vrijdag 15 februari 2019

Beurzen



Komende 2 weken staan er twee prachtige voorjaarsbeurzen op stapel. Dit weekend trapt Fugare af in Kortrijk met een zaal vol interessante standhouders. Voor een ieder is er wel wat te halen of te zien. En buiten dat is het dé ontmoetingsplek om even met andere sportvrienden bij te praten of om bv iemand een compliment te geven voor zijn of haar sterke spel vorig seizoen…. Alhoewel dat laatste niet de sterkste kant is van veel melkers.

Maar laten we positief blijven en genieten van het mooie weer en deze prachtige beurzen. Altijd weer een teken dat het voorjaar echt is aangebroken en het nieuwe (vlieg) seizoen dichtbij is.
Klik hier voor info over Fugare: http://www.fugare.be/nl/home/#.XGaIE-TCF9B



Voor de mensen die verhinderd zijn om naar Kortrijk af te reizen is er een herkansing in Houten in het weekend van 2 en 3 maart. Zelf kijk ik daar graag altijd even rond en ook kun je daar voor verschillende éénhoksraces al de eerste duiven aanleveren omdat de meeste races daar een stand hebben.

Houten wordt ook steeds populairder om wat jongen aan te schaffen waar dit seizoen al mee gevlogen kan worden. Eigenlijk een soort markt van Lier maar dan binnenshuis. Binnen de duivensport zijn beiden beurzen aanraders wat mij betreft. Net als Kassel in Duitsland. Hier de site met info over de beurs in Houten: http://www.proffsport.nl/

maandag 11 februari 2019

Echte liefde...

Na een periode van nat, winderig en somber weer lijkt de lente aarzelend voet aan de zompige grond te krijgen. Niet te vroeg juichen natuurlijk maar je merkt gelijk wat één dag met heerlijke zon je aan energie kan geven. Met de duiven is het niet anders.


Ik heb een geweldig mooi duivinnetje zitten wat nog nooit gekoppeld is geweest. Een zomerjong van 2018. Ik had ze gelijk met de andere duiven rond de kerst gekoppeld maar ze wilde niks weten van haar doffer en ook niet van een andere die ik haar later had toebedacht.


Vond dat erg jammer want wil graag weten of ze net zo goed kweekt als dat ze er uit ziet. Wel zag ik dat ze zichzelf altijd in beeld probeerde te brengen bij een donker doffertje wat met een andere duivin gekoppeld zat.


Zat hij in de ren dan zat zij er ook. Ging hij eten dan ging zij ook eten en ze probeerde op alle manieren onopvallend de aandacht te trekken van dat donkere doffertje. Een volle, jongere broer van Purple Rain overigens, dus smaak heeft ze wel. Ten einde raad heb ik van deze doffer zijn duivin weggehaald waar ik al een koppel jongen van had liggen. Geloof het of niet maar binnen een paar uur zat ze al bij hem dolgelukkig in zijn broedvak te kijken. Ben benieuwd of die speciale liefde ook speciale jongen zal opleveren….

Pril geluk....

donderdag 31 januari 2019

Nieuw boek

Steven van Breemen is inmiddels al heel wat jaren actief als schrijver over de duivensport en dan met name over het kweken heeft hij al heel wat artikelen op zijn naam staan.

Inmiddels heeft hij een nieuw (digitaal) boek uitgegeven onder de titel “Hints voor Koppelen, Kweken en Selecteren” Het boek kost 25 euro en gezien zijn ervaring in de duivensport altijd interessant om te lezen.

Of het de moeite waard is weet ik pas als ik het gelezen heb uiteraard. Een recensie schrijven vind ik voor anderen echter lastig omdat het natuurlijk heel persoonlijk is. Wat ik wel of niet interessant vind kan voor iemand anders juist net andersom zijn.

Ik vind het sowieso positief als iemand weer eens een boek over onze geliefde hobby wil schrijven en dan met name over deze onderwerpen die best pittig zijn. Zelf heb ik een aantal boeken geschreven over het vissen op Roofvis en weet wat erbij komt kijken. Meer info en eventueel bestellen kan bij Steven (st.van.breemen@wxs.nl) waarna het boek als PDF bestand wordt opgestuurd!

zondag 27 januari 2019

Jonge duiven verspelen

Het lijkt vrijwel zeker dat er tegenwoordig meer jonge duiven worden verspeeld als vroeger. Daarvoor worden allerlei theorieën aangehaald van gezondheid, elektronische luchtvervuiling, vervuild voer met chemicaliën, tot zelfs aan het verschuiven van de Noordpool etc..

Zelf denk ik dat het allemaal veel simpeler is en zelfs met eenvoudige voorbeelden aantoonbaar. Maar de mens zoekt het graag in complexe zaken zo leert de geschiedenis. Mijn levensmotto is altijd geweest dat de kracht in de eenvoud zit en ben nog steeds die mening toegedaan.

Belangrijkste is te starten met kwaliteit... En dat heeft dus niks te maken voor welke bedragen de vaders, moeders en of andere familieleden wel niet zijn verkocht.


Wat betreft het verspelen door allerlei “moderne” zaken als zenders voor mobiele telefonie, radarinstallaties etc. Zo lang er hokken zijn die jaarlijks nauwelijks duiven verspelen denk ik dat je die argumenten kunt wegstrepen. Volgens mij is er ten opzichte van vroeger weinig veranderd want als je een ploeg gezonde kwaliteitsjongen op een goed hok zet verspeel je weinig duiven. Met nadruk op gezondheid en kwaliteit.

Veel te vaak roepen melkers dat ze jongen verspelen terwijl ze kerngezond zijn. Ja op het oog zijn ze gezond maar latent zit er gewoon wat onder. In de kop bv, wat direct invloed heeft op de oriëntatie onder bepaalde omstandigheden. Een duif oriënteert zich immers niet altijd op dezelfde wijze. Dat hangt van de omstandigheden af. Werkt één van die sensoren niet goed dan verspeel je ze onder die omstandigheden. 
 

Dit is Daisy die ik kweekte voor de AS Golden Race en voor ze vertrok maakte ik nog een foto van haar omdat het zo'n juweeltje was...Bas van Beveren kocht haar op de veiling na afloop van de finale en kweekte uit haar, behalve een 1e prijswinnaar op Chateauroux, ook jongen  die het uitstekend deden op de One Loft Races. In Thailand won een jong van haar in een zware 350 km race de 2e prijs en afgelopen jaar werd een jong doffertje uit haar gekweekt 1e asduif op de befaamde FCI Pa Mok Grandprix, eveneens in Thailand...

