maandag 4 november 2019

Golden Ten

Zojuist terug gekomen van 2 dagen Golden Ten. De door Jan en Rik Hermans bedachte formule welke is uitgegroeid tot een respectabel duivengebeuren. Wereldwijd wordt er in de Duivenwereld ieder jaar met grote belangstelling uitgekeken waar 20 tophokken van Nederland en België mee naar Asten zullen komen. Er zitten een paar unieke kanten aan deze manier van veilen, die het interessant, maar vooral ook tot een bijzondere en leuke duivenhappening maakt. En om daar te genieten hoef je echt geen miljonair te zijn.


Het mooie is dat de 20 tophokken in de 2 daagse veiling slechts 4 duiven per dag per hok mogen aanbieden. Dus ze doen er alles aan om met de hoogst mogelijke kwaliteit naar Asten te komen. Niet alleen vanwege de opbrengst, maar ook vanwege de indruk die ze met hun duiven op de veelal positief kritische duivenmelkers willen achterlaten. De melkers die er de rit naar het hotel Nobits in Asten voor over hebben om in alle rust de duiven te kunnen bekijken, zijn meestal wel wat gewend, dus niet snel onder de indruk.
 

Daarnaast zijn alle melkers die de duiven aanbieden zelf aanwezig en je kunt je dus ook tot in detail laten informeren over hun duiven. Je legt er dan ook makkelijk de fijnste contacten met de absolute top. En ben je om wat voor reden dan ook niet van plan iets te kopen is ook geen probleem. Sterker nog, want met een beetje geluk kon je toch met iets heel speciaals thuiskomen. Er werden onder de aanwezige bezoekers namelijk maar liefst 20 bonnen en jonge duiven verloot van de hokken die aan de verkoop mee deden. Dus je kon maar zo met een prachtig laat jong rechtstreeks van Bas Verkerk, Rik Hermans, Cor de Heijde of Bart en Nance van Oeckel naar huis gaan.  Om er maar enkelen te noemen……

Tot heel laat in de avond hebben we gezellig bij kunnen praten én melken natuurlijk, met sportvrienden die we al veel te lang niet hadden gezien en of gesproken waaronder Eddy Janssens, Danny van Dyck, Marcel Wouters, Foppe van der Meer en vele anderen...


Voor de mensen die wél wilden kopen zaten er natuurlijk pareltjes van duiven tussen waarvan sommigen voor heel veel geld van eigenaar wisselden. Zakelijk gezien werd het dan ook een geweldig succes voor Jan en Rik Hermans en hun ondersteunende professionele team. Meer dan verdiend voor het vele, vele werk wat aan zo’n verkoping vooraf gaat. Louter tevreden gezichten aan het eind van de 2 spektakel dagen bij zowel de Organisatie, Verkopers, Kopers én Bezoekers die getuigen waren van een prachtige happening in de duivensport. Meer info op de site van Sportblad de Duif: https://www.deduif.be/nl/nieuws/golden-ten-2019-report-verslag  

woensdag 30 oktober 2019

Kassel en meer

 Afgelopen weekend de grote internationale duivenbeurs in Kassel, Duitsland, bezocht. Het waren een paar heerlijke dagen incl. overnachting in een fraai, aan een rivier, gelegen hotel tegen een verrassend betaalbare prijs. Ik heb bijzonder genoten van de drukte in en buiten de beurs, de vele duizenden bezoekers uit alle landen van Europa en de gave sfeer die er hing.


 Echt duivensport die met zijn tijd is meegegaan. Deze beurs ontstijgt duidelijk het stoffige beeld dat sommigen nog hebben van de duivensport. Vooral veel “jeugd” waarmee ik dan de leeftijdscategorie 35-50 jarigen bedoel. Dat is toch de categorie waar voor de toekomst de meeste energie en daadkracht uit moet voortkomen. Zij vooral moeten zorgen voor de nieuwe impulsen die ons ervoor behoedt dat we als sport niet in de vergetelheid verdwijnen. We mogen er best trots op zijn dat we in deze tijd nog steeds zo’n levendige sport/hobby kunnen bedrijven.

Toegegeven het is niet meer zo als vroeger maar dat vind ik ook niet meer dan normaal. Vroeger kon je als vrijetijdsbesteding zo’n beetje kiezen uit kanaries, krielkippen of duiven houden. Je werd dan lid van een plaatselijke club en je was vertrokken. Sommigen zagen het vissen als een uitweg om een of twee dagen na het werk te kunnen ontspannen maar dat was het dan zo’n beetje.

Maar de tijden veranderen en dan kun je als sport twee dingen doen. Alles zoveel mogelijk bij het oude laten en gedoemd zijn te verdwijnen, zoals veel andere hobbies van vroeger hebben ervaren. Of je gaat zo veel mogelijk met je tijd mee en anticipeer op maatschappelijke inzichten die telkens veranderen. Dán heb je een kans....
 

 De hengelsport bv heeft zich grotendeels weten te onttrekken aan het oubollige imago en floreert als nooit te voren met ruim anderhalf miljoen (!) actieve vissers.  Er worden roofviswedstrijden gehouden op de grote wateren zoals het Haringvliet en daar mogen dan een beperkt aantal, meestal rond de 100, visboten aan meedoen. Dat zijn dan speciale visboten ingericht met de meest moderne elektronica en als je er geen 200 pk bb-motor achter heb hangen tel je al niet meer mee. De start lijkt dan ook  meer op de start van een autorace dan een viswedstrijd. Gaat natuurlijk nergens over maar voor de uitstraling van de sport goud... 

 
  Veel oudere vissers vinden dit belachelijk en roepen in koor dat dit niks meer met sportvissen te maken heeft maar dit soort wedstrijden zijn wel de trekkers, waardoor de jeugd het cool vind om weer te gaan vissen. Ik heb heel wat topambtenaren van het ministerie een dagje in de boot gehad om te laten zien hoe leuk vissen kan zijn, hoe we met de vis en natuur omgaan, maar ook de economische en ontspannende waarde ervan.

Als ze dan ook nog een paar harde aanbeten op hun hengel kregen en een snoek of snoekbaars konden vangen waren ze helemaal om. Ook het varen op de rivier en het gevoel van vrijheid vonden ze geweldig. Die keken daarna heel anders naar de sportvisserij dan voor die tijd


 Datzelfde kun je ook proberen te bereiken mbt de duivensport. Probeer niet alles bij het oude te laten. Nodig politici of topambtenaren eens uit op een tophok en legt ze uit wat de mooie kanten van onze hobby zijn. Hoeveel de meeste melkers om hun duiven geven. Hoe ziek ze kunnen zijn van het verlies van een duif. Hoe de dieren verwend worden om zo goed mogelijke kweekresultaten te kunnen bereiken en hoe we mee evolueren met de technische ontwikkelingen zoals chipringen, elektronica, ontluchtingssystemen, inrichting van een duivenauto met water en voer etc etc.

