zaterdag 22 februari 2020

Samen sterker

Vorige week hadden Tjeerd en Jouke Elzinga een aantal jongen te koop staan op Pipa en een sportvriend had daar wel interesse in. Hij vroeg of ik even met hem mee wilde om enkele te koop staande jongen te bekijken, dus waren we al snel onderweg naar Harkema in Friesland.

Al pratende reden we eerst nog de afrit voorbij maar alles kwam goed en 3 kwartier later stonden we met enkele mooie jonge duiven in handen. Voornamelijk de lijn van hun beroemde superracer én kweekster Esmee, 1e nat. Asduif 2014, steelt de show op de hokken van vader en zoon Elzinga. Zij is gekweekt uit een doffer van Pieter Veenstra x een duivin van Dr. Schwidde uit Duitsland.

Stoere Fries Jouke Elzinga met zijn Superdoffer Prince Esmee....


Door samenkweek wisten zij deze lijn nog verder te verfijnen. Allereerst met de Harry van Jan Hooymans, waar zij o.a. een doffer genaamd Hallilujah (15-078) aan over hielden. Later werd me duidelijk hoe hij aan zijn naam was gekomen :)

Uit Hallilujah met een terugkoppeling naar een van hun andere basisduiven New Hope, kweekten zij een echte crack met de naam Prince Esmee (17-807). Deze doffer wist in 2 weken tijd maar liefst 2 x een 1e NPO te winnen tegen respectievelijk 4666 duiven en eentje tegen 8939 duiven. Dát zijn natuurlijk de witte raven in de sport…

Nadat ik zowel Hallilujah én Prince Esmee in handen had gehad was ik blij dat ik mee was gegaan. Beide doffers waren ook in de hand van de buitencategorie. Ongelofelijk wat een kwaliteit hadden die 2 duiven zeg, niet normaal zo goed!

Inmiddels zijn er weer stappen gemaakt en hebben de Elzinga’s samenkweek gedaan met een andere crack die o.a een 1e NPO wist te winnen op Bourges tegen 2216 duiven en een 1e op Chateauroux tegen 2566 duiven en wel superduivin Manu (16-182) van Gerard Koopman. Uit die samenkweek liet Jouke me ook al weer een fraaie duivin zien. En dat alles met gesloten beurs. Zo kan het dus ook...

vrijdag 21 februari 2020

Ad Schaerlaeckens

Voor het achtergrondverhaal over die Duitse superkweker van Schaerlaeckens orgine, miste ik nog de nodige info. Bij Ad Schaerlaeckens vonden we de ontbrekende stukjes waardoor we de puzzel qua afstamming inmiddels compleet hebben tot over meerdere generaties. Echt interessant om uit te zoeken. Net als het bezoek aan Ad en zijn vrouw Mia. Altijd gastvrij met altijd boeiende en waardevolle gesprekken….


maandag 17 februari 2020

Schuilplek

Momenteel vliegen de eerste jongen uit de broedvakken van hun ouders naar de grond. Altijd een beetje tricky. Vooral als er in de onderste broedvakken een of meer dominante doffers zitten die de vloer voor hun eigen broedvak ook als hun domein beschouwen. Jongen van een andere kleur als de eigen jongen zijn vaak de klos en met een beetje pech blijven ze er maar op inhakken.
 

Deze foto heb ik van bovenaf gemaakt, vandaar dat de ruimte onder de plank wat weinig lijkt maar het is groot genoeg om met gemak onder te kunnen schuilen. Deze jongen zien er in ieder geval nog ongeschonden uit....

Ik maak tegen die tijd altijd een paar provisorische schuilplekken waar ze of wat hoger kunnen gaan staan, of onder kunnen kruipen als ze worden aangevallen. Vaak is dat voldoende om erger te voorkomen. Opvallend is wel dat sommige jongen nauwelijks een haar wordt gekrenkt en andere tot bloedens toe worden gepikt…..

Hokbezoek HVA pigeons


Kortgeleden bezocht ik de hokken van Herman van Agtmael in Schilde (België) om zijn spraakmakende kolonie Fondduiven te bekijken.

Het was een dag genieten pur sang om deze beroemde fondlijnen zo bij elkaar te zien.

Prachtige ogen in specifieke fondlijven van bewezen lijnen. Duiven die nooit opgeven en het (duur)vermogen hebben om hun wilskracht om te zetten in heroïsche daden.

Van dit bezoek heb ik een verslag gemaakt… Klik op onderstaande link om het te kunnen lezen:

zondag 16 februari 2020

Gouden Duifviering

Dit weekend vond in België het grootste en wellicht mooiste duivenfeest plaats. Zalencentrum Den Boomgaard in Ranst, zat weer bomvol enthousiaste liefhebbers. Een echt festijn met, net als de meest eerlijke Gouden Duif competitie zelf, mogelijkheden voor iedereen om zijn draai daar te vinden.
 


Houd je van dansen en luide muziek? Dan kan je daar helemaal uit je dak gaan als je dat leuk vind. Houd je er meer van om gezellig bij te praten met andere sportvrienden? Ook dan zijn er genoeg plekken waar je samen rustig wat kunt drinken of eten. Vind je het leuk om een serie duiven te bewonderen en te bekijken van de absolute top die er een erezaak van maken om voor de Gouden Duifveiling iets speciaals te schenken? Ook dan kan je op je gemak rondkijken en genieten van alles wat deze viering biedt.
 

Om een uur of 4 liep de zaal al aardig vol en zat iedereen nog braaf aan tafel...

 Genieten en verbroedering zijn de sleutelwoorden van deze happening, die niet meer weg te denken is uit de internationale duivensport. Een prestatie van formaat van het team van sportblad de Duif olv Rik en Jan Hermans. Grote klasse en proficiat voor alle betrokkenen!
 

Enkele uren later zat de stemming er volop in....

 

donderdag 13 februari 2020

Eerste ronde (filmpje)




De eerste jongen van dit seizoen zijn nu bijna 3 weken en komen geweldig op. Er is er gelukkig nog niet één gesneuveld, op 1 plat gedrukt eitje na dan. Je kunt je niet voorstellen dat ze over 2 weken al op reis zijn naar Griekenland en Sofia om daar aan de One Loft races deel te gaan nemen. Ik heb een doffertje gefilmd die nu al een vinnig karakter laat zien en het broedvak van zijn ouders met verve verdedigd… Hij komt uit een zoon van Moonraker, zelf winnaar Olrace x Buddy 07 uit Blue Hero. Buddy 07 vloog de 10e in de finale van Sofia in 2019 en kwam tegelijk met de winnaar aan. Hopelijk is hij van hetzelfde kaliber….

dinsdag 11 februari 2020

Superkweeklijn

Voor het sportblad de Duif schreef ik destijds een serie artikelen over de Ace Fourlijn van Ad Schaerlaeckens:  http://pigeon-fever.blogspot.com/p/specials.html . Enerzijds omdat ik zwaar onder de indruk was wat die lijn allemaal teweeg had en heeft gebracht. De serie liep dan ook uit tot een 13 delige en nóg kon ik lang niet alle info gebruiken die ik verzameld had. Anderzijds vind ik het belangrijk dat dat soort informatie over de historie van de duivensport wordt vastgelegd.