Verder is bij de jongen het hok van nog groter belang dan bij de ouden omdat ze nog gevoeliger zijn voor kinderziektes. Heb je een perfect hok waar je al eerder goed op gespeeld hebt lig je al ver voor. Je ziet ook meestal dezelfde mensen hard spelen met de jongen op dezelfde hokken. En dat heeft gelukkig helemaal niks met luxe te maken...

Dan een ander erg onderschat fenomeen en dat is kwaliteit. Niet middels een indrukwekkende stamboom maar gewoon gebaseerd op de resultaten. Hoe kan het zijn dat je aan het einde van het seizoen uit een bepaald koppel alles nog hebt zitten en uit een ander koppel op hetzelfde hok alles kwijt bent? Dan moet er toch een lampje gaan branden lijkt me. Zelf selecteer ik ook op het verspelen van jonge duiven. Naast een natuurlijke gezondheid zelfs één van mijn belangrijkste scherprechters.

Veel melkers blijven slechte duiven maar (kweek)kansen geven. Vooral omdat ze er veel geld voor hebben betaald. Sommige verkopen zulke duiven weer door waarna de nieuwe eigenaar weer met hetzelfde probleem komt te zitten. Verblind door klinkende stambomen schaffen ze deze beloftevolle  "kwekers" van vaak een jaar of 3 oud, toch weer aan. Zonde...

Datzelfde geldt ook voor veel "moderne" ziektes... Veel hokken kampen met nagenoeg alle plagen van Egypte lijkt het wel. Ja als je alle ziektes bij de jongen met medicatie de kop poogt in te drukken... Wat dacht je zelf wat de kweekkracht van je kolonie na een paar jaar is? Dat worden gewoon repeterende problemen...

De veilingen na afloop van de finale in Algarve Golden Race zijn bijna achter de rug. Vorige week werd dit prachtige duivinnetje nog verkocht uit Purple Rain x Golda


Als voorbeeld pak ik even mijn Purple Rain erbij. Een hele late doffer van 2016. Tot nu toe heb ik uit hem in 2 jaar tijd voor de OLR races 6 jongen gekweekt met 2 verschillende duivinnen en naar 6 races in 6 verschillende landen gestuurd.... Na alle finales waren alle 6 de jongen nog aanwezig…. En geloof me die zijn wat roofvogels, gevaren, narigheid en bacillen tegengekomen tijdens hun verblijf  op die hokken... En van die finales waren de jongen van hem ook nog eens meermalen mijn 1e duiven. Hetzelfde verhaal met mijn andere kweker genaamd Moonraker.  Maar ook familie-breed beginnen die goede kwaliteiten zich ondertussen te manifesteren.

Ook ik had een aantal nieuwe (proef) koppels van een andere lijn, die naar dezelfde races in verschillende landen gingen en na afloop bijna allemaal van het toneel waren verdwenen. Nu dus ook vanaf mijn hok, samen met ooms, tantes, neefjes en nichtjes. Wil ze niet meer zien…

Ik denk zelfs dat het verongelukken van duiven (los van stomme pech) voor een deel te maken heeft met het genenpakket van de duif, maar daar kom ik later nog wel eens op terug 

woensdag 23 januari 2019

Sporen in de sneeuw

Gisteren en vannacht is er op de meeste plaatsen in het land een dik pak sneeuw gevallen. Voor de duiven maakt het weinig verschil. Het enige wat anders is dat wanneer je lichtplaten op het hok hebt, het gelijk een stuk donkerder in het hok wordt als de sneeuw blijft liggen.

Ik ben elk jaar blij met een mooi pak zuivere sneeuw die er de volgende ochtend nog maagdelijk bij ligt. Hét moment om te gaan sporen zoeken zodat je een beeld krijgt wat er zoal om je hokken en op je erf rondspookt. Dus vanochtend vóór ik de honden los liet zelf eerst op pad geweest en genoten van hetgeen je dan kunt zien, als je er tenminste oog voor hebt.

Van een aantal sporen heb ik wat foto’s gemaakt die ik hieronder zal plaatsen. Als je op de foto klikt krijg je het originele formaat te zien…..

Update: N.a.v. verschillende vragen hoe ik de sporen van marterachtigen onderscheid in die van bv een steenmarter, bunzing, hermelijn of wezel. Ik houd een grof gemiddelde aan van de lengte van een spoor en deel dat telkens door 2. Zo heeft een gemiddeld steenmarter-spoor een lengte rond de meter, bunzing rond de 50cm , hermelijn rond de 25 cm en wezel daar weer de helft van. Ik ga dan van gemiddelde lengtes uit bij gemiddelde snelheid. Logischerwijs krijg je uitschieters naar boven en beneden bij een marterachtige op zoek naar voedsel of één die op de vlucht slaat. Vandaar het gemiddelde als richtpunt.

Spoor van een rat. Je ziet de staartafdruk bij de pijl


Een hermelijn en een rat hebben gedronken bij het wak in de sloot. Het gangspoor van de hermelijn komt van rechtsboven en de rat van boven uit de oever


Loopspoor van een fazant

 

Onder de duiker van de sloot overwintert een waterhoentje. Hij is even op het land naar voedsel wezen zoeken. Zie pijl


Ook een kat heeft zich de toegang tot het erf verschaft door over het hek te springen

Klik op de foto's voor het origineel

zondag 20 januari 2019

Kweekboxen

Ben al verschillende keren bij toch wel grote namen in de duivensport geweest, waar doffers en duivinnen in aparte kweekboxen zaten. Op zich heeft dat een aantal niet te ontkennen voordelen, maar ik heb ook koppels samen zien zitten waar ik zelfs treurig van werd. Geen enkele dynamiek of levenslust straalden die duiven uit en dan met name in boxen die middels dichte wanden gescheiden zijn. Vaak nog veel te klein ook maar dat is weer een ander verhaal.

Het gaat mij om de dynamiek, verliefdheid en de eerder vermelde levenslust dat een koppel hoort uit te stralen. Ik ben er steeds meer van overtuigd dat dat soort zaken directe invloed heeft op de kwaliteit van de nazaten. Een flinke vent die me dat uit het hoofd praat….

Links schuif dicht, rechts schuif open

Zelf wilde ik ook 2 kweekboxen hebben om een paar keer per jaar een koppeling te kunnen maken waarmee ik de genen van een bepaalde lijn op mijn hok vast kan leggen. Daarbij wil ik er wel 100% zeker van zijn dat er geen vreemdganger de kans krijgt zich te misdragen. Ook dat komt denk ik, veel meer voor als men zo op het eerste gezicht zou verwachten.

