders (https://pigeon-fever.blogspot.com/p/kwekers.html )  weer een aantal foto’s toegevoegd waaronder deze van Blue Hero.

Voor meer foto's : https://pigeon-fever.blogspot.com/p/kwekers.html

 Hij is een directe zoon van Pinky en werd dit jaar de vader van o.a. Buddy 07 die de 10e in de zware finale van de Olrace Sofia speelde en gelijk met de winnaar aankwam. De winnaar werd overigens gekweekt uit een duif van mij en het is gelukt die aan te kopen zodat die nu op het kweekhok deze bloedlijn verder kan uitbouwen...