Eigenlijk zou dat ook moeten gebeuren over bv de nazaten van de Kannibaal en de Olympiade 03 vind ik en wellicht zijn er nog enkele heel bijzondere kweekduiven. Ik heb er laatst ook wat gezien op het gebied van fondduiven bij Herman van Agtmael waar ik komende week nog een stuk over zal plaatsen.  Het probleem tegenwoordig is dat het niet meer loont om boeken uit te geven en we het vaker moeten doen met meer oppervlakkige info. En als er dan eens wat wordt beschreven is vaak op commerciële basis in plaats van pure feiten.



Nog steeds komen er bijzondere duiven voorbij die hun oorsprong vinden in de Schaerlaeckensbasisduiven van toen en nog steeds blijken zij in staat tegen enorme aantallen duiven 1e prijzen te spelen. Nu ik mij meer focus op de One Loft Races liep ik ook weer tegen een fabuleus kweekdoffertje van die lijn aan wiens nazaten abnormaal huis houden op die races.

Vandaar dat ik afgelopen weekend heb besteed aan een bezoek aan desbetreffende melker in Duitsland om het een en ander vast te leggen voor een afsluitend artikel over die Ace Fourlijn voor de Duif. Ik weet zeker dat het een van de beste One Loft kwekers ter wereld is want uit kinderen en kleinkinderen werden alleen al de laatste 2 jaar wereldwijd 3 (!) finales gewonnen op de meest prestigieuze races ter wereld... waarvan 2 met grote voorsprong, los vooruit….Meer verklap ik voorlopig niet en kom er tzt uiteraard nog uitgebreid terug. Hierboven alvast een foto van desbetreffende topmelker met een zoon van die super kweker...

maandag 3 februari 2020

One Million Dollar Race 2020


Dit weekend vond de finale plaats van de wereldberoemde One Million Dollar Race in Zuid Afrika. Er waren nog 1548 duiven in de race, welke zaterdag j.l. om 6.05 uur werden gelost op een afstand van 600 km mét kopwind. Op het moment van de lossing stond het al vast dat het een zware maar faire race zou kunnen worden. Het weer was perfect en de duiven vertrokken als een streep. Het was de vraag of er de eerste dag al duiven zouden vallen of dat men, net als bij de laatste finale in Victoria Falls onder vergelijkbare omstandigheden, tot zondagmorgen zou moeten wachten. Helaas hadden we zelf geen duiven ingestuurd want we zitten al snel aan onze kweekmax. maar ondanks dat was het toch genieten...

Uren verstreken en plotseling om 18.32 uur lokale tijd kwam een donkerkras duivinnetje als een speer naar beneden gedoken en drukte na 12 uur en 27 minuten de winnende tijd af. Snelheid 802 meter per minuut! Het duifje met de naam Marjana behoorde toe aan het Sloveense duo Barbara en Miha Sovic. Zij volgen een Spartaans systeem bij hun duiven waarmee ze erg succesvol schijnen te zijn.


 De grote vraag was natuurlijk of er, voordat het donker werd, nog duiven bij zouden komen.  Maar na ongeveer een kwartier kwam er een lichtkras doffertje, genaamd Suza van het Amerikaanse Beka Loft, aan geklepperd, die tekende voor een eervolle 2e prijs

Het werd inmiddels steeds donkerder en het leek er op dat voor een vervolg gewacht zou moeten worden tot de volgende ochtend. Maar tegen alle verwachtingen in meldde zich omstreeks 19.27 uur nog een geweldige doorzetter met Nederlandse ring en wel de Viento van Gerard Koopman. Een geweldige prestaties van deze duif die maar liefst 13 uur en 22 minuten tegen de hete kopwind in had moeten knokken om het hok te bereiken.

De volgende ochtend om 05.58 uur begonnen de eerste duiven al weer te vallen en het aantal liep in de loop van de dag op naar ruim 400 en het loopt nog steeds door want er zijn er nu al bijna 600 terug op de basis.  



De winnares Marjana is zojuist geland na bijna 12 en half uur vliegen 

Proficiat aan de winnaars en kwekers van de kopduiven van deze finale! Ik ben er inmiddels wel zeker van dat een finale winnen van een grote internationale éénhoksrace minstens zo moeilijk is als het winnen van een 1e nationaal op een groot concours...Mensen die dat niet geloven zou ik willen adviseren eens een aantal duiven in te sturen. Lukt het dan niet dan noemen ze het al snel een loterij, maar ook daar heb je alleen een kans met topmateriaal anders kan je ze beter thuishouden. Je speelt tegen de beste van de wereld die ook nog eens duiven uit hun allerbeste insturen

Nogmaals beauty Marjana

Altijd interessant om te kijken waar de toppers uitkomen. Van de meeste duiven is de afstamming wel terug te vinden. Sommigen houden het liever voor zichzelf, ook prima. Onderstaande gegevens heb ik kunnen vinden van de eerste 3 winnende duiven en de Nederlandse duiven uit de top 100. Dat waren er 3, te weten van Gerard Koopman, Jelle Jellema en Gebr. Vieberink…

De Winnares Marjana komt uit 2 Sloveense duiven, die verschillende lijnen van bekende hokken in hun bloed hebben zitten. De bekendste die terug te vinden waren zijn Vandenabeelen/Prange/Koopman/Eijerkamp en Vercammen.

Van de 2e prijswinnaar ingestuurd door het Amerikaanse Beko loft was geen afstamming beschikbaar. Via via hoorde ik dat de doffer gekweekt zou zijn uit een zoon van de winnaar van 2010 maar dat weet ik niet officieel.

 De 3e duif van Gerard Koopman kweekte hij uit Chinara, die komt uit zoon Cassius, een duif die je vaak tegenkomt bij topduiven op éénhoksraces. Gerard had deze duivin gekoppeld tegen een zoon van de 1e nat. Libourne van Marc Pollin. Prachtige afstamming derhalve!