Enfin dit voorjaar dus 2 kweekboxen laten maken. Gelukkig heb ik een duivenmaat met 2 gouden handen, die ook mijn speciale constructiewensen zodanig wist te vertalen, dat er op gewenste momenten extra leven in de brouwerij gebracht kan worden. Ik kan nu met een gerust hart 2 koppels apart zetten zonder dat de dynamiek verdwijnt.

Met het verdwijnen van de dynamiek krijg je niet alleen een mogelijke terugval in kwaliteit, maar ook veel meer kans op onbevruchte eieren. De duiven zitten in gesloten kweekboxen vaak te kijken of ze een langdurige gevangenisstraf aan het uit zitten zijn.
 

De schuif die je er zo uit kunt trekken als de 2 boxen tegen elkaar staan.

 In de tussenwand van de 2 boxen is een luikje aangebracht met gaas ervoor en een schuif erachter. Met de schuif kan de doorkijk naar wens geblokkeerd of juist geopend worden zodat de buren elkaar direct in de ogen kunnen kijken. Onder het luik staan aan beide kanten namelijk een motivatie-boxje waar ze ook graag bovenop staan te koeren. In de avond sluit ik de schuif en overdag op verschillende tijden of wanneer ik denk dat ze even een oppepper kunnen gebruiken haal ik de schuif er tussen uit.

Het gevolg is gelijk zichtbaar en mooi om te zien hoe de doffers beginnen te draaien en te koeren. Je ziet ook gelijk reactie bij de duivinnen die dichter naar de doffer toe trekken en meestal vrij kort daarop een stevige paring. Het is gewoon vermakelijk om te zien hoe de duiven elkaar in de gaten houden want er staat aan de andere kant wel een potentiële (liefdes) concurrent. Kortom ben er blij mee.
 

Van deze duivin in de kweekbox genaamd Venus, wilde ik met een bepaalde doffer graag een paar jongen hebben om bij gebleken geschiktheid later op de kweek te kunnen gebruiken. Afgelopen jaar heb ik nog maar 2 duiven van een andere lijn aangeschaft waaronder deze Venus. Mijn huidige stam heeft inmiddels voldoende potentie om mee verder te bouwen, maar ik blijf wel zoeken naar heel speciale duivinnen, waarvan zij er volgens mij één is.

Zij vloog in 2018 op een éénhoksrace met tegen de 2000 ingezonde duiven een 7e in de semifinale én een 8e in de finale. Haar volle zus vloog eveneens in 2018 op een andere éénhoksrace de 3e in een pittige finale. Haar vader won zelf de finale van de Ostsee-rennen 2016 en haar moeder komt uit de winnaar van de finale van de Golden Algarve 2015 x de winnaar van de Ostsee-rennen 2015 met 15 minuten voorsprong...Geen garantie natuurlijk,  maar zie het liever als een stamkaart vol uitroeptekens verwijzend naar een presterende overgrootvader...  

vrijdag 11 januari 2019

Belgian Masters

De laatste One Loft Race Belgian Masters (BM) die gehouden werd dateert alweer van 2017. Het voelt als een enorm gemis dat er in de bakermat van de duivensport geen Olr wordt gehouden en
zoals het er nu uitziet gaat de Belgian Masters 2019 editie helaas (nog) niet door…


Maar er is ook positief nieuws en dat is dat er achter de schermen volop gewerkt wordt om in 2020 opnieuw een spetterend evenement te kunnen houden. Het moet allemaal goed en doordacht worden opgezet en er komt wel meer bij kijken als snel een hok bouwen en beginnen maar.

Denk aan vergunningen, contracten, nieuwbouw, mensen die aangetrokken moeten worden, website etc etc. Al met al een hele organisatie en de hoop is dat rond aankomende herfst er spijkers met koppen geslagen kunnen worden en er veel zaken geregeld zijn om volgend jaar opnieuw een Belgian Masters nieuwe stijl te kunnen houden.
 
 
 Bij concreet nieuws zal er een persconferentie worden georganiseerd waar alle ins en outs bekend gemaakt zullen worden en ook hier op de site zullen we het natuurlijk op de voet volgen, want we zijn zelf uiteraard ook zeer geïnteresseerd in dit fantastische gebeuren dicht bij huis. De laatste keer dat we mee deden waren er tijdens de finale maar liefst 3000 bezoekers aanwezig om de eerste duiven te zien vallen. Een uniek evenement met een zinderende finaledag….
 

Tijdens de laatste 2 edities van de Belgian Masters waar wij in 2015 en 2016 aan mee deden, lieten onze duiven ons niet in de steek. Een mooi resultaat in de semifinale, waar er in een half uur tijd maar 15 duiven door kwamen en ook in 2016, waar er op de eerste finaledag maar 32 duiven doorkwamen, waarvan wij er als enige die eerste dag  3 stuks doorkregen.... Dat smaakt naar meer natuurlijk..... Zal echter niet meevallen, want de concurrentie was en is enorm daar…. (Klik op foto voor een vergroting)

zondag 6 januari 2019

Toppertje?

Mijn ervaring is dat je uit een zogenaamd topkoppel blij mag zijn als je één jong per jaar kweekt dat er echt bovenuit steekt. Heel soms twee, maar dan zijn het meestal ook nog nestmaatjes. De jongen uit een topkoppel zijn vaak wel bovengemiddeld van kwaliteit, maar eentje waar je écht stil van wordt zijn er maar heel weinig. En die moet je nou juist hebben...

Als ik eens een jong uit zo’n vermeend (duur) topkoppel voor mezelf wilde aanschaffen bedong ik er altijd bij dat ik het jong eerst mocht zien alvorens te besluiten het te kopen.

Dus niet blind bestellen en dan maar afwachten of het wat lijkt. Klinkt misschien een beetje brutaal maar ik kan mijn geld maar één keer uitgeven en gewone duiven heb ik ook niks aan.

Je kunt niet kritisch genoeg zijn als het om kweekduiven gaat denk ik. Maar dat geldt ook op eigen hok wanneer je een heel speciaal duifje kweekt. Zo’n duif die alles heeft. Goed gebouwd, intelligente kop, zelfverzekerd en slim op het hok.

Dit is mijn Blue Hero, een zomerjong van 2017 geringd met een oude ring van 2016. Zo’n duif waar ik mijn ogen niet van af kon houden en alles heeft wat ik graag zie in een duif. Gelijk op de kweek gezet. Komt uit Pinky (uit broer Purple Rain) die mijn 1e duif was op de Dapi Race en in de finale met de eerste kopgroep aankwam in de zware finale en als 7e naar binnen liep.

