donderdag 16 mei 2019

Peter C.

Gisteren nog bij Peter Crans geweest om een koppel eieren op te halen uit zijn fameuze Dafne. Zij won zelf reeds een 1e, 5e, 6e, 6e, 7e en 9e NPO op de 600 km plus vluchten én minstens zo belangrijk...Uit een dochter van haar kweekte Peter de 3e nationale asduif eendaagse fond 2018. Van Peter had ik al verschillende duiven aangeschaft en vooral die uit de lijn van Okidoko en Chloe, beiden in rechte lijn afstammend van Leonardo x Tinkelbell van Arie Dijkstra, brachten al de nodige successen.

Ik had reeds  3 zusjes van Dafne (uit Chloe) en ook Walibi komt uit Chloe, maar stond toen tegen een doffer die uit een zoon van de Hunti komt. Nu had Peter speciaal voor mij half broer x halfzus op elkaar gezet die beiden Chloe als moeder hebben. Mijn bewezen kweker Hunti 45 komt uit een soortgelijke koppeling nl:  Hunti x Zus Dafne. Ik probeer altijd eieren aan te schaffen ipv jongen zodat ze in mijn eigen milieu kunnen opgroeien.

Peter laat zijn 19-333 even zien. Voor mij neigt dit type naar de perfecte eendaagse fondduif… 


Zoals altijd ook weer even zijn toppertjes en de nieuwe favorieten bekeken en er zaten weer een paar juweeltjes bij. De conditie van zowel de ouden als jonge duiven was top en ik verwacht veel van zijn duiven komend seizoen. En dat allemaal op een hokje van een paar meter lengte. Een verademing in de hedendaagse duivensport waarin sommige melkers met hokken als paleizen, eigen pr medewerkers en de nodige verzorgers de aandacht wegkapen of beter gezegd wegkopen.... Gewoon al jarenlang aan de top meedraaien dankzij liefde voor zijn duiven en vakmanschap. Waar Aurora die als jaarling een 1e en 2e NPO speelde, altijd van de vlucht als een kogel naar beneden kwam en ipv op de klep op het hoofd van Peter landde. Duivensport zoals het oorspronkelijk bedoeld is...Heerlijk!

Twee duifjes waar ik de kriebels van kreeg waren o.a. de 18-265, volle zus van Dafne en ook een jong duivinnetje van 2019 de 19-333. De 19-333 heeft als vader Rembrandt die ook vader was van de 3e nat. asduif 2018 en de moeder van de 333 is ook weer een volle zus van Dafne. Mooier en fijner kan je ze niet kweken volgens mij...

woensdag 8 mei 2019

Wk FCI

Vandaag 2 jonge duiven uitgezocht die dit jaar aan het FCI wereldkampioenschap mogen meedoen welke in China wordt georganiseerd. Per liefhebber mogen max. 2 duiven worden ingezonden. Ik probeer natuurlijk wel iets speciaals in te sturen, waaronder een fraai doffertje uit zus Purple Rain met de naam Maestro 005. Hopelijk geeft de naam hem wat zelfvertrouwen, maar gezien zijn familieachtergrond heeft hij in ieder geval een faire kans.

Het 2e duifje wat ik in stuur is een duivinnetje uit een nieuwe koppeling maar wel bewezen lijnen. Ik ben ervan overtuigd dat des te meer recente nationale kopduiven in een stamboom voorkomen des te meer kans dat je een topper kunt kweken. Datzelfde geldt natuurlijk ook voor duiven die naar de One Loft Races gaan. Een mooi voorbeeld is dit duivinnetje uit mijn kweekkoppel Mustang x Ferrero. Misschien eens leuk om wat achtergrondinfo over de ouders te geven. Dus info over de 1e en hooguit 2e generatie.