Dan de 2e Nederlandse duif was ingestuurd door Jelle Jellema, alom bekend. Hij heeft zoals het lijkt de smaak van de éénhoksraces ook te pakken, want op steeds meer races kom je zijn naam inmiddels tegen. Zijn JP Spun Jade vloog een prachtige 29e prijs en werd gekweekt uit een doffer van Mike Ganus, genaamd zoon Said Spun Silver, die hij gekoppeld had tegen een duivin uit New Remy x Kleine Jade. New Remy vloog de 1e nat. Barcelona en New Jade de 1e int. Barcelona….. 


Dan de 3e Nederlandse duif was ingestuurd door Gebr. Vieberink, genaamd Jacinta. Zij speelde de 52e en is een echte topduivin. Na alle hotspots was zij al de 3e beste duif van alle ingezonden duiven en speelde al verschillende malen rats aan de kop, ongeacht de zwaarte van de race. Heel vaak zie je dat soort duiven niet meer terug in de finale maar zij was daarop een uitzondering. Dat zijn de echte waar je mee verder kunt…

Zij kweekten Jacinta uit een duif van Christiaan van de Wetering en wel inteelt naar diens New Nationaaltje. Als moeder heeft Jacinta eveneens een stevige inteeltbasis want zij komt uit broer x zus, beiden uit het bekende Algarvekoppel van Gert Rotman….

Hieronder de Nederlandse duiven die de eerste 2 dagen het hok wisten te bereiken.... Klik op de foto voor een vergroting...

maandag 13 januari 2020

H van Agtmael


Herman toont hier de NL12-419 een van zijn zeer speciale, ingeteelde, Wanroyduiven 

Afgelopen weekend heb ik in alle rust de duivenkolonie van Herman van Agtmael uit Schilde (B) bekeken. Herman staat bekend als een kenner van de basisduiven die de beste moderne West Europese fondduiven hebben voortgebracht. Hij kent ze niet alleen van binnen en buiten maar heeft ze ook zitten…. Bloedlijnen die ieder jaar opnieuw weer domineren op de zware fond. Zo kweekte hij bijvoorbeeld de laatste 8 kinderen direct uit de wereldberoemde Paasborst. Deze dubbele nationale winnaar sleet bij Herman zijn laatste dagen op de hokken, maar ook de andere lijnen die er zitten zijn stuk voor stuk uniek.
 

Oog van het fenomeen de New Witbuik….

Zo kreeg ik o.a. een stel duiven in handen die zwaar ingeteeld waren naar de basisduiven van van Wanroy en diepe indruk maakten.

Superster van het hok is natuurlijk de internationale topkweker de New Witbuik. Vloog zelf de 1e nationaal Barcelona in 2012, maar blijkt als kweker eveneens een fenomeen.

Ik laat alle indrukken eerst eens bezinken en kom er later nog eens uitgebreid op terug, want wat daar zit aan fondkwaliteit heb ik nog maar zelden op één hok bij elkaar gezien….

zaterdag 4 januari 2020

Alles op orde...

De drukke dagen zijn weer achter de rug hier. Tussen alle kerst-en oud en nieuwmengelingen die we zelf genuttigd hebben, waren we ook nog druk met het begeleiden van de gekoppelde duiven. Na 10 dagen bijlichten was het zover en de duiven stonden er perfect voor om gekoppeld te worden.

Na 8 dagen legden de meeste koppels binnen 2 dagen hun eerste ei. Een aantal jonge duivinnen hadden iets meer tijd nodig maar na 12 dagen zat alles op eieren. Twee koppels hebben we over gehuisd omdat ze op hun afdeling te dominant waren. Zij mochten zich daarna uitleven tussen een paar koppels die ook van wanten weten. Daar waren de praatjes snel over en ook daar nu harmony op het hok.
 

Ik had dit jaar verschillende zomerjongen op de kweek gezet. Maar ze hadden er weinig problemen mee. Zoals dit doffertje uit Casanova (H.broer New Harry) van nauwelijks 7 maanden oud die weinig geleden lijkt te hebben van een dag of 8 drijven… Hopelijk gaat hij als kweker zijn vader achterna die in korte tijd al een 2e-11e-15e en 18e NPO gaf en ook vader is van mijn goede kweekster Golda….


Op slag is de hectiek van het drijven, heen en weer vliegen met nestmateriaal en knokken tussen de doffers met haantjes gedrag, grotendeels voorbij en we draaien de lampen nu iedere avond weer wat eerder uit. Met het weer hebben we erg veel geluk gehad. Nauwelijks vorst en erg zachte temperaturen. Ik was er blij mee om geen ijs uit de drinkpotten te hoeven hakken.

Nu op naar de volgende fase en dat is kijken hoe het met de bevruchting staat. Daar maak ik me eerlijk gezegd het minst zorgen over. Waar ik reikhalzend naar uit kijk hoe de kwaliteit van de jongen is als ze straks een week of 4 zijn. Hoe nieuwe koppelingen al dan niet hebben gepakt en als er dan een paar van die beauties in de nestschotel liggen te glimmen voel ik me een gelukkig duivenmens...


dinsdag 24 december 2019

Fijne feestdagen!


Alle sportvrienden heel fijne Kerstdagen toegewenst met uw dierbaren en alvast een gezond en succesvol 2020!

In de rubriek Breeders (https://pigeon-fever.blogspot.com/p/kwekers.html )  weer een aantal foto’s toegevoegd waaronder deze van Blue Hero.

Voor meer foto's : https://pigeon-fever.blogspot.com/p/kwekers.html

 Hij is een directe zoon van Pinky en werd dit jaar de vader van o.a. Buddy 07 die de 10e in de zware finale van de Olrace Sofia speelde en gelijk met de winnaar aankwam. De winnaar werd overigens gekweekt uit een duif van mij en het is gelukt die aan te kopen zodat die nu op het kweekhok deze bloedlijn verder kan uitbouwen...

woensdag 18 december 2019

FF Voorstellen

Vorige week vrijdag hebben we een gedeelte van onze kwekers op de foto laten zetten. Van de meeste heb ik wel losse foto’s in allerlei verschillende poses, maar ik wilde toch wat meer eenheid in de presentatie. Vandaar dat de duiven en lijnen die het kweekhok dragen als eerste zijn gefotografeerd.

Het zijn al met al eigenlijk maar 3 tot 4 hoofdlijnen die ik puur probeer te houden en vervolgens onderling kruis met elkaar. De beste duiven uit zo’n kruising kunnen dan weer tegen één van de andere lijnen gekoppeld worden met het doel vliegtoppers te kweken voor de One Loft Races.