Een broer van Pinky vloog tijdens de zware finale van de Belgian Masters in 2016, toen er de eerste dag maar 32 doorkwamen, de 10 e. In 2018 kweekte ik voor het eerst een paar jongen uit Blue Hero en stuurde er ook één naar de Golden Algarve met de naam Pinky jr. Deze was mijn 2e duif en vloog de 66e in de finale waar er met bijna 5000 duiven begonnen werd. Even voor het perspectief. Toen hij geklokt werd was er van alle Belgische inzendingen pas 1 duif terug…


Wanneer je eens een aantal duiven in het donker op het hok in handen neemt en je knipt weer snel het licht aan om te kijken welke het is. Zo eentje dus...Een duif waar je elke keer in positieve zin door verrast wordt. Zo’n duif mag je eigenlijk nooit wegdoen. Zelf durf ik er zo één gelijk op de kweek te zetten. Enige voorwaarde moet zijn dat die duif uit een familie van winnaars komt, dus geen toevalsprodukt.


Dit is Pinky jr die ik kweekte uit Blue Hero en mijn 2e duif was in de finale van de Golden Algarve 2018. Is vorige week via een internetveiling verkocht...Ik weet wie hem gekocht heeft en verwacht er best veel van in de nakweek…



zaterdag 5 januari 2019

2019

De hectiek van de afgelopen “feestdagen” is gelukkig weer achter de rug en we kunnen ons normale leven weer op pakken. De politici kunnen net als ieder jaar, na alle vernielingen en andere ellende, weer een aantal stevige one-liners loslaten.  Maar over een week of 4 zijn die woorden weer verwaaid door de gekte van alle dag. Jezelf er druk over maken helpt niet dus maar snel loslaten en weer genieten van de mooie dingen die er ook genoeg zijn.

Maatschappelijk gezien verwacht ik overigens wel een roerig jaar. Op zich leven we in een interessante tijd en ik ben ook erg benieuwd hoe lang een minderheid het kan volhouden om de meerderheid de les te lezen.

Er spelen in de wereld echt wel een aantal problemen die om een krachtige oplossing vragen, maar het lijkt me handiger als daar mensen over beslissen die ook weten waarover ze praten.... Nu wil elk breiclubje met 6 leden mee praten over grootschalige internationale problemen. We gaan het allemaal zien en ondanks het vele geneuzel in de marge wens ik u allen een gezond en plezierig jaar toe. Laat je vooral niet gek maken…:)
 

Hier alvast een voorproefje van één van de onderwerpen die in 2019 veelvuldig in de nieuwsmedia aan bod zullen komen....
https://www.ad.nl/binnenland/een-huisdier-is-net-zo-slecht-voor-het-milieu-als-met-je-suv-naar-marokko~ab3e9d06/

donderdag 27 december 2018

Meevaller

Afgelopen weekend had ik bij het koppelen nog een leuke meevaller…

Zoals de melkers die mijn schrijfsels een beetje hebben gevolgd wel weten, ben ik al een tijdje bezig te proberen een bepaald type duif te kweken. Een die in staat is om op éénhoksraces tegen wereldwijde concurrentie mee te kunnen strijden en in het bezit is van een aantal specifieke eigenschappen waarvan ik denk dat een duif op dat soort races er voordeel van heeft.
 

Even voor de duidelijkheid..: Dit is dus niet mijn kweekhok :) Grapje natuurlijk, maar ik dacht ik zet het er maar even bij want in de huidige duivensport hoef je qua schaalvergroting bij sommigen nergens meer van op te kijken....Bij mij houdt het bij 15 basis- en 5 probeerkoppels al snel op...Gelukkig maar

Door de jacht op de voor dat doel geschikte duiven, begint er op mijn kweekhok langzaam maar zeker een type duif te ontstaan, die steeds dichterbij de duif komt die ik voor ogen heb. Het heeft echter ongelofelijk veel duiven gekost om wat stappen te kunnen maken. De eigenschappen van bijvoorbeeld kopvliegen en duurvermogen heb je op zowel de reguliere als éénhoksraces beiden nodig, maar daarna houdt voor wat betreft de éénhoksraces zeker niet op. Zaken als extreem veel weerstand, sublieme gezondheid en een standvastig karakter bv, zijn voor die duiven minstens zo belangrijk en zo zijn er nog een aantal eigenschappen te noemen, waar ik naar op zoek ben.

Ik heb eigenzinnige duiven nodig die zich door niemand gek laten maken...

In de jaren in de aanloop naar het vormen van mijn huidige kweekhok heb ik duiven weg gedaan die echt top waren, maar dan vooral op de reguliere vluchten. Door sommige melkers werd ik daardoor nog net niet voor gek versleten. Altijd een goed teken als ze niet snappen waar je mee bezig bent….! Duiven die alleen kunnen floreren als ze stevig worden gepamperd, hygiëne als op een operatiekamer en door een hyper actieve melker die er 110 % uit weet te halen, kan ik niks mee.

Bij éénhoksraces zijn dat soort aspecten en bv het voordeel van een goed systeem, medische begeleiding en goede ligging, om er maar een paar te noemen, van veel minder of helemaal geen belang. Je ziet dan ook regelmatig wereldwijd befaamde hokken door het ijs zakken als ze aan een éénhoksrace meedoen. Dus het belangrijkste dat ik kan doen is een duif afgeven die zichzelf moet kunnen redden en het verschil kan maken, puur op basis van zijn eigen kwaliteiten. Daarna houdt het voor mij op...Als kweker van zo’n duif moet ik daar dus mee aan de slag.



Probeer van al die wereldwijde inzendingen, waarvan de meesten uit de beste koppels, maar eens de beste te kweken...Dat lukt echt niet met pamperduifjes....

Wat ik bv heel belangrijk vind is dat een duif (zowel doffer als duivin) voor zich zelf opkomt. Dus geen watje die zich door het hele hok heen laat jagen maar één die voor niemand bang is. Geen knokker zonder verstand, maar een slimme duif met een eerbiedwaardige uitstraling en zelfvertrouwen. Vooral van duivinnen die respect afdwingen op een hok ben ik bijzonder gecharmeerd. Duivinnen bv waarvan je door het gedrag op het hok lange tijd denkt dat het een doffertje is. Eén van de voorbeelden van een eigenschap waarnaar ik op zoek ben...Maar dat zet mij ook steeds vaker op het verkeerde been…

Afgelopen weekend plaatse ik bv 4 doffers op een afdeling en sávonds kwamen daar de beoogde duivinnen bij om te koppelen. Op die afdeling zat ook mijn 1e duif (doffer) van Sofia uit Purple Rain en een “doffer” uit Moonraker die mijn 2e duif in de finale van Krakus was. Ook bij de internetveiling na afloop, werden beide duiven als doffer aangeboden.
 