Dochter Mustang x Ferrero
 Mustang zijn zus vloog in de finale van de Golden Algarve de 5e en werd gekocht door Mike Ganus, die met een kind daarvan de 8 e in de laatste finale van de One Million Dollar race in Zuid Afrika speelde. De moeder van Mustang is weer een volle zus van de winnaar van de finale van de Belgian Masters.

Ferrero is van 2017 en een prachtig duivinnetje wiens volle zus de finale van de AS Golden 2017 won. Laro Ervin uit Italië schafte eveneens een volle zus van Ferrero aan en kweekte daaruit in 2018 een duifje dat de finale van de AS Golden 2018 won….

Ik heb het al eerder geschreven. Allemaal geen garanties en ik weet het; stambomen zeggen helemaal niks over de kwaliteit van een duif. Maar als de duif voor mij de perfecte uitstraling en karakter heeft en ze kan bovenstaande referenties overleggen heeft ze toch wel een streepje voor. In die volgorde dus ...Het is nog steeds een feit dat je uit 2 ezels geen renpaard kan kweken, tenminste mij lukt dat niet. Ik heb mijn best gedaan, morgen vertrekken beide duifjes naar China en we gaan het zien wat er van terecht komt aan de andere kant van de wereld...

maandag 6 mei 2019

Top jaarling


Echte kopvlieger
Kreeg nog een positief bericht  plus foto van Dick Verdoorn uit Papendrecht, dat de door hem als ei geschonken duif uit dochter Tiquan x Walibi die hij hier haalde, opnieuw een prachtige kopprijs speelde op Peronne in de afdeling 5 Zuid Holland.

Deze jaarlingdoffer genaamd Zipp wordt gespeeld door T. Hubers, eveneens uit Papendrecht, die zondag 2 duiven in 1 minuut klokte, waaronder opnieuw de blauwe geweldenaar uit dochter Tiquan x Walibi. Zipp kwam volgens de getuigen aan alsof hij achterna gezeten werd...

Twee weken geleden speelde hij al de 1e tegen meer dan 8000 duiven en nu opnieuw super in Rayon Oost: 3e tegen 11.919 duiven! Was ook de 3e snelste van de hele afdeling  tegen 32.182 (!) duiven en dat tegen stevige concurrentie in Zuid Holland...

woensdag 1 mei 2019

Aanleveren Golden Algarve

De laatste mogelijkheid voor het aanleveren van de duiven, bestemd voor de Algarve Golden Race in Portugal, nadert snel. 5 mei breng ik onze ploeg naar Sjaak Buwalda waarna ze binnen enkele dagen per luchtpost naar Algarve vervoerd zullen worden en een paar uur later al op de hokken zitten. Echt ideaal voor de duifjes. Voor Algarve zoeken we uit een ronde duiven de mooiste uit. Het is niet alleen een pittige race qua inschrijfgeld maar ook qua concurrentie een van de zwaarste ter wereld.
 

Er gaan duifjes heen waar wat meer snelheid in zit en.....

De Golden Algarve zit wat deelname, organisatie en concurrentie betreft waarschijnlijk wel bij de top 3 van de wereld en dan bedoel ik alle landen van de wereld m.u.v China want daar heb ik geen zicht op wat daar gebeurt.  Hoe stevig die concurrentie is merk je pas als je er aan mee doet. Er zijn al heel wat ego’s geknakt hoorde ik eens van iemand die betrokken is bij de organisatie. Sommigen die in Kringverband regelmatig mooie uitslagen maken komen soms met veel bravoure een mandje duiven brengen en denken dat ze in een finale van een OlRace ook maar zo even een paar duiven aan de kop kunnen draaien. Dat denk je maar één keer als je mee doet….

Maar goed de kick is er wel als een van je duifjes zich inderdaad aan de kop weet te nestelen en het gekke is dat je nergens zoveel felicitaties krijgt als bij een OLRace. Kennelijk een groep gelijkgestemden die weten hoe moeilijk het kan zijn om vroeg te pakken, maar leuk is dat wel. Alhoewel de eersten die ons vorig jaar tijdens de finale van de Golden Algarve feliciteerden waren Bas Verkerk en Jan Hermans, maar juist zij weten dat niets in de duivensport je komt aanwaaien...