 Prachtige hokken met daarop gezonde duiven. Kortom laat de mooie kanten van de sport zien. Zorg voor alternatieven voor mensen met een drukke baan en jong gezin. Denk aan éénhoksraces en probeer niet altijd de negatieve kant te belichten. Dankzij deze races zijn er nog veel mensen melker, die anders noodgedwongen al lang hadden moeten afhaken. Ga niet bij een finale al na 2 uur op facebook zitten janken dat het een ramp wordt en dat dit niks meer met duivensport te maken heeft.



 Sommige vinden het zelfs stoer om op facebook te roepen dat het eigenlijk verboden zou moeten worden als er eens een rotvlucht bij zit. Vaak terwijl ze daarvoor zelf in één week de helft van hun jongen zijn verspeeld op 100 km. Stop met dat eigen nest bevuilen en als je het nergens mee eens bent en alleen maar loopt te klagen en te dreigen met stoppen houd er dan alsjeblieft mee op. Sommigen kunnen alleen nog maar zeuren zo lijkt het. Je vergalt het plezier van de melkers die er wel veel lol in hebben.

Dat het aantal leden zal dalen hou je toch niet tegen maar er blijven er altijd genoeg over om een fantastische sport te laten voort bestaan. Er zijn zoveel verschillende mogelijkheden tegenwoordig waar je je je vrije tijd aan kunt besteden dat we dat gewoon moeten accepteren. De spoeling wordt dunner maar dat geldt voor elke activiteit.

 
 Als je dan op die beurs loopt en je spreekt met sportvrienden uit alle landen van Europa die je via het internet hebt leren kennen is toch geweldig. Ik geniet daar enorm van en het gaf me weer heel veel energie en motivatie om er volgend jaar opnieuw tegen aan te gaan.

 De ontwikkelingen zullen alleen maar doorgaan en de sport op sommige onderdelen nog interessanter maken. Ik voorzie straks bijvoorbeeld éénhoksraces waarbij alle duiven een Gps-ring dragen en je op een groot scherm precies kunt volgen wie waar vliegt. Ook dat soort zaken houd je niet tegen.


 25 jaar geleden kon je in een restaurant na het eten nog gerust een zwaar shaggie opsteken. Nu word je bijkans gelyncht als je dat zou doen en terecht. Het is echt goor als er iemand naast je zit die dat zou doen. Maar toen vonden we het de gewoonste zaak van de wereld, net als de duiven open hok geven in een dichtbevolkte wijk. Zou je nu ook niet meer kunnen maken en ik kan me dat voorstellen van omwonenden. Wil je overleven als sport moet je je aanpassen op sommige punten. Er is geen tussenweg.


Dit soort gedachten speelden er s’avonds op mijn hotelkamer allemaal door mijn hoofd met naast me een mandje met duiven van mijzelf, die ik had terug gekocht op de verschillende races en in Kassel kon afhalen. Ik voelde me op dat moment als duivenmelker een gelukkig en bevoorrecht mens, die samen met veel andere lotgenoten nog lang van zijn duifjes en duivensport hoopt te kunnen genieten….

 

zaterdag 12 oktober 2019

Purple Max

 Over 2 weken is er weer de enorme duivensportbeurs in Kassel, Duitsland. Een voor West Europa mooi centraal gelegen beurs waar veel te doen en te zien is. Ik ga er altijd graag naar toe. Ook om daar weer met verschillende sportvrienden uit heel Europa af te spreken en bij te praten. Maar ook om enkele duiven op te halen die ik heb terug gekocht welke hebben deelgenomen aan verschillende éénhoksraces. Ik verheug me daar enorm op om ze weer aan te pakken, terug te zien en mee naar huis te nemen. 

Purple Max in het hok waar hij werd geboren...
Voordat een duif hier weg gaat naar een race beschrijf ik ze allemaal en het is dan erg spannend om te zien hoe zo’n duif zich heeft ontwikkeld. Vorig jaar heb ik mijn eerste duif in Sofia, Purple Max, ook terug gekocht en heb daar geen spijt van gehad. Hij kweekte prachtige jongen en bv mijn 3e duif dit jaar in Sofia kwam weer uit hem, die ik overigens ook weer terug gekocht heb. Hij kreeg namelijk het hoogste cijfer voordat hij vertrok....
Maar het allermooiste moment vond ik toen ik hem los liet in de afdeling waar hij was geboren. Je kon duidelijk zien en merken dat hij zijn geboorteplek herkende want hij bleef maar koeren en rondjes draaien. Wat was dat doffertje blij en het baasje niet minder....

Zijn ouders heb ik overgeplaatst naar een ander hok en Purple Max heeft zijn kroost grootgebracht in het broedhok waar hij was geboren. Je ziet gewoon aan zo’n duif dat hij het geweldig naar zijn zin heeft op het hok. Daar kan ik nou echt van genieten...

woensdag 2 oktober 2019

3 x geluk....

Laatst schreef ik hier dat ik nieuws had over een prachtige referentie met de nakweek van mijn duiven. Ik kwam daar op een bijzondere manier achter tijdens de verkoop van de duiven van de One Loft Race Sofia 2019, na afloop van de finale.
 

In Sofia werd begonnen met ruim 2900 duiven en zoals bijna altijd daar, aan het eind een pittige finale. Op zich heb ik daar geen problemen mee omdat ik weet dat de duiven daar een eerlijke kans krijgen, goede organisatie, stevige concurrentie en vooral duiven die er geweldig goed aan zijn. Elke keer als ik daar een van mijn eigen duiven terug gekocht had was ik verbaasd hoe goed die er aan was. Werkelijk top!

Enfin inderdaad weer een pittige finale over de langgerekte, aaneengesloten wouden en bossen waarbij er ook nog eens een paar flinke bergen genomen moesten worden. De eerste dag wisten slechts 246 duiven het hok te bereiken. Dit verschijnsel zie je uiteraard heel vaak bij One Loft Races; eerste dag weinig duiven als het een zware finale is, maar daarna komen ze meestal goed na. Ook bij de laatste Algarve dik 300 erdoor de eerste dag, volgende dag liep het al weer richting 1800 duiven en zo blijft het vaak nog lang doordruppelen.