De hoofdrolspelers van vandaag...

De volgende morgen kon ik mijn ogen niet geloven en zag ik dat deze 2 duiven mij samen heel verliefd in één broedhok zaten aan te kijken. Ik was er erg blij mee want ik kwam eigenlijk nog 1 heel fijne duivin te kort. Maar ook dat nou net zij elkaar gevonden hadden vond ik super gaaf want ik had zelf geen betere koppeling kunnen bedenken. En het feit dat ze stapel op elkaar zijn maakt het plaatje compleet. Het blijft natuurlijk afwachten hoe de nazaten het gaan doen, de mand heeft immers altijd het laatste woord, maar ik ben voorlopig bijzonder in mijn sas mee met deze extra meevaller.

maandag 24 december 2018

Feest in het hok


 Het is op veel hokken feest momenteel. Van Jacob de Jong, die samen met zijn vader Klaas een magistraal seizoen draaide, kreeg ik nog een leuk, heel herkenbaar filmpje, zoals het momenteel op veel hokken toe gaat. Ze draaien al jaren, met relatief weinig duiven, aan de top mee, zeker als je de aantallen van de massa inkorvers ziet.  Hun seizoen 2018 was echt outstanding!   Hieronder een greep uit een deel van de alleen al in 2018 behaalde titels:

1e generaal oa Lang Afd. Friesland96
1e generaal aangew. Kort Afd Friesland96
1e keizer generaal Samenspel de Eenheid
1e generaal oa en aangew. Rayon Het Noorden
1e asduif oud Samenspel de Eenheid en Rayon Het Noorden
1e duifkamp. eendaagse fond Samenspel De Eenheid
2e duifkamp. eendaagse fond Afd. Friesland
4e nationaal kampioen dagfond oa
etc etc etc

Fijne kerstdagen!


We wensen iedereen heel fijne kerstdagen!

Probeer te genieten van de mooie momenten  en kijk ook eens wat we wél hebben en wat er wél goed gaat in ons leven gedurende het kleine poosje dat we op deze aardbol mogen rond stappen.

In ieder geval veel te kort om je (te) druk te maken over bijzaken of dingen waar je toch niets aan kunt veranderen.....

zondag 23 december 2018

Nieuwe seizoen is begonnen!


Zoals op zoveel hokken zijn we dit weekend ook aan de slag gegaan om de kwekers, die er klaar voor waren, te gaan koppelen. Het loopt allemaal naar wens, ondanks dat je elk uur opnieuw naar de hokken moet lopen om alles in goede banen te leiden. En zoals altijd valt het uiteindelijk weer mee hoe snel ze hun plek gevonden hebben.

Samen in de broedschotel...…..
Een goede voorbereiding scheelt enorm en dan bedoel ik vooral het bij elkaar plaatsen van met name doffers die elkaar redelijk tot goed verdragen. Een vervelende dominante klier kan de sfeer in een complete afdeling zodanig beïnvloeden dat de rest door de stress compleet uit zijn doen is.

Harmonie!
Ik hecht stevig aan een goede relaxte sfeer op het hok. Soms is het een individu dat te dominant is en soms liggen bepaalde doffers elkaar gewoon niet en blijven maar knokken.


Probleem is dat het vaak niet de slechtste duiven zijn die dit gedrag vertonen dus probeer ik de samenstelling van een afdeling zodanig te regelen dat er een goed evenwicht ontstaat.


Dit jaar had ik een doffer die zó dominant was dat ik hem maar alleen op een afdeling heb geplaatst. Gezien zijn kwaliteiten heb ik dat voor hem over.


Om te voorkomen dat hij daardoor geen prikkels van buitenaf meer krijgt en zelf zijn venijn verliest, heb ik daarvoor ook wat maatregelen genomen.

Een probleem dat je vaak ziet optreden bij kweekboxen, waar de doffers als oude humeurige uitgebluste mannetjes hun dagen zitten te slijten...Daar kom ik later nog op terug

donderdag 20 december 2018

1e asduif Thailand!

Fantastische prestatie van Bas van Beveren (NL) in de loodzware competitie van de FCI Pa Mok Grandprix in Thailand, met bijna 3000 ingezonden duiven. De NL18-1086932 werd na de enerverende finale van 490 km gekroond tot 1e asduif van alle deelnemende duiven.  Bas, die zelf de ontknoping in Thailand bijwoonde, werd ter plaatse gehuldigd dankzij de verrichtingen van zijn schitterende Blauwbandwitpen doffer

Klik op foto voor het origineel

Leuk detail: Bas kweekte zijn topduif uit 2 rechtstreekse duiven van mij die hij op veilingen na afloop van verschillende Olraces had gekocht…De vader van deze asduif had ik gespeeld op de Belgian Masters 2016, toen er maar slechts 32 duiven doorkwamen op de eerste dag, waarvan 3 van mij. Ik wilde hem eigenlijk terug kopen, (was ook een 9 plusje)  maar Bas was me te vlug af. Later deed ik hem nog een extra bod, maar hij wilde hem niet kwijt en hij had groot gelijk. Goede keuze zoals nu blijkt!

zondag 16 december 2018

Kweekklaar?

Vanmorgen de eerste sneeuw...Prachtig om te zien maar wat mij betreft liever niet te lang. Het lag er hier te kort om sporen van wild en ongedierte te kunnen zoeken. De enige sporen die ik zag waren van een ekster die heel slim alle hoekjes en gaatjes naliep op een voedzaam hapje...Die kraaiachtigen zijn toch ongelofelijk slimme vogels als je die bezig ziet.

Het verblijf van de dames én de eerste sneeuw...

We zijn de kwekers aan het bijlichten om rond de kerst te kunnen koppelen. Ik beoordeel ze momenteel om de 2  a 3 dagen om te kijken of ze er klaar voor zijn. Op het moment dat je ze in de hand pakt moet je eigenlijk schrikken van de geweldige conditie. Superzacht, blank en levendig. Het gros is er geweldig goed aan en een paar nog gewoontjes. Wel goed en mooi, maar niet super. Die krijgen een maandje langer rust. Zijn ze dan nog niet super kweek ik er gewoon niet mee.
 
    

De meeste duivinnen zijn er klaar voor.....