Vanwege de prijs proberen we wel de fijnste in te sturen. Wat er dan van zo’n ronde overblijft stuur ik dan naar een goedkopere race, om zeker te zijn dat ik me niet vergis want ieder jaar heb je wel één of meer verrassingen van duiven die het doen, maar waar je nooit op gerekend had.
 

...ook een aantal met wat meer duurvermogen, voor het geval als het een zware finale zou worden....

 
Verder heb ik ook nog de afwijking dat ik een heel speciale uit een bewezen (!) koppel gewoon thuis durf te houden en op het kweekhok plaatst. Zo’n duif waarvan je er per jaar misschien maar één kweekt. Zulke duiven kan ik dan geen afscheid van nemen en zet ze in plaats van op te sturen op de kweek.

Maar dan moet het wel een duif uit een bewezen koppel zijn, geen nieuwe koppeling. Ik heb daar nog nooit spijt van gehad. Natuurlijk moet je ook proberen wel een stel fijne duiven in te sturen anders hoef je ook niet mee te doen. Maar tussen een fijne en een hele speciale, één waarvan je echt kippenvel krijgt, zit ook nog wel een heel verschil...

De jongen zitten nu tijdelijk in de ren en worden al aardig zelfstandig. Komend weekend gaan ze de wijde wereld in. Altijd een goed gevoel als ze eenmaal op hun plek zijn…

vrijdag 26 april 2019

Mooi, als je het maar zien wil...

Wat is er nu nog mooier om in het voorjaar in de avondzon heerlijk te genieten van je duiven, met op de achtergrond een groepje kibbelende Putters die zich te goed doen aan de zaadjes van de Paardenbloem...

Klik op de foto voor het origineel...

dinsdag 23 april 2019

1e in groot verband

Bijna iedere week krijg ik wel wat mooie referenties binnen van melkers die succes hebben met mijn duiven. Dat doet me goed uiteraard vooral als ze de moeite nemen om dit door te geven. Alleen de heel speciale zet ik nog wel eens op mijn blog zoals deze van Dick Verdoorn die hier wat aanschafte. Daaronder een mooi duivinnetje uit het koppel Tiquan x Walibi. Hij kweekte daar al verschillende goede duiven uit.

Maar niet alleen bij hem komen ze goed want vorige week speelde een sportgenoot die hij een ei uit datzelfde duivinnetje had gegeven, een 1e met 24 meter/minuut los vooruit in Samenspel de Drechtsteden tegen 2192 duiven. De concurrentie in dat Samenspel liegt er niet om maar ook in groter verband tegen maar liefst 8080 (!) duiven speelde dat duifje de 1e.

Wim Vos schreef er een leuk verslag van in het Spoor der Kampioenen


Tiquan vond ik de mooiste doffer die ik ooit kweekte uit het Unionkoppel en heb ik destijds gelijk op de kweek gezet. Hij heeft bijna altijd gestaan tegen Walibi, een schoon duivinnetje wat ik bij Peter Crans haalde uit zijn Chloe, welke toen gekoppeld stond tegen een doffer uit zoon Hunti.
 

De fraaie Tiquan, directe zoon van het Unionkoppel

 
 

vrijdag 19 april 2019

Aarde bruist

Het is schitterend weer en dat merk je aan de natuur die explodeert. Planten en bloemen spuiten de grond uit en bomen komen langzaam maar zeker weer in het blad. Het stikt opeens van de terug kerende trekvogels en je komt ogen en oren te kort om ze te zien en te horen.
 

Gisteren even de camera onder handbereik gehouden en een aantal foto’s gemaakt. Lang niet alles wat voorbij komt lukt het ook om op de plaat te zetten maar daarbij wel een paar bijzondere en voor ons landje zeer zeldzame vogels.