Blij met Buddy 07...

Ondanks het feit dat het een zware finale betrof had zich toch een kopgroep gevormd van 15 duiven, waaronder mijn Buddy 07, die als 10e naar binnen liep. Slechts 26 seconden achter de winnaar na bijna een dag vliegen in de hitte. Erg blij met dit resultaat natuurlijk gezien de start daar met 2900 duiven uit 25 verschillende landen. De nestmaat van Buddy 07 was ook goed op tijd in de AS Golden race en vorig jaar speelde een broertje de 66e in de finale van de Golden Algarve.
 

Zoals gezegd werd enkele dagen later begonnen met de verkoop van de eerste 30 duiven op de verkoopsite van OLR Sofia. Toen ik de pedigree bekeek van de winnaar van de Finale, dacht ik dat ze een fout hadden gemaakt en de stamkaart van Buddy 07 bij de winnaar hadden geplaatst. Pfff niet echt professioneel dacht ik nog… Beetje voorbarig van mij, want toen ik goed keek zag ik dat de winnaar 2019 uit een duif van mij was gekweekt… En dat de stamkaart van de moeder inderdaad mijn stamkaart was…

Deze duivin kwam
uit de Hunti 200 die ik kweekte uit de Hunti x Lieke, 2 duiven rechtstreeks Arie Dijkstra en had ik een jaar eerder gespeeld op diezelfde race. Na de race was ze gekocht door een Bulgaar die er de winnaar van 2019 uit zou kweken.
 

Uit de Hunti 200 kweekte ik de moeder van Goldfinger,  winnaar van OLR Sofia 2019

 Mijn interesse in die duif was natuurlijk direct gewekt. Ik had vervolgens 3 x geluk. Ten eerste had hij er eveneens een duif met prestaties en topafstamming tegen aan gezet nauw verwant aan de Kannibaal en Olympiade 003 dus dat zat wel goed. Deze doffer had hij van een bekend Duits tophok gekocht nadat die zelf de 8e in de finale speelde.

 
Een ander geluk was dat ik bij mijn eigen duif bewust een flut stamboompje had gedaan met een paar losse ringnummers en verder geen beschrijving of namen. Dit om de prijs te drukken als ik een van de finalisten zelf terug wilde kopen.

 
Derde geluk was dat daardoor de prijs redelijk bleef en ik nu de winnaar terug kon kopen…. Superblij mee uiteraard en het was ook nog eens een schitterend gebouwd doffertje die inmiddels bij mij op het hok zit. Buddy 07 komt ook nog deze kant op dus mijn najaar kan niet meer stuk… Nou voorlopig maar uit kijken bij het over steken… :)
 

Goldfinger zit inmiddels op de plek waar die eigenlijk thuishoort...:) Volgens mij dan...

maandag 30 september 2019

The day after...

De finale van de Golden Algarve is weer achter de rug. Duizenden melkers waren getuige van een race onder prachtige omstandigheden qua weer en accommodatie. Om 8 uur lokale tijd werden de 3522 duiven gelost op een afstand van 505 km vanaf de hokken in de Algarve en om 15.18 lokale tijd liep een Duits duivinnetje met de naam Lena als eerste over de antenne..

Het zou een taaie eerste finale dag blijken. Slechts 391 dappere vliegers wisten het hok voor zonsondergang te bereiken waaronder 2 van ons.

Niet keivroeg maar wel bv 2 duiven vóór grote concurrenten zoals bv de Amerikaan Mike Ganus en de Duitser Steffl. Ook Alfons Klaas had er maar 1 duif door op de eerste dag.

Onze eerste duif Raker 62 kwam rechtstreeks uit Moonraker x een duivin van Siebren Wierstra uit zijn topkweker Epke. De 2e was Darter 72 die ik kweekte uit een zoon Adka van Miroslav x het Wringertje van Comb. van den Goorbergh. Uit een dochter van Adka kwam ook de winnaar van de finale in 2014..

Gelukkig kwamen ze de 2e dag goed na en zondagavond stond de teller al op 1800 duiven waaronder 10 van ons en ze druppelen nog steeds binnen en dat gaat ook nog wel een tijdje door.

Zoals gezegd werd de zege behaald door een blauwband duivinnetje van het Wofsbergteam uit Duitsland. Een fantastische prestatie.

Leuke was dat ik vorige week nog een stukje schreef over de  autowinnaar van de semifinale van Miroslav, gekweekt uit zijn rechtstreekse Schaerlaeckens duiven. Aan het eind van dat stukje schreef ik het hieronder geplaatste stukje tekst:
 

Op Pipa stond al een mooi verslag van de overwinnares en haar afstamming…. Geloof het of niet maar zij is gekweekt uit dochter van diezelfde Romario….Straf…
Voor meer nieuws over de finale: https://www.pipa.be/nl/newsandarticles/news/final-race-golden-algarve-2019-live-updates-pipa-race-day-pigeons-liberated

vrijdag 27 september 2019

Golden Algarve 2019



 Het moment dat de ruim 3500 duiven de vrijheid krijgen voor de spectaculaire finale in Portugal komt nu wel heel dichtbij. Woensdag maakten zij hun laatste trainingsvluchtje rondom de hokken in de Algarve (zie bovenstaand filmpje)  en donderdagmiddag vanaf 14 uur werd begonnen met het inkorven. Zaterdag a.s. is de finale...
 

Inmiddels bevinden zich al enkele duizenden duivenmelkers in Algarve om deze mooiste Europese finale van het jaar live te kunnen volgen. Heerlijk in de zon samen met andere melkers te genieten van het mooie wat de duivensport te bieden heeft op internationaal niveau.


Ook voor de thuisblijvers is er veel te zien, waarbij een compleet live verslag op zaterdag de finaledag, met interviews en beelden waarop de aankomst van de duiven goed is te volgen. Echt een aanrader om de sfeer van deze race eens goed te kunnen proeven. De live uitzending begint rond 13 uur Nederlandse tijd en kun je bekijken via deze link: https://www.youtube.com/watch?v=cDa2EFU9pHA
 
 
We wensen iedereen veel geluk met een spannende eerlijke race en de toeschouwers ter plaatse veel plezier!
=======================================================================
De live aankomsten zonder beeld zijn te volgen op de Benzingsite:  http://oneloftrace.live/
En dan is er natuurlijk nog de site van de Golden Algarve zelf: http://www.goldenracealgarve.com/?lang=en
=======================================================================
 

dinsdag 17 september 2019

Adka's

Gisteren was de semifinale van de Golden Algarve race, waar 3895 duiven aan de laatste race vóór de grote finale op 28 september a.s. begonnen. Hoofdprijs was een auto, afstand 300 km tot aan het hok in het uiterste zuiden van Portugal.