Ik kweek alleen met duiven die er nu geweldig bij zitten en zich ook zo gedragen. Doffers die beginnen te koeren en te draaien als je tegen ze praat en duivinnen die sleepstaartend met je mee huppen van het ene naar het andere zitje als je door het hok loopt. Het is zoeken naar de juiste balans om ze precies op het juiste moment te kunnen koppelen. Zijn ze te gek werkt ook niet volgens mij

woensdag 12 december 2018

Back home

Yesss! Stacey komt ook weer terug naar het hok waar hij in april van dit jaar werd geboren. Gelukkig kon ik hem weer terug kopen op de internetveiling van deze week. Pffff verschrikkelijk werk dat bieden. Vooral die lui die elke keer tot de laatste paar seconden wachten en dan er weer 5 euro bovenop doen….Je weet van te voren toch wat je maximaal wilt geven voor een duif denk ik dan...
 

Voor het origineel op foto klikken. Links Stacey toen hij plm 5 weken was en naar Krakus werd gestuurd en rechts zoals hij er nu uit ziet...…


 In mei stuurde ik hem naar Krakus om daar deel te nemen aan de OLR met een finale van 530 km.
Wanneer de duiven vertrekken geef ik ze altijd een cijfer en Stacey kreeg samen met de Jonge Iris van die lichting als enige een 9 plus. Jonge Iris uit broer Purple Rain heb ik op het laatste moment thuisgehouden omdat het de lieveling van mijn vrouw was, maar Stacey moest aan de bak samen met nog 11 andere medestrijders.

Dat cijfer geven is heel makkelijk als je van plan bent de beste duiven terug te kopen zodat je alvast ook weet hoe ze in de hand zijn. Voor het vliegen kan me dat niet boeien maar voor een potentiële kweekduif moeten ze toch wel aan bepaalde eisen voldoen. Anders hoef ik ze echt niet.

Van de 12 totaal had ik er na alle trainingen, races én finale nog 8 over. Mijn eerste in de 530km finale was een zoon van Purple Rain, gevolgd door Stacey die ik kweekte uit Moonraker x dochter Epke x zus Fiona via Siebren Wierstra. Stacey is een halfbroer van Star Fighter die 3e asduif werd in Golden Algarve en ook halfbroer van Raker 50 die in race 1 in Krakus de 2e speelde. Alle 3 uit Moonraker met 3 verschillende duivinnen. Blij mee….

maandag 10 december 2018

Natuur & Selectie

We schuivelen onopgemerkt richting kortste dag, kort daarop volgen de kerstdagen en over minder dan 4 weken zitten we al weer in het nieuwe jaar. Voor mij mag de vorst en sneeuw zo lang mogelijk wegblijven. De duiven hebben er weinig moeite mee, maar zelf ben ik geen fan van steenkoude hokken en elke dag bevroren water in de drinkbakken….

Klik op de foto om het originele formaat te zien
De natuur staat nu volledig in de wintermodus. De meeste vogels zijn weggetrokken naar het warme zuiden, de egels zijn aan hun winterslaap begonnen en de kikkers zitten diep in de modder. Maar er zijn ook vogels die hier blijven….

Echte die-hards zoals bv de torenvalken en de meeste uilen. Bij strenge vorst en een dikke laag sneeuw op het land lopen ze al snel het risico dat ze geen prooi kunnen vangen en dan loopt het meestal slecht af voor een grote groep van deze dieren. Maar zoals alles in de natuur heeft het ook een reden en is het tegelijkertijd een selectieproces voor de slimste en gezondste overlever….Zo blijft een soort in stand en evolueert naar beter.

 

Ook voor het creëren van een gezonde en prestatiegerichte stam duiven is een harde selectie onontbeerlijk. Ik heb al eerder gezegd dat wanneer je de lat erg hoog legt en daarop selecteert je niet bang hoeft te zijn voor overbevolking. Om de eenvoudige reden dat er maar weinig duiven zijn die je vooruit kunnen helpen...Ik denk dat veel melkers veel te snel tevreden zijn als het op selectie aankomt…

Een ander vogeltje dat zijn naam eer aan doet is het winterkoninkje. Zijn naam dekt niet helemaal de lading want ook zij zijn erg kwetsbaar bij strenge vorst. Ik laat in een gedeelte van mijn tuin altijd een serie grote graspollen staan zodat ze bij sneeuw onder de pollen naar insecten kunnen zoeken. Een pracht gezicht als ze zo onder de sneeuw verdwijnen..


Zo’n klein dapper vogeltje van 5 gram kan echt een glimlach op m’n gezicht toveren door zijn enthousiaste zang. Helaas trof ik een van onze “huis”zangertjes  deze week dood aan langs de kant van de weg. Waarschijnlijk geraakt door een auto, echt zonde. Misschien toch niet slim/scherp genoeg...?

maandag 3 december 2018

Steenmarter

In deze tijd hoor je weer regelmatig berichten over moordende steenmarters. Deze dieren zijn een wonder van de natuur wat betreft atletische gaven en speurzin, maar een regelrechte nachtmerrie voor mensen met o.a. postduiven. Ook heb je een probleem als ze de bedrading van je auto doorbijten of zich nestelen in het dak van je woning.

Het grote probleem van de marter is dat hij blijft doden tot werkelijk alles kapot is.

Weet er een je hok binnen te komen ben je echt duivenmelker af.


En ze hebben door de bouw van hun lijf en vooral hun gewrichten maar een minuscuul gaatje nodig om binnen te komen. 4 centimeter is al genoeg. 


Willem en Ellen Buurstra hadden afgelopen week een prachtige verkoop op Duivenet met nazaten van hun superkweker Storm. Hij gaf al een 1e, 3e, 4e,7e,7e,9e 11e,12e, 14e, 15e NPO (!) en zijn nazaten blijken ook nog eens goed door te vererven. Willem hoorde dit weekend een vreemd geluid in de hokken en ging snel kijken. Hij bleef als aan de grond genageld staan toen hij zag dat er al 9 duiven dood gebeten waren waaronder zijn fameuze kweker Storm... Het zal je maar gebeuren.....

 
Dus wees voorzichtig en kijk je hok nog eens kritisch na op kleine openingen want die marters zitten momenteel bijna overal. Hieronder een filmpje hoe je een steenmarter kunt herkennen en een filmpje waarbij het klimvermogen van een steenmarter wordt gefilmd......
 

 
                                                                                

dinsdag 27 november 2018

Wereldrecord!