Ik ben er wel achter gekomen dat je daar toch een bepaald type duif voor moet hebben. Dat het nog moeilijker is om daar kop te vliegen, om de doodeenvoudige reden dat de concurrentie veel zwaarder is. Men komt voornamelijk met uitsluitend uit de allerbeste vanuit heel Europa of zelfs de wereld, naar dit soort races. Je speelt bij wijze van spreken ook tegen de sjeiks uit het Midden Oosten en in hetzelfde mandje zitten ook duiven van profs uit de Verenigde Staten, België, Duitsland, Nederland etc.  En omdat sommige best prijzig zijn ga je daar niet met een mandje probeersels naar toe. 



Klik op de foto voor het origineel...

De basislijnen die het erg goed op de reguliere vluchten deden zijn langzaam maar zeker bijna allemaal vervangen door duiven waarvan ik denk dat ze voor het OLR werk beter geschikt zijn en nog meer kwaliteit hebben. Melkers die wel eens mee gedaan hebben aan dergelijke races snappen wel wat ik bedoel...

Ik begin maar gelijk met een in mijn eigen ogen schitterende doffer genaamd Moonraker die zich eerst als vlieger heeft bewezen door met 12 minuten los vooruit de finale van 530 km in Krakus te winnen. Hij deed dat met 923 meters per minuut en moest bijna 9 uur tegen de harde wind in beuken. Op nummer 3 speelde hij bijna een half uur los vooruit.

Inmiddels heeft deze enorme karakterdoffer, gekweekt door J & N Alaerts, in 2 jaar tijd al een indrukwekkende serie nazaten op de wereld gezet. Daaronder al 7 x top tien noteringen op de verschillende OLRaces.

Zijn vader heeft voornamelijk het bloed van de lijnen van Freddy en Gaston de Wouwer. Gastons Princess; Zus Laura die de 1e nationaal Bourges speelde en Dominator; Kaasboer Super 481

Zijn moeder komt uit Radagast x Nienke. Radagast komt uit een dochter van Olympiade 003 terwijl Nienke een dochter is van Olympic Niels van Dirk van Dijck die weer gekweekt was uit Di Caprio die zelf ook weer uit een zoon van de Olympiade 003 komt..

Voor de ogenliefhebbers een close up
van het oog. Klik op de foto voor origineel
 
Moonraker heeft op het hok een uiterst plezierig karakter en zit iedere ochtend op mij te wachten om een potje te kunnen knokken... Hij zorgt samen met 6 zonen en dochters dat we dit toplijntje verder  kunnen uitbouwen.


Hij is pas 2 jaar oud en mij is geen kweker bekend die in zo'n korte tijd al zoveel goede nazaten op de One Loft Races  heeft gegeven, dus daar kunnen we normaliter nog vele jaren mee vooruit. Wordt binnenkort vervolgd….


zondag 1 december 2019

Voorbereiding kweek

 Over 3 weken gaan we koppelen… De duiven zijn inmiddels voldoende voorbereid, hebben goed kunnen ruien en kunnen relaxt hun dagen doorbrengen. Ook de entingen zijn allemaal achter de rug, waaronder die tegen paramixo, welke zowel oud als jong ieder jaar krijgen. Ook hebben ze allemaal een enting gehad tegen paratyfus, waarvan de jongen 2 x worden geënt binnen 4 weken. Over de paratyfus preventie heeft iedereen wel een eigen mening.
 
De doffers vechten wie er op het petje van mn vrouw mogen zitten
Ik heb er met veel mensen over gesproken en uiteindelijk zelf een plan gemaakt die recht doet aan wat ik heb gehoord van hen die weten waar over ze praten. Niet alleen dierenartsen maar ook melkers die het onder hun duiven gehad hebben en het ook hebben opgelost. Ik zal het binnenkort hier op mijn site zetten wat mijn systeem is. Zonder te kuren kan ik alvast verklappen.


Ook de nestschotels staan allemaal spic en span klaar voor het nieuwe seizoen. Dit dankzij de waardevolle hulp van mijn vrouw die haar eigen hok heeft en dat allemaal op haar eigen manier doet. De basisprincipes van ons beiden zijn wel hetzelfde maar verder gaat ze helemaal haar eigen gang en ik moet zeggen; de duiven zijn stapelgek met haar. Vooral nu ze gescheiden zitten trekken ze nog meer naar de melker als wanneer ze gekoppeld zijn. Ook deze tijd heeft zijn mooie kanten. Vooral als je de duiven door de rui ziet komen en lopen te glimmen in hun nieuwe verenpak….
 
 

donderdag 14 november 2019

Alles went

Het is volop herfst momenteel en dat is best even wennen. Buiten is het guur en we hebben al heel veel regen gehad. Veel bomen verliezen al hun bladeren en de kale takken steken schril af tegen de donkere lucht. Over een week of zes gaan we weer koppelen. Ik vind dit rijkelijk vroeg en als ik mijn zin deed wachtte ik liever 2 maanden langer. Maar helaas, dan ben je dus te laat voor een aantal races waarvan de finales al begin augustus worden gehouden. Dus wil je daaraan mee doen dan moet je wel.

Het beeld van de afgelopen tijd... Regendruppels op het raam, bomen die kaal worden en trekvogels in de boom zoals hier een groep Kramsvogels... Tis wel ff wennen... :) 

Maar net als de duiven wen je toch altijd wel weer relatief snel aan dit weertype en als je straks vaker licht vriezend weer met een fraai winterzonnetje erbij gaat krijgen, ziet het er gelijk al weer heel anders uit. Je lijf en geest moeten er gewoon even aan wennen. Als het nu 10 graden is vinden we het koud, maar straks in maart genieten we weer van temperaturen tussen de 10 en 15 graden. Dat vinden we dan weer heerlijk. Het is dus maar net wat je gewend bent en als mens en dier kunnen we overal aan wennen.

Met de duiven en de rest van de natuur is het niet anders. Momenteel zien we erg veel trekvogels uit de Scandinavische landen die hier komen overwinteren, zoals bv de prachtige Kramsvogels. Ze doen zich bij ons in de tuin te goed aan de bessen van de Meidoorn waar ze verzot op zijn. Maar ook de roodborst is weer terug. Een lieflijk aandoenlijk vogeltje, met een prachtige zang, maar o zo agressief tov zijn soortgenoten. Ze dulden dan ook absoluut geen andere roodborstjes in hun territorium.