Fantastisch winnaar werd Miroslav Vidhold uit Slowakije. De reden waarom ik het woord fantastisch gebruik is het feit dat hij naast deze overwinning ook al eerder de finale van deze internationaal hoog aangeschreven race wist te winnen.

En beide overwinnaars kweekte hij uit 2 duivinnen die hij in 2009 uit een mandje jonge duiven mocht uitzoeken bij Ad Schaerlaeckens. De ene duivin noemde hij Adka 1 en de andere Adka 2.

In die tijd dat hij de finale wist te winnen had ik net een serie artikelen over Ad Schaerlaeckens zijn Ace Four lijn geschreven. Een duif die mij daarbij bijzonder aansprak was o.a. Home Alone (zoon Ace Four) die met bloedheet weer minuten los vooruit de 1e in de afdeling pakte. Op het hok bij Schaerlaeckens zag ik een zoon van Home Alone de 08-553, waar ik helemaal weg van was en o.a. ook vader was van zijn Wonderduifje.

Toen ik de stamboom bestudeerde van de winnaar van Algarve 2014, genaamd Corina, zag ik tot mijn verbazing dat de moeder daarvan rechtstreeks was gekweekt uit een dochter (Adka 1) van diezelfde zoon Home Alone 553 en toebehoorde aan Miroslav. Het duurde niet lang of we hadden een leuk contact dat uitgroeide tot een gewaardeerde vriendschap. Ook gunde we elkaar wederzijds duiven uit de beste koppels en we waren er beiden succesvol mee.
Een duif van mij die ik had gekweekt uit een volle broer van Corina speelde op een Golden AS race de eerste en afgelopen weekend nog had Miroslav een zeer zware jonge duivenvlucht en kwam zijn eerste duif uit Zusje Pinky x dochter volle zus Purple Rain van hier.

Nu wint hij dus de semifinale met auto met een duif die hij kweekte uit dochter Adka 2 met ringnummer 17-93. Eveneens ingeteeld naar Ace Four en zijn broer de 230. De nestligger waar hij zijn winnaar uit kweekte, de 17-92,  kreeg ik vorig jaar van hem, nadat ik via Pipa ook haar broer Spider 02 had gekocht die een 14e speelde in de Finale van Algarve.

Dus 2 melkers die gisteren erg blij waren… Duivensport op zijn mooist en kijk je eigen toppers maar na. Heel vaak zijn je beste duiven degene die met gesloten beurs op je hok kwamen….

PS
Ook in de winnaar van Golden Algarve 2018 die 20 minuten los vooruit de 1e speelde in de finale maar ook de winnaar van Victoria Falls 2019 (vele minuten los vooruit) kom je steeds dezelfde Schaerlaeckenslijn tegen via Jörge Hallman. Zijn Romario blijkt een sublieme kweker en kom je in veel topduiven tegen. Vooral in finales met bloedheet weer...Geen toeval... Ik kom daar later nog op terug..

donderdag 5 september 2019

Karma

Graag kweek ik aan het einde van het jaar nog een serie jongen. Daarbij zit altijd wel iets heel speciaals. Een of twee duifjes waar je hart sneller van gaat kloppen. Zo'n bijzonder laatje kweekte ik uit de Hunti x Evora en bij Falco Ebben op het hok kwam ik een laatje tegen waar ik kippenvel van kreeg. Toen ook nog eens bleek dat zij een volle zus was van mijn Blauwe Cyrus heb ik er alles aan gedaan om haar op mijn hok te krijgen, wat uiteindelijk lukte.


 Bovenstaande stukje plaatste ik een paar jaar geleden hier op mijn site. Dat witpen doffertje kweekte ik uit de onvolprezen Hunti x een dochter van Boogie genaamd Evora. Zowel de Hunti als Evora, werden destijds via Pipa verkocht en kwamen beiden rechtstreeks van Arie Dijkstra.

Dat doffertje had ik later aan iemand geschonken die ik hem gunde, maar die hield later op met duiven en uiteindelijk kwam hij terecht bij Roger de Vries in Grevenbicht die hem dit jaar koppelde aan een van zijn eigen duivinnen. Een jong daaruit stuurde hij naar de OLR in Sofia. Het betrof de 19-713 en die vloog daar fantastisch .

Na alle trainingen en de 4 races inclusief semifinale stond de 713 ruim bovenaan bij de asduiven en dat van de ruim 2900 ingestuurde duiven! Door domme pech sneuvelde hij helaas in de zware finale in het zicht van de finish.


Karma deed zijn werk en Roger deed niet moeilijk om mij het doffertje terug te gunnen... Zodoende zit hij weer in het hok waar hij destijds werd geboren… Dit verhaal past bij een ander verhaal waarover ik volgende week zal berichten, met een nog veel grotere impact op de vorming van mijn nog steeds in opbouw zijnde kweekhok, dat nu al duidelijke contouren van stamvorming begint te krijgen….
Overigens dat duivinnetje op de foto afkomstig van Falco Ebben was de 14-64, dochter van zijn geweldige Cyrus, rechtstreekse zoon van Roosje. De nestmaat daarvan (14-63) was verkocht naar Duitsland en daaruit kwam in 2018 de beste én Olympiadeduif eendaagse fond Duitsland...

woensdag 4 september 2019

Inteelt

Purple Queen

Het is al weer september en over 3 weken hebben we de tot de verbeelding sprekende finale van Golden Algarve waar nog steeds ruim 4300 duiven in de race zitten.

Het kweekseizoen zit er voor de meeste melkers wel op. Het is nu een mooi moment om wat speciale koppelingen te maken met het oog op de toekomst. Het worden dan wel echte laatjes maar ik laat er ieder jaar wel een paar uitgroeien om te kijken hoe ze zich ontwikkelen.

Broer x zus koppeling bijvoorbeeld zie ik graag, mits de jongen perfect zijn uiteraard. Maar dat geldt hier voor alle potentiële kwekers. De kinderen uit zo'n koppeling laat ik dan weer botsen tegen een lijn die er zo ver mogelijk vanaf staat. Dit is het zusje van Purple Rain genaamd Purple Queen, die nu als laatste gekoppeld staat aan haar broer en dan op (winter)rust gaat. Ze heeft er inmiddels 5 rondes jongen opzitten voor dit seizoen en met mijn telefoon heb ik van de week een snapshot van haar gemaakt. Technisch lang niet perfect maar je ziet op dit soort spontane plaatjes veel beter hoe een duif er werkelijk uit ziet en ook hoe ze er conditioneel aan toe zijn.