 Allereerst veel roofvogels die voorbij trokken/zweefden waaronder veel buizerds, een boomvalk, maar ook bv een zeearend. Een enorme vogel met een vleugelspanwijdte tot maximaal ruim 2 meter. (190 tot 244 cm) De volwassen vogels zijn goed te herkennen aan hun witte staart.

Een ander kenmerk zijn de gevingerde vleugeluiteinden. Er zit de laatste jaren een broedpaar hier op een 20 km afstand dus waarschijnlijk is dit er één van. Er bleken bij tellingen in 2016 een 7 tal broedparen in ons land te zijn. Drie meer als in 2014 dus positief!
 

Ook meldde zich de Draaihals weer op ons erf om de eerste mieren te eten. Vorig jaar was hij er op 7 mei dus nu bijna 3 weken eerder! Ze hebben kennelijk vertrouwen in dat het weer goed blijft om hun voedsel te kunnen zoeken. Wat mij bv ook opviel is dat de Putters al bezig zijn nestmateriaal te verzamelen terwijl die normaal pas in mei actief worden.... Ook de Draaihals is uiterst zeldzaam en daarbij ook nog eens voorzien van fantastische schutkleuren.
 

Het weerzien met al deze gevleugelde vrienden geeft me een echt voorjaarsgevoel. Wat mij betreft de mooiste tijd van het jaar. Het wachten voor hier is nu nog op o.a. de Spotvogel, Bosrietzanger, maar ook op het fenomeen  Gierzwaluw en nog wat andere laatkomers....

maandag 15 april 2019

Who Dares 2

Dit weekend 9 jonge duiven afgeleverd bij Sjaak Buwalda voor de OLR Who Dares Wins in Engeland, waarbij de duiven tijdens de finale op 27 augustus a.s. in Frankrijk zullen worden gelost. Een uitdagende race waar ik naar uitkijk. Ben benieuwd of onze duiven zich daar goed bij voelen want het is toch anders als anders. Daar zit tegelijkertijd ook de uitdaging in. De referenties van deze race zijn in ieder geval wat de verzorging voor de duiven betreft echt goed dus dat voelt ook goed.


Een van de fijnere jongen heb ik voor vertrek nog even snel op de foto gezet. Het is een van de 2 jongen van het “liefdeskoppel” waar ik in februari al over berichtte. http://pigeon-fever.blogspot.com/2019/02/echte-liefde.html



 In de hand een juweeltje vandaar dat ik hem ook de weinig originele, maar wel treffende naam “Black Beauty 32” heb gegeven. We gaan het zien wat hij gaat doen. Zijn nestbroer gaat naar een andere race, welke precies weet ik nog niet.

Vorige keer schreef ik nog dat één van de races op mijn (Duiven) Bucketlist de One Million Dollar race in Zuid Afrika was. Ik denk dat ik er inmiddels ook de geschikte duiven voor heb.

Inderdaad “was” want door allerlei ontwikkelingen daar heb ik voorlopig die race geschrapt en ga ik in plaats daarvan mij oriënteren op de Victoria Falls Race in Zimbabwe waar ik wel een goed gevoel bij heb. Qua aantallen duiven kan ik natuurlijk nooit tegen het clubje duivenmiljonairs op waarvan sommige er tussen de 100 en 200 insturen en wereldwijd alle grote races afschuimen, maar daar hoef je echt niet bang voor te zijn zo lang je je maar op kwaliteit blijft focussen.

En daarbij goed melkerschap  en vooral (kweek) visie is gelukkig nog steeds niet met geld te koop. Wat dat betreft lijkt het wel een beetje op de voetballerij. Je kunt alle vedettes ter wereld kopen en in 1 ploeg zetten maar dat wil dan nog niet zeggen dat je een (top) team hebt.