Over  ruim een maand weten we al niet beter en zijn we mentaal weer helemaal klaar en gemotiveerd voor een nieuw seizoen. Net als de duiven, die we nu nog bewust in een winterdip hebben zitten, maar straks met wat extra licht weer snel op het punt brengen waar we ze willen hebben 


Hét bewijs dat we als mens en dier ons makkelijk aan alle verschillende weersomstandigheden kunnen aanpassen blijkt wel uit het feit dat de roodborstjes die je hier ziet uit de Scandinavische landen komen om bij ons te overwinteren. Echter, een groot gedeelte van onze eigen roodborstjes zakt daarentegen af naar het zuiden om dáár de winter door te komen. Dus precies hetzelfde vogeltje. De groep Vikingen vindt het hier dus prima toeven in de winter, terwijl die van ons hun biezen pakken en voor een half jaar richting Spanje verhuizen….

Met de duiven is het niet anders. Je kunt ze in luxe verwarmde hokken houden en hun jongen groot laten brengen maar zou je de broedhokken in een koude ren plaatsen kweek je echt geen mindere jongen. Het enige waar alles in de natuur inclusief wijzelf, wel gevoelig voor is en waar de hormonen direct op reageren, is licht. Daar kun je veel mee regelen of ontregelen, vooral bij je duiven.

maandag 4 november 2019

Golden Ten

Zojuist terug gekomen van 2 dagen Golden Ten. De door Jan en Rik Hermans bedachte formule welke is uitgegroeid tot een respectabel duivengebeuren. Wereldwijd wordt er in de Duivenwereld ieder jaar met grote belangstelling uitgekeken waar 20 tophokken van Nederland en België mee naar Asten zullen komen. Er zitten een paar unieke kanten aan deze manier van veilen, die het interessant, maar vooral ook tot een bijzondere en leuke duivenhappening maakt. En om daar te genieten hoef je echt geen miljonair te zijn.


Het mooie is dat de 20 tophokken in de 2 daagse veiling slechts 4 duiven per dag per hok mogen aanbieden. Dus ze doen er alles aan om met de hoogst mogelijke kwaliteit naar Asten te komen. Niet alleen vanwege de opbrengst, maar ook vanwege de indruk die ze met hun duiven op de veelal positief kritische duivenmelkers willen achterlaten. De melkers die er de rit naar het hotel Nobits in Asten voor over hebben om in alle rust de duiven te kunnen bekijken, zijn meestal wel wat gewend, dus niet snel onder de indruk.
 

Daarnaast zijn alle melkers die de duiven aanbieden zelf aanwezig en je kunt je dus ook tot in detail laten informeren over hun duiven. Je legt er dan ook makkelijk de fijnste contacten met de absolute top. En ben je om wat voor reden dan ook niet van plan iets te kopen is ook geen probleem. Sterker nog, want met een beetje geluk kon je toch met iets heel speciaals thuiskomen. Er werden onder de aanwezige bezoekers namelijk maar liefst 20 bonnen en jonge duiven verloot van de hokken die aan de verkoop mee deden. Dus je kon maar zo met een prachtig laat jong rechtstreeks van Bas Verkerk, Rik Hermans, Cor de Heijde of Bart en Nance van Oeckel naar huis gaan.  Om er maar enkelen te noemen……

Tot heel laat in de avond hebben we gezellig bij kunnen praten én melken natuurlijk, met sportvrienden die we al veel te lang niet hadden gezien en of gesproken waaronder Eddy Janssens, Danny van Dyck, Marcel Wouters, Foppe van der Meer en vele anderen...


Voor de mensen die wél wilden kopen zaten er natuurlijk pareltjes van duiven tussen waarvan sommigen voor heel veel geld van eigenaar wisselden. Zakelijk gezien werd het dan ook een geweldig succes voor Jan en Rik Hermans en hun ondersteunende professionele team. Meer dan verdiend voor het vele, vele werk wat aan zo’n verkoping vooraf gaat. Louter tevreden gezichten aan het eind van de 2 spektakel dagen bij zowel de Organisatie, Verkopers, Kopers én Bezoekers die getuigen waren van een prachtige happening in de duivensport. Meer info op de site van Sportblad de Duif: https://www.deduif.be/nl/nieuws/golden-ten-2019-report-verslag  

woensdag 30 oktober 2019

Kassel en meer

 Afgelopen weekend de grote internationale duivenbeurs in Kassel, Duitsland, bezocht. Het waren een paar heerlijke dagen incl. overnachting in een fraai, aan een rivier, gelegen hotel tegen een verrassend betaalbare prijs. Ik heb bijzonder genoten van de drukte in en buiten de beurs, de vele duizenden bezoekers uit alle landen van Europa en de gave sfeer die er hing.


 Echt duivensport die met zijn tijd is meegegaan. Deze beurs ontstijgt duidelijk het stoffige beeld dat sommigen nog hebben van de duivensport. Vooral veel “jeugd” waarmee ik dan de leeftijdscategorie 35-50 jarigen bedoel. Dat is toch de categorie waar voor de toekomst de meeste energie en daadkracht uit moet voortkomen. Zij vooral moeten zorgen voor de nieuwe impulsen die ons ervoor behoedt dat we als sport niet in de vergetelheid verdwijnen. We mogen er best trots op zijn dat we in deze tijd nog steeds zo’n levendige sport/hobby kunnen bedrijven.

Toegegeven het is niet meer zo als vroeger maar dat vind ik ook niet meer dan normaal. Vroeger kon je als vrijetijdsbesteding zo’n beetje kiezen uit kanaries, krielkippen of duiven houden. Je werd dan lid van een plaatselijke club en je was vertrokken. Sommigen zagen het vissen als een uitweg om een of twee dagen na het werk te kunnen ontspannen maar dat was het dan zo’n beetje.

Maar de tijden veranderen en dan kun je als sport twee dingen doen. Alles zoveel mogelijk bij het oude laten en gedoemd zijn te verdwijnen, zoals veel andere hobbies van vroeger hebben ervaren. Of je gaat zo veel mogelijk met je tijd mee en anticipeer op maatschappelijke inzichten die telkens veranderen. Dán heb je een kans....
 

 De hengelsport bv heeft zich grotendeels weten te onttrekken aan het oubollige imago en floreert als nooit te voren met ruim anderhalf miljoen (!) actieve vissers.  Er worden roofviswedstrijden gehouden op de grote wateren zoals het Haringvliet en daar mogen dan een beperkt aantal, meestal rond de 100, visboten aan meedoen. Dat zijn dan speciale visboten ingericht met de meest moderne elektronica en als je er geen 200 pk bb-motor achter heb hangen tel je al niet meer mee. De start lijkt dan ook  meer op de start van een autorace dan een viswedstrijd. Gaat natuurlijk nergens over maar voor de uitstraling van de sport goud... 