Al die eenheidsworst foto’s gaan me steeds meer tegen staan omdat ze totaal niet weergeven hoe een duif er in het echt uitziet. Komende winter wil ik mijn kwekers uitgebreid op mijn blog gaan beschrijven inclusief foto’s maar ik zit er serieus over te denken om er maar gewoon van dit soort foto’s bij te zetten. Ik ben er nog niet uit...

Ik merk het aan mezelf als ik van die dikke, kilozware fotoboeken bekijk die je soms op de beurs krijgt aangereikt. Ik kijk even wie er in staan, maar zelden of nooit pak ik zo’n boek voor de 2e maal. Ook blijven die standaardfoto’s nooit in mijn geheugen hangen terwijl andere, meer naturel foto’s dat vaak wel doen. Maar ja kan ook aan mij liggen natuurlijk….Binnenkort overigens echt heel mooi nieuws over de zeer recente nakweek van mijn duiven...

dinsdag 20 augustus 2019

Hokken Krakus

 De éénhoksrace in Krakus,  Polen, is populair bij de Nederlanders. Elk jaar is er een stevige groep aanwezig bij de finale en dat is altijd een mooie gebeurtenis om mee te maken. De finale is rond de 530 km en de lossing vind plaats in de omgeving van Berlijn waarna ze terug moeten vliegen richting Krakau alwaar de prachtige hokken staan. Afwijkend van veel andere races zijn het los staande hokken in plaats van één groot hok. Het aantal deelnemende duiven schommelt meestal zo rond de 1500 stuks.


 Dit is ook de plaats waar Moonraker geschiedenis schreef door de zware finale in 2017 met groots machtsvertoon te winnen door de 530 km met 953 meter per minuut af te leggen. Maar liefst 12 minuten los op nummer 2 en bijna een half uur los vooruit op nummer 3!

De organisator maakte een leuk filmpje van de hokken en de duiven wat je hieronder kunt bekijken:

zondag 18 augustus 2019

Hotspot 3 Krakus

Die Bonte doffer is vader van Maestro 945.
Dat jong was eergisteren uit gevlogen.
sÁvonds miste ik hem en lag hij weer lekker in zijn broedschaal.
Vind dat wel gaaf van die slimme jonge duifjes...
Gisteren de 3e van de 5 races gehad in Krakus op een afstand van 198 km. Onze “Maestro 945” was nu drie maal op rij onze eerste duif en zat vooraan in de eerste kopgroep.

Ze liep als 14e naar binnen, slechts 15 seconden achter de winnaar van deze hotspot race.

Hopelijk weet ze dit vast te houden met kans op een mooie asduif klassering...

woensdag 14 augustus 2019

Nakweek

Zonder overdrijven kan ik zeggen dat er iedere week wel mooie referenties binnen komen van melkers die succes hebben met mijn duiven of nazaten ervan. Voor mij zijn dat soort berichten de kers op de taart.

Net als Dick Verdoorn die al een aantal prachtige prestaties neer zette tussen het Dordtse geweld en afgelopen week weer de 1e pakte met een nazaat van Penneke 92 x Super Girl. Ik ga niet alles op mijn blog zetten maar ben altijd weer blij met dit soort berichten...

Beautiful Spider.  Klik op de foto voor het origineel


In 2013 gingen er een stel eieren vanuit mijn kweekdhok richting Klaas de Jong & Zn uit EE, momenteel een van de toonaangevende all round hokken van de afdeling 11. Uit die eieren kropen een stel prachtige jongen waaronder een aantal echt fijne. Daarbij o.a. Spider die als jaarling al gelijk 2 x teletekst deed, met een 5e en 10e NPO op de 600 km vluchten. Ook Defender bleek een toppertje en niet alleen op de vluchten….


Een jong er uit stond dit jaar na 4 vluchten bovenaan maar miste op een van die rotvluchten. Nu echter staat een broertje van haar van een ronde later bovenaan voor het kampioenschap.


Ook de Combinatie H&G Veendorp schafte op hun beurt bij Klaas de Jong & Zn een jong aan uit Defender en dat duivinnetje (18-891) speelde de laatste NPO eendaagse fondvluchten o.a. een 20e en 85e NPO


 Én op de laatste best pittige Vierzon, op een afstand van maar liefst 737 km, met 1076 meter per minuut, pakte ze de 14e NPO . Tof om dit soort duivinnen op de kooi te hebben...



Top duivinnetje (18-891)  rechtstreeks uit Defender….

 

FCI Worldchampionschip 2019

Dit jaar wordt het FCI wereldkampioenschap gehouden in China. Ieder land mag een beperkt aantal duiven insturen om mee te dingen naar deze titel. Ik had de eer om er ook 2 te mogen aanleveren en volgens de laatste berichten zijn ze inmiddels op hun bestemming en doen ze het goed.

Vroeger was alles groter en groots in de Verenigde Staten van Amerika, maar het lijkt dat China deze rol inmiddels op vele fronten heeft overgenomen ....


 Op de FCI site staan wat foto’s en filmpjes van de afdelingen waar de Europese duiven zijn gehuisvest. De finale zal naar verwachting begin oktober plaatsvinden. Klik hier voor meer informatie: https://pigeonsfci.org/world-championship-2019/

woensdag 7 augustus 2019

Wát een dag...

Gisteren een enerverende dag voor ons in de wereld van de One Loft Races…Allereerst stond de finale op het programma van de OLR Sofia. Die  zou eigenlijk al afgelopen weekend hebben moeten plaats vinden, maar werd met 3 dagen uitgesteld vanwege het weer. Een goede beslissing, want zelfs met goed weer blijft dit geen makkelijke race voor de duiven, die vele kilometers over en tussen de hoge bergen moeten doorvliegen.

Maar uiteindelijk werden ze gistermorgen om 6.15 uur lokale tijd gelost in Rezovo, strak tegen de Turkse grens vanwaar ze over een afstand van 420 km terug moesten vliegen naar Sofia. Gezien het parcours hadden we voornamelijk duiven ingezet die, gezien hun afstamming, al aangetoond hadden dit werk aan te kunnen.
Gisteren stonden er 1421 duiven klaar van de oorspronkelijke 2907 ingezonden duiven, om het karwei te klaren, waarvan nog 10 van ons...
 