 Wat ik daarom wel een beetje zorgelijk vind is dat grote hokken met onbeperkte budgetten, die er zelf weinig van bakken, nu overal de beste verzorgers aan het wegkopen zijn. Het liefst nog met bewezen hokken en goede ligging erbij. Maar ja de meeste melkers doorzien dat wel en zijn niet helemaal achterlijk...Hoop ik :)
 

De ouders van Black Beauty 32, oftewel het zg Liefdeskoppel....

Het grappige is dat de mensen van Pipa kennelijk er net zo over denken want zij zeiden in feite hetzelfde in hun bericht op Facebook van gisteren. Het was ook al vreemd dat, terwijl een duif van PEC (Pipa) bij de eerste 4 speelde in de laatste finale van de One Million Dollar race, er met geen woord op Pipa over gerept werd. Kennelijk zijn er een aantal dingen niet goed gegaan bij die race. Het siert hun overigens wel dat ze er op deze diplomatieke manier op reageren zonder gelijk alle OLRaces te besmeuren. Een goed verstaander heeft toch maar een half woord nodig.
 
 
 
 

donderdag 11 april 2019

Rustig an

Internet is natuurlijk een fantastisch medium en je kan net zoveel info vinden over onze geliefde sport als je maar wil. Het ene moment zit je in de Verenigde Staten op iemand zijn site te kijken en een paar tellen later bij een melker in Duitsland zijn beste kwekers te bewonderen. Ook zitten er veel interessante sites bij waar je aardig op de hoogte kunt blijven van de stand van zaken binnen de duivensport.

Sommige sites zijn op zijn tijd best kritisch en dat heeft zeker een functie om de boel scherp te houden. Het is nog niet zo lang geleden dat we voor de nieuwsvoorziening volledig afhankelijk waren van de bladen en als je iets wilde aankaarten kon dat alleen maar via een ingezonden brief. En dan maar hopen dat die brief in het straatje paste van de hoofdredacteur, anders werd hij niet eens geplaatst. Wat dat betreft zijn de lijnen veel korter en directer geworden en kan iedereen zijn mening verkondigen.

De duivensport geeft mij veel positieve energie. Daarvoor hoef ik alleen maar een uurtje bij mijn kwekers te gaan zitten en te genieten van hun (vermeende) kwaliteit. Zoals deze zelfgekweekte prachtdoffer uit Purple Rain bijvoorbeeld. Daar word ik echt blij van..


De andere kant van het verhaal is nu dat sommigen niet goed met die vrijheid van het internet kunnen omgaan en het soms nodig vinden om met name bestuurders voor alles en nog wat uit te maken. Ik kan me voorstellen dat iemand met een goede verantwoordelijke baan het wel uit zijn hoofd laat om een bestuurders functie binnen de duivensport te vervullen.

Voor je het weet word je door een of andere gefrustreerde onbenul op social media na een slechte vlucht voor oplichter of nog erger uitgemaakt en met Google op de achtergrond raak je zo’n beschuldiging nooit meer kwijt. Het zal mede daardoor steeds moeilijker worden om mensen voor dit soort functies te krijgen en dat speelt niet alleen in de duivensport maar in alle soorten van verenigingen. Heb je een week hard gewerkt, wil je lekker van je hobby genieten en wil je niet al die drek over je heen krijgen. Daar ben je gauw van genezen, toch? 

Dus wees zuinig op de bestuurders die hun nek nog wel durven uit te steken…

Minder leuk

Tegenwoordig wordt er steeds vaker gewerkt met webcams waardoor je continu kunt meekijken met een koppel vogels zoals uilen, ijsvogels maar ook slechtvalken en de havik. In Friesland staat nu een webcam bij een haviksnest. Het opstarten verloopt nog niet echt soepeltjes maar je krijgt wel een goede indruk hoe zo’n koppel broedt en hun jongen straks groot brengt.