 
  Veel oudere vissers vinden dit belachelijk en roepen in koor dat dit niks meer met sportvissen te maken heeft maar dit soort wedstrijden zijn wel de trekkers, waardoor de jeugd het cool vind om weer te gaan vissen. Ik heb heel wat topambtenaren van het ministerie een dagje in de boot gehad om te laten zien hoe leuk vissen kan zijn, hoe we met de vis en natuur omgaan, maar ook de economische en ontspannende waarde ervan.

Als ze dan ook nog een paar harde aanbeten op hun hengel kregen en een snoek of snoekbaars konden vangen waren ze helemaal om. Ook het varen op de rivier en het gevoel van vrijheid vonden ze geweldig. Die keken daarna heel anders naar de sportvisserij dan voor die tijd


 Datzelfde kun je ook proberen te bereiken mbt de duivensport. Probeer niet alles bij het oude te laten. Nodig politici of topambtenaren eens uit op een tophok en legt ze uit wat de mooie kanten van onze hobby zijn. Hoeveel de meeste melkers om hun duiven geven. Hoe ziek ze kunnen zijn van het verlies van een duif. Hoe de dieren verwend worden om zo goed mogelijke kweekresultaten te kunnen bereiken en hoe we mee evolueren met de technische ontwikkelingen zoals chipringen, elektronica, ontluchtingssystemen, inrichting van een duivenauto met water en voer etc etc.

 Prachtige hokken met daarop gezonde duiven. Kortom laat de mooie kanten van de sport zien. Zorg voor alternatieven voor mensen met een drukke baan en jong gezin. Denk aan éénhoksraces en probeer niet altijd de negatieve kant te belichten. Dankzij deze races zijn er nog veel mensen melker, die anders noodgedwongen al lang hadden moeten afhaken. Ga niet bij een finale al na 2 uur op facebook zitten janken dat het een ramp wordt en dat dit niks meer met duivensport te maken heeft.



 Sommige vinden het zelfs stoer om op facebook te roepen dat het eigenlijk verboden zou moeten worden als er eens een rotvlucht bij zit. Vaak terwijl ze daarvoor zelf in één week de helft van hun jongen zijn verspeeld op 100 km. Stop met dat eigen nest bevuilen en als je het nergens mee eens bent en alleen maar loopt te klagen en te dreigen met stoppen houd er dan alsjeblieft mee op. Sommigen kunnen alleen nog maar zeuren zo lijkt het. Je vergalt het plezier van de melkers die er wel veel lol in hebben.

Dat het aantal leden zal dalen hou je toch niet tegen maar er blijven er altijd genoeg over om een fantastische sport te laten voort bestaan. Er zijn zoveel verschillende mogelijkheden tegenwoordig waar je je je vrije tijd aan kunt besteden dat we dat gewoon moeten accepteren. De spoeling wordt dunner maar dat geldt voor elke activiteit.

 
 Als je dan op die beurs loopt en je spreekt met sportvrienden uit alle landen van Europa die je via het internet hebt leren kennen is toch geweldig. Ik geniet daar enorm van en het gaf me weer heel veel energie en motivatie om er volgend jaar opnieuw tegen aan te gaan.

 De ontwikkelingen zullen alleen maar doorgaan en de sport op sommige onderdelen nog interessanter maken. Ik voorzie straks bijvoorbeeld éénhoksraces waarbij alle duiven een Gps-ring dragen en je op een groot scherm precies kunt volgen wie waar vliegt. Ook dat soort zaken houd je niet tegen.


 25 jaar geleden kon je in een restaurant na het eten nog gerust een zwaar shaggie opsteken. Nu word je bijkans gelyncht als je dat zou doen en terecht. Het is echt goor als er iemand naast je zit die dat zou doen. Maar toen vonden we het de gewoonste zaak van de wereld, net als de duiven open hok geven in een dichtbevolkte wijk. Zou je nu ook niet meer kunnen maken en ik kan me dat voorstellen van omwonenden. Wil je overleven als sport moet je je aanpassen op sommige punten. Er is geen tussenweg.


Dit soort gedachten speelden er s’avonds op mijn hotelkamer allemaal door mijn hoofd met naast me een mandje met duiven van mijzelf, die ik had terug gekocht op de verschillende races en in Kassel kon afhalen. Ik voelde me op dat moment als duivenmelker een gelukkig en bevoorrecht mens, die samen met veel andere lotgenoten nog lang van zijn duifjes en duivensport hoopt te kunnen genieten….

 

zaterdag 12 oktober 2019

Purple Max

 Over 2 weken is er weer de enorme duivensportbeurs in Kassel, Duitsland. Een voor West Europa mooi centraal gelegen beurs waar veel te doen en te zien is. Ik ga er altijd graag naar toe. Ook om daar weer met verschillende sportvrienden uit heel Europa af te spreken en bij te praten. Maar ook om enkele duiven op te halen die ik heb terug gekocht welke hebben deelgenomen aan verschillende éénhoksraces. Ik verheug me daar enorm op om ze weer aan te pakken, terug te zien en mee naar huis te nemen. 

Purple Max in het hok waar hij werd geboren...
Voordat een duif hier weg gaat naar een race beschrijf ik ze allemaal en het is dan erg spannend om te zien hoe zo’n duif zich heeft ontwikkeld. Vorig jaar heb ik mijn eerste duif in Sofia, Purple Max, ook terug gekocht en heb daar geen spijt van gehad. Hij kweekte prachtige jongen en bv mijn 3e duif dit jaar in Sofia kwam weer uit hem, die ik overigens ook weer terug gekocht heb. Hij kreeg namelijk het hoogste cijfer voordat hij vertrok....
Maar het allermooiste moment vond ik toen ik hem los liet in de afdeling waar hij was geboren. Je kon duidelijk zien en merken dat hij zijn geboorteplek herkende want hij bleef maar koeren en rondjes draaien. Wat was dat doffertje blij en het baasje niet minder....

Zijn ouders heb ik overgeplaatst naar een ander hok en Purple Max heeft zijn kroost grootgebracht in het broedhok waar hij was geboren. Je ziet gewoon aan zo’n duif dat hij het geweldig naar zijn zin heeft op het hok. Daar kan ik nou echt van genieten...

woensdag 2 oktober 2019

3 x geluk....