De route die de duiven in de finale moesten afleggen. Voor origineel klik op foto

 
 Om 12.24 uur verscheen er een kopgroep van ca. 15 duiven aan de horizon die gemotiveerd de laatste honderden meters over het glooiende landschap aflegden. Daartussen zat ook onze Buddy 07, die als 10e over de antenne naar binnen schoof, 26 seconden achter de winnaar…….

Daarna kwamen de duiven maar mondjesmaat terug.
Alleen of in heel kleine groepjes. Aan het einde van de dag bleek pas hoe zwaar de race tot nu toe was geweest, want er waren er voor de duisternis in viel slechts 246 terug waarvan 6 van ons... Superblij mee natuurlijk...De verwachting is dat de duiven de eerste dagen gewoon blijven terug komen zoals meestal bij éénhoksraces.
 

Blue Hero, vader van de 10e finale Sofia 2019...

  Onze eerste duif kwam uit Blue Hero, een, al zeg ik het zelf, schitterende kweekdoffer uit Pinky die zelf de 7e in de finale in Denemarken vloog. Blue Hero heb ik vanwege zijn bouw en vooral vanwege zijn geweldige karakter en uitstraling, direct op de kweek geplaatst. Vorig jaar kwam onze 2e eruit in Golden Algarve en vorige week in AS Golden was Buddy 06 onze 5e duif en nu dan het nestmaatje Buddy 07 onze 1e.

Blue Hero stond gekoppeld tegen een ingeteelde duivin van Siebren Wierstra  uit de lijn van Smart Devil-As-National King. National King speelde destijds bij Brouwers Kodama een 1
e nat. Bordeaux én een 1e nat. Munchen…
 

Hierboven de aankomsten van de deelnemende Nederlandse duiven tot de volgende ochtend plm 9 uur. Voor het origineel klik op de foto

Maar de koek bleek nog niet op….Daarnaast was er gisteren de 7e training van Golden Algarve waar 4724 duiven aan de start verschenen. Een zoon van Moonraker speelde hier voor ons de 7e prijs . Geweldig natuurlijk dat zijn nakweek met de week imposanter begint te worden. Immers onze eerste duif “Passion” vorige week in de finale in Griekenland kwam ook uit Moonraker, net als de 3e asduif van de Golden Algarve 2018:  http://www.goldenracealgarve.com/novidades-2019?lang=en

Gert Rotman
van het prachtige Algarvekoppel, sloot onze hectische duivendag af met de kers op de taart door op de 2e (korte) training van Algarve Great derby tegen 2371 duiven de 1e te spelen met een duifje dat hij had gekweekt uit een zoon van Moonraker die hij hier vorig jaar had aangeschaft…Pfff, nu even bijkomen...

 

dinsdag 30 juli 2019

Hotspot 2 en training 4

Zoals altijd na een training of hotspotrace stuurt coördinator Sjaak Buwalda alle deelnemers of belangstellenden na afloop een kort maar duidelijk overzicht van de prestaties van de ingezonden Nederlandse duiven. Altijd leuk om zo actueel op de hoogte te worden gehouden!


Net zo belangrijk als een goede site gekoppeld aan een éénhoksrace waar je aan meedoet, met goede en duidelijke info. Hieronder een verslag van de 2e hotspotrace in Engeland en de 4e training in Algarve Golden, Portugal:
 
 

Hieronder het verslag van de 4e training van 75 km in Portugal van de Algarve Golden Race.
Er werden daar in het voorjaar rond de 5500 duiven heengezonden die allemaal moesten worden uit gewend en de eerste jonge duivenziektes moesten zien te overwinnen. Uiteindelijk werd de eerste training in juli  begonnen met 5100 duiven uit meer dan 30 landen van Koeweit tot aan de Verenigde Staten van Amerika. Ook uit Europa veel deelnemers, wat het maakt tot een van de meest prestigieuze races met een zeer goede naam en management.

 
 Nu na 4 trainingen tot aan 75 km is er nog geen 7 procent afgevallen van de duiven waar uiteindelijk mee is begonnen te vliegen. Elke duif die verloren gaat is er een  teveel maar ik vind het een wereldprestatie om zo'n grote kolonie te kunnen leiden. Vergelijk het maar eens met het gros van de melkers die meedoen op de reguliere vluchten en de verliezen die daar ook plaatsvinden. Denk dat die er voor zouden willen tekenen als ze er van de 40 waarmee ze beginnen er na 4 vluchten tot aan  75 km  er 2 of 3 hadden moeten inleveren.

Helaas hoor je vaak ongefundeerde kritiek op dit soort races en worden er voorbeelden bij gehaald van races aan de andere kant van de wereld waar het dan soms helemaal fout gaat. Daarom is het ook zo belangrijk dat je een race die je op het oog hebt eerst een seizoen volgt. Dan pik je de goede er al snel uit.
  

Maar goed. Wij beleven de duivensport op een positieve manier en proberen elke dag te genieten van onze gevleugelde vrienden en laten het gehuil, geklaag en elkaar affakkelen, gaarne aan anderen over. Dat soort "melkers" probeer ik dan ook zoveel mogelijk te mijden....Je bent immers zelf baas over je eigen duiven en je bepaalt tenslotte zelf op welke vluchten je wel of niet meedoet en ook waar en wanneer.... Je wilt niet weten hoe mooi duivensport dan kan zijn....

Ik dacht toch echt wel dat voor de meesten van ons de tijd voorbij is dat een beker bepaalt of je je beste duiven door blijft spelen, terwijl je gevoel zegt dat het eigenlijk al genoeg is geweest voor dat seizoen.. Gewoon zelf blijven nadenken, je eigen gevoel volgen en nooit alle eieren tegelijk in 1 mandje werkt meestal het beste. Bij alles trouwens.

Ik zou mijn duiven dan ook voor geen goud willen missen. Ook niet als het eens (goed) tegenzit want ik weet ook wel dat niet alles altijd rozengeur en maneschijn is. Maar dat heb je nu eenmaal met alle hobby`s én zeker met levende wezens.

Een maat van mij verloor bv afgelopen week met die hitte  enkele zeer goede kweekkanaries en is daar ook (even) goed ziek van. Maar dat hoort er helaas ook bij op zijn tijd.....Daarom is het ook goed om nooit hoog van de toren te blazen als het goed gaat. Dit jaar ben je de dokter, volgend jaar kan je maar zo de patiënt zijn....Toch?

zondag 28 juli 2019

Finale AS Golden


Voor ons een spannend weekend want de eerste OLR finale van dit seizoen zit er op. En we zijn erg blij met het resultaat mag ik wel zeggen. De eerste finale vind ik eigenlijk altijd de meest waardevolle qua informatie, want dan krijg je al snel een indicatie hoe je kweek dit seizoen is geweest. Die is geen jaar hetzelfde vandaar de vreugde dat het voor ons een heel speciale race werd.