Klik op pijl voor fimpje

Negatieve ervan is dat je ook regelmatig postduiven als prooi voorbij ziet komen, iets waar ik maar moeilijk aan kan wennen. Je bent mooi klaar als een havik je hok als potentiële supermarkt op de korrel heeft. Ondanks dat blijft het ook onderdeel van de natuur en door de huidige technieken krijg je wel een beter beeld van zo’n rovend stel. Maar het blijft een imponerende vogel, vooral het grotere vrouwtje maakt veel indruk.

Doorlink naar webcam:
Meer achtergrondinfo over de havik:
 

dinsdag 9 april 2019

Aanleveren

Afgelopen weekend de 10 duifjes voor de OLR in Krakus aangeleverd. Een goed georganiseerde race met eveneens een goed georganiseerd agentschap in Nederland, verzorgd door Gerard en Katiuska Schalkwijk van Travipharma.
 

Links Gerard en Katiuska Schalkwijk tijdens de finale in Krakus geflankeerd door vader Andrzej en dochter Aleksandra Grodny  organisatoren van de OLRace Krakus.


 Als die 2 zaken in orde zijn dan kun je daar je duifjes met een gerust gevoel heen sturen. Dit jaar zijn er 2 finales van respectievelijk 530 en 600 km. Ben ik wel blij mee want voor een finale van 530 km met wind op kop heb je toch wel duifjes met duurvermogen nodig. Wordt het daarentegen een finale met wind van achter dan kan je een kopduif meestal vergeten dus mooi dat er een 2e kans komt, waar je op vrijwillige basis aan mee kunt doen. Ook de verliezen daar zijn niet hoger als op een gemiddeld vlieghok.

Vorig jaar had ik er 12 ingestuurd. Daarvan bereikten er 8 de finale van 530 km, die alle 8 weer terug kwamen. Dan mankeert er weinig aan de duiven en ik zag het ook wel aan de conditie van de duifjes van mezelf die ik terug gekocht had. Was echt top.

Een oude duif ter lering, zit tussen de jongen die binnenkort naar "hun" races gaan..


De volgende groep die komend weekend weg gaat zijn er 9 voor de Who Dares Win Races in Engeland. Ook deze race, zo hoorde ik van insiders en vrienden uit Noord.Ierland, staat erg goed aangeschreven wat betreft de verzorging en begeleiding van de jongen. Voor mij de doorslaggevende voorwaarde om mee te doen.

Daarna nog een mooie groep naar de fameuze Golden Algarve in Portugal op 5 mei en tenslotte rond 10 mei nog een aantal naar Talent Quatro in Tjechië. Het schiet lekker op nu. De laatsten liggen nog in de schotel en dan is de druk van de ketel.

Als kers op de taart wil ik er in oktober nog een paar naar Victoria Falls in Zimbabwe (Afrika) sturen. Ook deze internationale toprace heeft een finale van 650 km en heeft volgens eigen zeggen het hoogste percentage overblijvende duiven voor een finale van alle grote races wereldwijd.

De laatste jongen liggen nu nog in de schotel....

 

Dus dat klinkt goed en ik zie deze race eigenlijk als dé vervanger van de One million dollar race waar het sinds de verhuizing wat mij betreft niet goed genoeg gaat om aan mee te doen.

Dus die heb ik voorlopig als uitdaging maar geschrapt uit mijn duiven-bucketlist….


PS Van alle hier genoemde OLRaces staan de doorlinks aan de rechterzijde van de pagina

vrijdag 5 april 2019

Goed seizoen 2019 gewenst!

Duiven die het naar hun zin hebben, koppels die écht verliefd zijn en sowieso een relaxte sfeer op het hok, zijn voor mij minstens zulke belangrijke ingrediënten als bv supplementen. Het scheelt niet alleen in wat het uitbreken van ziektes betreft maar komt bv ook de kwaliteit van de te kweken jongen ten goede. Ook de jonge duiven doen het beter op een goed hok met een goede sfeer daar ben ik inmiddels wel van overtuigd.