Laatst schreef ik hier dat ik nieuws had over een prachtige referentie met de nakweek van mijn duiven. Ik kwam daar op een bijzondere manier achter tijdens de verkoop van de duiven van de One Loft Race Sofia 2019, na afloop van de finale.
 

In Sofia werd begonnen met ruim 2900 duiven en zoals bijna altijd daar, aan het eind een pittige finale. Op zich heb ik daar geen problemen mee omdat ik weet dat de duiven daar een eerlijke kans krijgen, goede organisatie, stevige concurrentie en vooral duiven die er geweldig goed aan zijn. Elke keer als ik daar een van mijn eigen duiven terug gekocht had was ik verbaasd hoe goed die er aan was. Werkelijk top!

Enfin inderdaad weer een pittige finale over de langgerekte, aaneengesloten wouden en bossen waarbij er ook nog eens een paar flinke bergen genomen moesten worden. De eerste dag wisten slechts 246 duiven het hok te bereiken. Dit verschijnsel zie je uiteraard heel vaak bij One Loft Races; eerste dag weinig duiven als het een zware finale is, maar daarna komen ze meestal goed na. Ook bij de laatste Algarve dik 300 erdoor de eerste dag, volgende dag liep het al weer richting 1800 duiven en zo blijft het vaak nog lang doordruppelen.

Blij met Buddy 07...

Ondanks het feit dat het een zware finale betrof had zich toch een kopgroep gevormd van 15 duiven, waaronder mijn Buddy 07, die als 10e naar binnen liep. Slechts 26 seconden achter de winnaar na bijna een dag vliegen in de hitte. Erg blij met dit resultaat natuurlijk gezien de start daar met 2900 duiven uit 25 verschillende landen. De nestmaat van Buddy 07 was ook goed op tijd in de AS Golden race en vorig jaar speelde een broertje de 66e in de finale van de Golden Algarve.
 

Zoals gezegd werd enkele dagen later begonnen met de verkoop van de eerste 30 duiven op de verkoopsite van OLR Sofia. Toen ik de pedigree bekeek van de winnaar van de Finale, dacht ik dat ze een fout hadden gemaakt en de stamkaart van Buddy 07 bij de winnaar hadden geplaatst. Pfff niet echt professioneel dacht ik nog… Beetje voorbarig van mij, want toen ik goed keek zag ik dat de winnaar 2019 uit een duif van mij was gekweekt… En dat de stamkaart van de moeder inderdaad mijn stamkaart was…

Deze duivin kwam
uit de Hunti 200 die ik kweekte uit de Hunti x Lieke, 2 duiven rechtstreeks Arie Dijkstra en had ik een jaar eerder gespeeld op diezelfde race. Na de race was ze gekocht door een Bulgaar die er de winnaar van 2019 uit zou kweken.
 

Uit de Hunti 200 kweekte ik de moeder van Goldfinger,  winnaar van OLR Sofia 2019

 Mijn interesse in die duif was natuurlijk direct gewekt. Ik had vervolgens 3 x geluk. Ten eerste had hij er eveneens een duif met prestaties en topafstamming tegen aan gezet nauw verwant aan de Kannibaal en Olympiade 003 dus dat zat wel goed. Deze doffer had hij van een bekend Duits tophok gekocht nadat die zelf de 8e in de finale speelde.

 
Een ander geluk was dat ik bij mijn eigen duif bewust een flut stamboompje had gedaan met een paar losse ringnummers en verder geen beschrijving of namen. Dit om de prijs te drukken als ik een van de finalisten zelf terug wilde kopen.

 
Derde geluk was dat daardoor de prijs redelijk bleef en ik nu de winnaar terug kon kopen…. Superblij mee uiteraard en het was ook nog eens een schitterend gebouwd doffertje die inmiddels bij mij op het hok zit. Buddy 07 komt ook nog deze kant op dus mijn najaar kan niet meer stuk… Nou voorlopig maar uit kijken bij het over steken… :)
 

Goldfinger zit inmiddels op de plek waar die eigenlijk thuishoort...:) Volgens mij dan...

maandag 30 september 2019

The day after...

De finale van de Golden Algarve is weer achter de rug. Duizenden melkers waren getuige van een race onder prachtige omstandigheden qua weer en accommodatie. Om 8 uur lokale tijd werden de 3522 duiven gelost op een afstand van 505 km vanaf de hokken in de Algarve en om 15.18 lokale tijd liep een Duits duivinnetje met de naam Lena als eerste over de antenne..

Het zou een taaie eerste finale dag blijken. Slechts 391 dappere vliegers wisten het hok voor zonsondergang te bereiken waaronder 2 van ons.

Niet keivroeg maar wel bv 2 duiven vóór grote concurrenten zoals bv de Amerikaan Mike Ganus en de Duitser Steffl. Ook Alfons Klaas had er maar 1 duif door op de eerste dag.

Onze eerste duif Raker 62 kwam rechtstreeks uit Moonraker x een duivin van Siebren Wierstra uit zijn topkweker Epke. De 2e was Darter 72 die ik kweekte uit een zoon Adka van Miroslav x het Wringertje van Comb. van den Goorbergh. Uit een dochter van Adka kwam ook de winnaar van de finale in 2014..

Gelukkig kwamen ze de 2e dag goed na en zondagavond stond de teller al op 1800 duiven waaronder 10 van ons en ze druppelen nog steeds binnen en dat gaat ook nog wel een tijdje door.

Zoals gezegd werd de zege behaald door een blauwband duivinnetje van het Wofsbergteam uit Duitsland. Een fantastische prestatie.

Leuke was dat ik vorige week nog een stukje schreef over de  autowinnaar van de semifinale van Miroslav, gekweekt uit zijn rechtstreekse Schaerlaeckens duiven. Aan het eind van dat stukje schreef ik het hieronder geplaatste stukje tekst:
 

Op Pipa stond al een mooi verslag van de overwinnares en haar afstamming…. Geloof het of niet maar zij is gekweekt uit dochter van diezelfde Romario….Straf…
Voor meer nieuws over de finale: https://www.pipa.be/nl/newsandarticles/news/final-race-golden-algarve-2019-live-updates-pipa-race-day-pigeons-liberated

vrijdag 27 september 2019

Golden Algarve 2019



 Het moment dat de ruim 3500 duiven de vrijheid krijgen voor de spectaculaire finale in Portugal komt nu wel heel dichtbij. Woensdag maakten zij hun laatste trainingsvluchtje rondom de hokken in de Algarve (zie bovenstaand filmpje)  en donderdagmiddag vanaf 14 uur werd begonnen met het inkorven. Zaterdag a.s. is de finale...
 