Het betreft de AS Golden Race in Griekenland waar de duiven het in de finale van 410 km altijd zwaar hebben, omdat 120 km voor de hokken nog een bergketen ligt van ca. 2 km hoog. Daar moet je wel naar toe met dappere duiven die wat in hun mars hebben. Dat hebben we ook geprobeerd.
  

Moonraker, vader van Passion…

Bij de start van de eerste trainingen waren er van de 1518 duiven die door 423 melkers uit ca 25 verschillende landen bijeengebracht waren, 9 van ons.  Ook moest je voor de Benzing cup 1 duif aanwijzen die mee zou strijden voor deze cup. Voor mij was Passion, zoon van Moonraker, mijn favoriet want zijn zus was vorig jaar ook al 3e asduif in Algarve  en een andere broer (gekweekt met een andere duivin) vloog in Race 1 van Krakus ook al een 2e. Passion zelf was  een plaatje in de hand dus geen moeilijke keuze..


Op de dag van de finale, zaterdag 27 juli, waren er na alle trainingen en voorafgaande races incl. semifinale er nog 618 duiven over, waarvan 5 van ons ploegje. De temperaturen op de plaats van lossing zouden oplopen tot 33 graden dus het was de verwachting dat het onderweg erg warm zou worden.
Rond half 12 locale tijd liep de spanning hoog op en het eerste ploegje duiven viel rond 10 over half 12. Wat er daarna gebeurde hebben we eigenlijk nog niet eerder meegemaakt…

Klik op de foto voor het originele formaat


Slechts 3 minuten na de winnaar arriveerde Passion in de zinderende hitte, geweldige kick om mee te maken! Maar het stopte niet, want binnen een half uur zaten al onze 5 duiven weer in het hok...Ongelofelijk...En om het nu een simpele finale te noemen is ook niet zo, want tot ongeveer kwart voor 1 kwamen er slechts10 Nederlandse duiven door, waarvan dus 5 van ons.

De 11
e Nederlandse duif viel pas om 16.20 uur en zaterdagavond waren er 18 Nederlandse duiven terug en van het totale concours slechts 276 duiven. En geloof me, er deden echt gerenommeerde Nederlandse hokken aan mee, waarvan sommige nu nog steeds niets terug hebben.
 

Vanmorgen (zondag) omstreeks half acht begonnen de aankomsten gelukkig weer langzaam op gang te komen en zoals altijd druppelen de nakomers nog lange tijd door.

Hieronder schreven we vorige week nog een stukje over Smart Girl die een 17e speelde in race 3 en was gekweekt uit Spider 02 x het Wringertje. Ook nu liet ze ons niet in de steek met een 30e prijs in deze pittige finale en zij werd hierdoor 9e asduif van alle ingezonden duiven.
Voor ons een geweldig weekend in ieder geval. Het wil natuurlijk niets zeggen over volgende finales die nog komen gaan, maar deze zit voorlopig in de pocket! 

Update 1: De duiven komen gelukkig regelmatig na en gaan nu (half 10 zondagmorgen)  al richting 400 aankomsten: https://www.oneloftrace.live/?page=1&loft_id=39&flight_id=1564123330&season_id=4
Je kunt ook per land of naam de uitslagen bekijken door bij "Filter Entries" rechtsboven het land of naam in te vullen. Landen moeten wel in het Engels geschreven worden.

woensdag 24 juli 2019

Loopt lekker..

Op verschillende One Loft Races zijn de trainingen inmiddels volop bezig. Na de trainingen volgen dan de races. In het algemeen rond de 4 á 5 races en dan de Semi- en echte Finale. De punten behaald tijdens de races tellen voor het kampioenschap van de Asduiven. De trainingen geven een eerste indicatie over de gezondheid van je duiven maar over de sportieve kwaliteiten zegt het nog niet zoveel. Als ik mag kiezen heb ik ze het liefst dat ze zo vlot mogelijk achter elkaar terug komen. Dat geeft mij het meeste vertrouwen.
 


 In Talent Quatro zijn de eerste 6 trainingen inmiddels geweest. Qua afstanden heeft dat nog niks te betekenen, maar een duifje van mij springt er momenteel uit en dat is China 33. Ben erg benieuwd of ze dit vol blijft houden. Op de laatste 3 trainingen was ze 3 x de eerste Nederlandse duif. Haar broer was vorig jaar mijn 2e duif in de finale van de Golden Algarve en gekweekt uit een zoon van Pinky die zelf de 7e speelde in de finale van Dapi race in Denemarken. We gaan het zien

 In Engeland hebben we deze week de eerste race gehad en daar hebben we op 25 augustus de Finale al vanuit Frankrijk richting Manchester. Ben heel benieuwd welk lijntje van mij zich daar het best bij voelt. Via d
e mail schreef coördinator Sjaak Buwalda er bovenstaand, leuke stukje over.

 In Sofia gaat het ook lekker vlot en komende dagen de semifinale met de finale op 3 augustus. Het ploegje van ons is daar lekker op dreef en hopelijk blijft dat zo. Het is een moeilijk landschap met hoge bergen en ruige natuur waar beren en wolven nog voorkomen. Roger de Vries met zijn maat
Homan, doen daar voor het eerst aan mee en dat gaat tot nu toe uitstekend. Nog 2 races incl. Finale te gaan. Ze staan bij de Asduiven ruim bovenaan en we zijn daar toch met 2900 duiven begonnen. Deze 19-713 komt uit een duif die ik gekweekt heb uit de Hunti. Dus ook hier zijn we daar blij mee….

maandag 15 juli 2019

AS Golden III

Op de AS Golden Race hebben we inmiddels race 3 achter de rug. Hierna nog de semifinale en dan al weer de echte finale… Race 3 was heel pittig. De duiven werden gelost tussen de bergen en dan zijn ze volledig op zichzelf aangewezen om hun weg naar huis te vinden. Dat vereist moed en kunde. De eerste duiven hadden nog een mooie snelheid maar al snel zakten de aankomsten in.

Klik op foto voor het originele formaat.

Halverwege de dag was ongeveer de helft terug. Wij hadden er daar nog 6 in de race en gelukkig 5 terug waaronder de snelste Nederlandse duif. We zaten slechts 10 seconden achter de winnaar op een 17e plaats. Erg blij met dit resultaat op deze moeilijke race.