Duif verkocht voor 2,7 miljoen euro!!
Deze duif vloog het zeer zware programma van de Pioneersclub in China waar het beste van het beste voor veel geld tegen elkaar speelt. Maar liefst 4 vluchten rond de 500 km moesten de duiven afwerken en nog nooit was er een duif die zo’n indrukwekkende prestatie heeft neergezet. Eigenlijk 4 zware finales achter elkaar en telkens kop. Vandaar ook die enorme opbrengst…

 

Het mooie van dit verhaal vind ik dat deze superduif werd gekweekt uit een duivin van Jan en Rik Hermans, die de winnaar, Mr. James Huang, op de Gouden Duif had gekocht. De duivin kwam (alweer!) rechtstreeks uit Athena en was volle zus van Nike die de 1e nat. Bourges won in 2016…

Die Athena kan onderhand tot een van de beste kweekduivinnen van de wereld worden gerekend en misschien wel de allerbeste van dit moment. Ik heb over haar en haar broer de Schele van de Jaarling al meermalen op deze site geschreven en telkens weer wordt de kweekwaarde van die lijn onomstotelijk bewezen. Geen verkooppraatjes maar gewoon keiharde feiten. Een dikke proficiat aan Jan en Rik met hun fabelachtige kweekster!

Jan en Rik Hermans met in het midden de winnaar Mr. James Huang

Voor een uitgebreid verslag zie de site van sportblad de Duif: https://www.deduif.be/nl/nieuws/james-huang-wint-asduif-pioneer-club-duif-verkocht-voor-wereldrecord-van-278-miljoen-euro 

maandag 19 november 2018

Star Fighter

Dacht dat ik m’n 3e asduif van de Golden Algarve race genaamd Star Fighter,  die ik uit Moonraker had gekweekt, voor een redelijk bedrag makkelijk kon terugkopen.

Zeker omdat ik er een simpel handgeschreven stamkaartje had bijgedaan.

Maar Pipa had zijn huiswerk erg goed gedaan en veel relevante info boven water gekregen met als gevolg dat het de 2e duurste van de verkoop werd en met de btw erbij voor meer als 10.000 euro naar China verhuist.

Niet normaal… Enfin ik heb het (jonge) koppel nog en er zitten voor het komend jaar 3 echt prachtige broers en zusters van Star Fighter op de kweek. Dus we gaan gewoon doorrr  :)


Dit is dan Moonraker (B17-5060211)  uit de lijnen de Wouwer-Freddy-Olympic Niels, waar ik Star Fighter, de 3e asduif en 28e prijswinnaar in de Finale van de Golden Algarve uit kweekte, maar ook de 2e prijswinnaar op race 1 van Krakus 2018 met een snelheid van 875 m/m. Voor de Golden Algarve en Krakus kweekte ik er met 3 verschillende duivinnen totaal 6 jongen uit waarvan ik er ook niet één ben verspeeld op alle vluchten tot en met de finales. 

Zelf vloog deze karakterdoffer tijdens de finale van Krakus 2017 maar liefst 12 minuten los vooruit op de 2e duif en 24 minuten los vooruit op duif 3. Hij won die finale met een snelheid van 923 meter per minuut op een afstand van 530 km. In de semifinale van de Golden Algarve waren 2 nestmaten uit hem gekweekt mijn 1e en 2e duif.... Naast o.a.  Purple Rain en nog een paar pareltjes, geweldige duiven om mee verder te bouwen... 

zondag 18 november 2018

Nogmaals Spirulina

Als duivenliefhebber kan het nooit geen kwaad om ook eens buiten het duivenwereldje rond te kijken naar liefhebbers die, al dan niet hobby-matig, andere dieren houden.

Zoals de meesten weten gebruik ik al verschillende jaren Spirulinapoeder voor mijn duiven.
Het is een micro-algensoort die in poedervorm wordt verkocht. Kost bijna niks, maar dit natuurproduct heeft een sterk positief effect o.a. op de kwaliteit van het sperma.

Francois Bernar, specialist in onder meer kunstmatige inseminatie bij vogels en duiven, maar ook deskundige op het gebied van invriezen van sperma, was hier destijds erg enthousiast over. Hij zag bij zijn proefdieren, waaronder duiven, o.a. een sterke verbetering van de spermakwaliteit nadat een paar weken Spirulinapoeder aan het voer was toegevoegd.
Een goede kweek begint met ouderdieren die in blakende gezondheid verkeren. Simpel maar o zo waar..

Via een vogelvriend kreeg ik een doorlink naar een stuk over Spirulina, beschreven door een toonaangevende kanariekweker, die eveneens een aantal opzienbarende ervaringen beschrijft... http://www.woutvangils.be/allerlei-zaken/580-spirulina

Doe ermee wat je wil. En om te voorkomen dat ik 200 vragen krijg waar je het kunt kopen...Hieronder de webshop waar ik het altijd bestel. Let wel op dat het biologische poeder betreft...Enne, voor de duidelijkheid... Ik heb geen enkele betrokkenheid met verdelers of wat dan ook… :) Spirulina-webshop:
https://www.spiruella.nl/https-www-spiruella-nl-superfoods-algen-en-zee-spirulina-poeder-html.html

zaterdag 17 november 2018

Jeugd

Positief nieuws over de jeugd die de duivensport herontdekt!
Er liggen nog steeds kansen om de jeugd er meer bij te betrekken, kijk maar naar de hengelsport met zijn eertijds suffe imago. Het is nu weer “cool” om te vissen… Reden is dat men het zg streetvissen is gaan promoten. Dus niet met dure boten of apparatuur het water op maar met lichte werphengels de steden en parken, industrieterreinen met vaarten in en daar met licht materiaal en kunstaas kleine roofvis vangen en wedstrijden organiseren voor de jeugd. De kans dat je dan wat vangt is groot en essentieel om de lol er in te houden.

Er liggen zeker ook kansen mbt de duivensport alleen moet je het wel zo inrichten dat ze ook een kans krijgen om eens een vroege te spelen. De club op onderstaand filmpje begeleidt de jeugd intens en heeft een aparte competitie van jeugd die tegen elkaar speelt zo begreep ik. Laat ze tegen de gevestigde namen en of megahokken spelen en je bent er in 3 maanden weer vanaf. Hopelijk zien onze bestuurders op tijd het licht….In ieder geval complimenten aan de West Vlaamse jeugdvereniging.....Klik hier voor het filmpje:

De Kast

Gisteravond naar een concert van de Friese groep De Kast geweest. Die mannen maken mooie muziek zonder poespas en daar hou ik van….: https://www.youtube.com/watch?v=yxaQYJ6k2Bs 

 Na afloop vertelde de leadzanger Syb van der Ploeg mij, dat hij nog steeds een zwak heeft voor de duivensport.

Vroeger was hij altijd te vinden in en rond de hokken van zijn opa die meespeelde bij PV de Reisduif in Zwaagwesteinde.