Inmiddels bevinden zich al enkele duizenden duivenmelkers in Algarve om deze mooiste Europese finale van het jaar live te kunnen volgen. Heerlijk in de zon samen met andere melkers te genieten van het mooie wat de duivensport te bieden heeft op internationaal niveau.


Ook voor de thuisblijvers is er veel te zien, waarbij een compleet live verslag op zaterdag de finaledag, met interviews en beelden waarop de aankomst van de duiven goed is te volgen. Echt een aanrader om de sfeer van deze race eens goed te kunnen proeven. De live uitzending begint rond 13 uur Nederlandse tijd en kun je bekijken via deze link: https://www.youtube.com/watch?v=cDa2EFU9pHA
 
 
We wensen iedereen veel geluk met een spannende eerlijke race en de toeschouwers ter plaatse veel plezier!
=======================================================================
De live aankomsten zonder beeld zijn te volgen op de Benzingsite:  http://oneloftrace.live/
En dan is er natuurlijk nog de site van de Golden Algarve zelf: http://www.goldenracealgarve.com/?lang=en
=======================================================================
 

dinsdag 17 september 2019

Adka's

Gisteren was de semifinale van de Golden Algarve race, waar 3895 duiven aan de laatste race vóór de grote finale op 28 september a.s. begonnen. Hoofdprijs was een auto, afstand 300 km tot aan het hok in het uiterste zuiden van Portugal.

Fantastisch winnaar werd Miroslav Vidhold uit Slowakije. De reden waarom ik het woord fantastisch gebruik is het feit dat hij naast deze overwinning ook al eerder de finale van deze internationaal hoog aangeschreven race wist te winnen.

En beide overwinnaars kweekte hij uit 2 duivinnen die hij in 2009 uit een mandje jonge duiven mocht uitzoeken bij Ad Schaerlaeckens. De ene duivin noemde hij Adka 1 en de andere Adka 2.

In die tijd dat hij de finale wist te winnen had ik net een serie artikelen over Ad Schaerlaeckens zijn Ace Four lijn geschreven. Een duif die mij daarbij bijzonder aansprak was o.a. Home Alone (zoon Ace Four) die met bloedheet weer minuten los vooruit de 1e in de afdeling pakte. Op het hok bij Schaerlaeckens zag ik een zoon van Home Alone de 08-553, waar ik helemaal weg van was en o.a. ook vader was van zijn Wonderduifje.

Toen ik de stamboom bestudeerde van de winnaar van Algarve 2014, genaamd Corina, zag ik tot mijn verbazing dat de moeder daarvan rechtstreeks was gekweekt uit een dochter (Adka 1) van diezelfde zoon Home Alone 553 en toebehoorde aan Miroslav. Het duurde niet lang of we hadden een leuk contact dat uitgroeide tot een gewaardeerde vriendschap. Ook gunde we elkaar wederzijds duiven uit de beste koppels en we waren er beiden succesvol mee.
Een duif van mij die ik had gekweekt uit een volle broer van Corina speelde op een Golden AS race de eerste en afgelopen weekend nog had Miroslav een zeer zware jonge duivenvlucht en kwam zijn eerste duif uit Zusje Pinky x dochter volle zus Purple Rain van hier.

Nu wint hij dus de semifinale met auto met een duif die hij kweekte uit dochter Adka 2 met ringnummer 17-93. Eveneens ingeteeld naar Ace Four en zijn broer de 230. De nestligger waar hij zijn winnaar uit kweekte, de 17-92,  kreeg ik vorig jaar van hem, nadat ik via Pipa ook haar broer Spider 02 had gekocht die een 14e speelde in de Finale van Algarve.

Dus 2 melkers die gisteren erg blij waren… Duivensport op zijn mooist en kijk je eigen toppers maar na. Heel vaak zijn je beste duiven degene die met gesloten beurs op je hok kwamen….

PS
Ook in de winnaar van Golden Algarve 2018 die 20 minuten los vooruit de 1e speelde in de finale maar ook de winnaar van Victoria Falls 2019 (vele minuten los vooruit) kom je steeds dezelfde Schaerlaeckenslijn tegen via Jörge Hallman. Zijn Romario blijkt een sublieme kweker en kom je in veel topduiven tegen. Vooral in finales met bloedheet weer...Geen toeval... Ik kom daar later nog op terug..

donderdag 5 september 2019

Karma

Graag kweek ik aan het einde van het jaar nog een serie jongen. Daarbij zit altijd wel iets heel speciaals. Een of twee duifjes waar je hart sneller van gaat kloppen. Zo'n bijzonder laatje kweekte ik uit de Hunti x Evora en bij Falco Ebben op het hok kwam ik een laatje tegen waar ik kippenvel van kreeg. Toen ook nog eens bleek dat zij een volle zus was van mijn Blauwe Cyrus heb ik er alles aan gedaan om haar op mijn hok te krijgen, wat uiteindelijk lukte.


 Bovenstaande stukje plaatste ik een paar jaar geleden hier op mijn site. Dat witpen doffertje kweekte ik uit de onvolprezen Hunti x een dochter van Boogie genaamd Evora. Zowel de Hunti als Evora, werden destijds via Pipa verkocht en kwamen beiden rechtstreeks van Arie Dijkstra.

Dat doffertje had ik later aan iemand geschonken die ik hem gunde, maar die hield later op met duiven en uiteindelijk kwam hij terecht bij Roger de Vries in Grevenbicht die hem dit jaar koppelde aan een van zijn eigen duivinnen. Een jong daaruit stuurde hij naar de OLR in Sofia. Het betrof de 19-713 en die vloog daar fantastisch .

Na alle trainingen en de 4 races inclusief semifinale stond de 713 ruim bovenaan bij de asduiven en dat van de ruim 2900 ingestuurde duiven! Door domme pech sneuvelde hij helaas in de zware finale in het zicht van de finish.


Karma deed zijn werk en Roger deed niet moeilijk om mij het doffertje terug te gunnen... Zodoende zit hij weer in het hok waar hij destijds werd geboren… Dit verhaal past bij een ander verhaal waarover ik volgende week zal berichten, met een nog veel grotere impact op de vorming van mijn nog steeds in opbouw zijnde kweekhok, dat nu al duidelijke contouren van stamvorming begint te krijgen….
Overigens dat duivinnetje op de foto afkomstig van Falco Ebben was de 14-64, dochter van zijn geweldige Cyrus, rechtstreekse zoon van Roosje. De nestmaat daarvan (14-63) was verkocht naar Duitsland en daaruit kwam in 2018 de beste én Olympiadeduif eendaagse fond Duitsland...