Onze eerste en tevens de eerste Nederlandse duif in deze race komt uit het koppel Spider 02 x het Wringertje.

Hieronder voor de liefhebbers van afstammingen hun afkomst:
 

Spider 02 na zijn 14e plaats in de zware finale van de Algarve Golden Race in 2017 met het finalestempel nog op de vleugel

 Spider 02 speelde zelf de 14e in de finale van de Algarve Golden 2017 en werd 21e asduif van de 5000 ingezonden duiven. Gekweekt door vriend Miroslav Vidhold uit Adka II van Ad Schaerlaeckens, uit diens fameuze Ace Four familie. De vader van Adka II is een zoon van de NL95-230, volle broer van Ace Four. De moeder van Adka II is Super Tim, was beste jaarling in 2004 en komt zowel aan vader als moederskant uit een ingeteeld kind van Ace Four. Duiven die erg goed overweg kunnen met extreme hitte...

De vader van Spider 02 komt rechtstreeks van Jespers-Vanderwegen en is gekweekt uit de 500 duivin, een dochter van hun superkweekster Fleur die ze als ei bij Ad. S. haalde en sterk ingeteeld is naar Ace Four…..Uit Fleur kweekten zij met een doffer van Dirk van Dyck o.a. F16, Nathalia, Lady Fleur, Belle Fleur, Petit Fleur etc.
 

Het prachtige Wringertje….

 Het Wringertje haalde ik bij Willie van de Goorbergh en Paul Couwenberg en komt uit Zeus. Zeus is een zoon van de beroemde 781 van Anton Ruitenberg x zijn eigen dochter. Uit een volle broer van Zeus kweekten gebr. Mertens in 2018 de 1e en 2e nat. Chateauroux. Moeder van het Wringertje is Cleopatra, een rechtstreekse van Gerard Koopman uit Amos, zoon Golden Lady

dinsdag 2 juli 2019

Update Engeland


Voor het eerst dit jaar doen we mee aan een éénhoksrace in Engeland die een goede naam heeft onder de melkers aldaar. De eigenaar Gary Tomlinson staat er om bekend dat hij samen met zijn vrouw de duiven een super verzorging geeft. De finale is desondanks soms erg pittig, mede omdat de duiven dan vanuit Frankrijk terug moeten vliegen naar Engeland.

Eerlijk gezegd heb ik liever een wat pittiger finale om de eenvoudige reden dat mijn duiven zich daar in het algemeen  beter bij voelen.

Deze race is best prijzig om aan mee te doen. Doordat er een maar een beperkt aantal duiven kunnen worden ingeschreven (max. ruim 700) zal het inschrijfgeld per duif ook hoger worden, wat ook weer invloed heeft op de gemiddelde kwaliteit die wordt ingestuurd. Daar stuur je dan echt geen probeersels heen.

Gary maakte op een typische Engelse regendag een rondje door de hokken en onderstaand filmpje waarbij je een goed beeld krijgt hoe het een en ander er uit ziet en hoe de duiven erbij zitten. Wij hebben er 9 ingestuurd en ondanks dat het totaal aantal inmiddels is geslonken tot 600 duiven, zitten ze er van ons gelukkig allemaal nog...



 

zaterdag 29 juni 2019

Purple Rain

Vorig jaar waren de nazaten van Purple Rain (vergelijkbare klasse als o.a. Moonraker, Lexus, Hunti 45 etc ) goed in vorm. Zijn jongen had ik naar 4 verschillende races gestuurd, waarvan er na de verschillende finales niet één was verspeeld. Daarbij kwamen ze nog goed op tijd ook. Dit in kruising met Golda 10, een juweel van een duivin uit Casanova van Willie vd Goorbergh en Paul Couwenberg

Het jaar daarvoor had ik  uit Purple Rain zijn eerste 2 jongen gekweekt met een duivin (Zus Aurora) van Peter Crans en ook die deden het uitstekend en was o.a. mijn 1e duif in de finale van Krakus. Dit jaar heeft hij op 3 verschillende duivinnen gestaan, gewoon om een goed beeld te krijgen welke lijn het beste op hem pakt.
 

Purple Rain met zijn huidige duivin Venus. Foto is vandaag gemaakt...

De derde duivin die nu op hem gekoppeld staat heet Venus en won zelf 2 x in de eerste 10 in respectievelijk de semi-finale én finale van de AS Golden 2018,  terwijl haar broer in datzelfde jaar de 3e won in de finale van Sofia. Haar afstamming via SG Steffl is best indrukwekkend, want haar vader won de 1e in de finale van de Ostseerennen en haar moeder komt uit de winnaar van de finale van de Golden Algarve x de winnaar van de finale van eveneens de Ostseerennen met minuten los vooruit.

Toen ik destijds Purple Rain ophaalde bij Paul van den Berg zei hij al dat het een heel speciaal duifje was en dat wanneer hij het mij niet had beloofd het nooit was weggegaan. Eentje die je misschien maar eens in de paar jaar kweekt.  De klasse straalde er toen al vanaf en ben er nog iedere dag blij mee...net als met zijn kinderen, die ook al weer schitterende jongen geven.

Eerder had ik uit dezelfde lijnen al Pinky die o.a. een 7e in de zware finale van de Dapi race in Denemarken speelde en die ook  goed doorkweekt tot in de 4e generatie. Toen met een heel speciale duivin van Siebren Wierstra die gekweekt was uit een kleinzoon van de Kannibaal.

Purple Max

Dit is Purple Max, één van de jongen die ik terugkocht na de pittige finale in Sofia 2018. Ik kweekte hem uit Purple Rain x Golda 10. Meestal probeer ik mijn beste duiven weer terug te kopen en dat bevalt me uitstekend want juist die kweken vaak weer erg goed door en hebben aangetoond ook supergezond te zijn.

Hier dan Golda 10 uit Casanova x Miss Unbelievable. Casanova komt rechtstreeks uit de Beauty Harry, die ook vader is van de New Harry, maar ook van Max 1e nat. asduif jonge duiven midfond Pipa Ranking, terwijl Miss Unbelievable als jonge duif al teletekst vloog met een 7e NPO Gien tegen 5921 duiven en als jaarling een 1e NPO Issoudun won tegen 7254 duiven...

Golda 10
Als iemand een fijne duif heeft zie je heel vaak dat er concessies worden gedaan aan de kwaliteit van zijn of haar partner.

Dat is in de kweek volgens mij een van de grootste fouten die je kunt maken.



Veel melkers zijn wat dat betreft veel te snel tevreden. Een wijze raad die ik opstak van Gerard Koopman himself….