 Bekende mensen die je sport aanhangen is altijd een pré. In de sportvisserij is Jochem Myjer bv helemaal gek van roofvissen en maakt daar altijd veel positieve reclame voor. Wuift tijdens talkshows e.d. argumenten van tegenstanders lachend opzij en komt daar nog goed mee weg ook... 

maandag 12 november 2018

Record verkopingen

Enorme bedragen werden en worden weer geboden voor verschillende verkopingen met als hoogtepunt, wat het totaal bedrag betreft, natuurlijk die van Gaby Vandenabeele. Ruim 6 miljoen euro voor ruim 800 duiven, maar ook de Golden Ten kwam op dat niveau als je het vertaalt naar 800 duiven. Ook daar ruim 1 miljoen euro maar dan wel voor ruim 150 ipv 800.

De één noemt het idioot, de ander prachtig. Kennelijk zijn er veel mensen in, met name, Azië die geld teveel hebben en dat uit willen geven aan hun hobby. Tenminste daar ga ik van uit alhoewel dat soort mensen die hun vermogen met zaken doen hebben verdiend ook vaak hun duiven na verloop van tijd als een zakenobject gaan zien, vooral als de resultaten uitblijven.

Proficiat aan Gaby en Pipa

Mensen met geld teveel zijn vaak gewend in alles hun zin te krijgen en als er dan een serie duiven professioneel wordt gepresenteerd en de Hebfactor wordt geactiveerd, willen ze zo’n duif gewoon hebben. Je hebt er dan maar 2 nodig die hetzelfde denken. Geld speelt geen rol immers.

Ik zie het niet als een bedreiging voor de sport zoals je wel eens hoort want het is nog steeds mogelijk om voor normale prijzen aan steengoede duiven te komen.  Alleen moet je wel je verstand gebruiken en iets meer geduld hebben. Aan het eind van het seizoen kan je bv zelfs op de best presterende hokken vaak voor een normaal bedrag uit de beste duiven de laatste eieren mee nemen. Je moet dan wel een seizoen langer wachten voordat je er mee kunt kweken maar wat maakt dat uit?

Er zijn manieren genoeg en met een positieve instelling zonder vooroordelen t.o.v een kampioen sta je regelmatig versteld hoeveel melkers je best willen helpen. Maar dan moet je ze natuurlijk niet gaan vragen om jongen van de 1e en 2e ronde en bij binnenkomst gelijk andere melkers zwart gaan maken zoals je regelmatig ziet.

Het hoogtepunt van de verkoping was natuurlijk New Bliksem met een opbrengst van maar liefst 376.000 euro...

Al met al is het knap van de verkopende partijen om zulke resultaten te bereiken en daar komt meer bij kijken dan als op het eerste gezicht zou lijken. Petje af voor dat soort zakenmensen. Doe het maar na zou ik zeggen...

 Op elk hok zitten (ongeacht het aantal) maar een paar echt interessante duiven en de kunst bestaat er in om de kopers te laten geloven dat die andere 95 % mogelijk bijna net zo goed zijn als de echte toppers. A is immers een broertje van B en weer een neefje van C etc. Niemand dwingt je om dat te geloven en kopen is niet verplicht. En al zouden het allemaal goede zijn dan nog is het geen garantie dat de koper er mee gaat knallen. Je koopt immers de melker er niet bij en dat is gelukkig nog steeds essentieel en daardoor bestaat onze sport ook nog steeds.

 En geloof me de mensen met de grootste mond die dit soort verkopingen verketteren zouden maar wat gelukkig zijn als Pipa of de Duif bij hen zou aankloppen om van hun duiven een ronde jongen te mogen verkopen....Want ook in de duivensport is jaloezie van alle dag...

Dus zeker geen bedreiging voor de melker met een kleine accomodatie of beurs. Dit in tegenstelling tot de megahokken die, hoe mooi sommigen dat ook trachten recht te praten, wél een echte bedreiging voor de gemiddelde melker zijn.

zondag 4 november 2018

Purple Rain

 Om meer power achter de opbouw van mijn stam duiven te zetten probeer ik meestal de duiven die zich het beste op de races hebben laten zien terug te kopen. Vandaar dat ik er in de meeste gevallen ook maar een zeer summiere pedigree bij doe. Zit zo’n duif dan eenmaal weer veilig op het hok vertel ik er graag wat meer over….


De duif op de bovenste foto vloog de 34e in de finale van Sofia 2018 waar met 2690 duiven uit 30 landen werd gestart. Vorige week kwam hij via Kassel weer terug op mijn hok.  De races in het Oostblok zijn vaak wat zwaarder en daar stuur ik ook wat taaiere duiven naar toe. Zij hebben daar vaker af te rekenen met hoge bergen en zware omstandigheden en de samenstelling van mijn ploeg duiven die daar heen gaat is niet altijd hetzelfde als die ik bv naar de Golden Algarve stuur. Wel raakvlakken maar de nadruk ligt vaak op andere lijnen.

Vanmiddag maakte ik ook maar even een foto van zijn vader die hieronder staat afgebeeld….

Purple Rain

 Hij is één van mijn favoriete voor het taaiere werk… Zijn vader komt rechtstreeks uit de beroemde Paasborst x zijn eigen dochter. Zijn moeder komt rechtstreeks van de beste duiven van Cor de Heijde. Hij is gekweekt door Paul van den Berg en Zn en een volle broer van Athos die in de zware finale van de One Million Dollar Race in Zuid Afrika de 17e speelde toen er de eerste dag maar 52 duiven doorkwamen…. Uit zijn broer Gunsmoke, kweekte ik o.a. de 10e in de finale van de Belgian Masters 2016 (1e dag maar 32 door) en de 7e in de finale van de Dapi Race (1e dag maar 110 duiven erdoor)

Ik noem hem Purple Rain en het is een oktoberjong van 2016. In 2017 kon ik er maar 2 duiven uit kweken met een duivin van Peter Crans uit Okidoko x Adonia die naar de races konden en één daarvan het was gelijk mijn 1e duif in de finale in Krakus en de nestligger won kop op een andere OLrace

Dit jaar had ik Purple Rain omgekoppeld tegen Golda, een dochter van Casanova x Miss Unbelievable, gekweekt door Willie van den Goorbergh en Paul Couwenberg.  Ook dit pakte gelijk erg goed. In 3 zware finales in het Oostblok kwam uit de koppeling Purple Rain x Golda mijn eerste duif, terwijl ik er maar 4 uit had gekweekt. Aan het einde van het OLR seizoen was ik uit hem met Golda niet één duif verspeeld en dat zijn toch geen slechte eigenschappen. Volgende keer wat achtergrond info over de "snellere" lijnen op mijn hok...