Maar ervan overtuigd zijn is wel wat anders als praten over een bewezen feit. Bewijzen kan ik zoiets niet maar hoe vaak gaan we als melkers niet op ons gevoel af? Ik wel in ieder geval en voel me daar, net als mijn duiven kennelijk, heel goed bij.

Dat middelste doffertje genaamd Tommy uit Tiquan x Walibi, staat graag met zijn vleugels omhoog als hij in zijn broedvak loopt te paraderen. Ook als hij er in vliegt gaan zijn vleugels in slow motion naar beneden. Prachtig om te zien en typisch een doffertje dat het uitermate naar zijn zin heeft op het hok.


Komend weekend ziet het weer er goed uit en voor veel melkers de (vlieg) start van een nieuw seizoen. Ik wens een ieder mooie resultaten toe en vooral volop genieten van onze mooie sport. Perfect zal het nooit worden maar wie daar naar streeft is zijn hele leven ongelukkig. Veel plezier!


zaterdag 30 maart 2019

Drie Achtjes

Op mijn kweekhok zit een prachtig duivinnetje dat ik had gekocht na afloop van een zware finale op een éénhoksrace in 2017. Zij vloog daar kop, maar ook eerder op de hotspotraces op de wat kortere afstand vloog zij van voren. Ook haar familie deugt aan alle kanten met veel nationale kopduiven in haar pedigree in de 1e en 2e generatie.

Als ik momenteel wat bij haal ligt de lat extreem hoog. Anders heb je geen kans op de grotere éénhoksraces, zo simpel is het gewoon. Het liefst iets van het soort waar ik al succes mee heb.  De nakweek van bedoeld duivinnetje ziet er top uit ondanks het feit dat haar moeder al van 2008 is. Dat zette me aan het denken.


Stel dat ze zich ontwikkelt tot een echt goede kweekster zal het, gezien de leeftijd van haar moeder, niet mee vallen om er nog een broer of zuster van bij te halen. Dus heb ik op voorhand maar alvast een schitterende broer van haar aangeschaft, geboren in de zomer van 2018.

Valt het duivinnetje als kweekster tegen dan heb ik pech. Blijkt ze top krijg ik in ieder geval nooit spijt dat ik deze doffer (drie achtjes) nu de kans zich voordeed, niet heb aangeschaft. Als het een succes wordt kom ik er zeker nog op terug met vermelding van afstamming, kweker etc.

Nogmaals de Spotvogel


Gisteren noemde ik de Spotvogel als een van de broedvogels die bij ons tot nu toe ieder jaar broedt. Dat de vogel mij bijzonder intrigeert komt voornamelijk door zijn trekgedrag, waarbij hij enorme afstanden overbrugt. Hij vertrekt uit zijn overwinteringsgebied meestal begin maart en duikt hier dan begin mei op om te gaan broeden.

Eind juli begin augustus vertrekt hij al weer richting zuidelijk Afrika. Wat dat betreft vergelijkbaar met de eveneens tot de verbeelding sprekende Gierzwaluw. Ik kreeg de vraag hoe ik zo zeker weet dat het de Spotvogel betreft, want ze lijken veel op bv de Fitis, Fluiter, Bosrietzanger en je zou ze zelfs met de Grasmus kunnen verwarren, welke soorten hier overigens ook op het erf broeden.

Goede vraag, want ik ben daar de laatste zomer nog serieus mee bezig geweest. Ik had de zang van een Spotvogel op internet gevonden en speelde dat deuntje in de buurt van het nest af. Gelijk reageerde de Spotvogel daarop en zong iedere keer exact hetzelfde deuntje na wat ik liet horen. Dit terwijl ik hem niet zag. Later lukte het mij bij het af en aan vliegen tijdens het voeren van de jongen, om een plaatje te schieten van deze bijzondere vogel die helaas op de Rode lijst van Nederlandse broedvogels staat.

vrijdag 29 maart 2019

Broeden

De eerste insecten-etende trekvogel (Tjiftjaf)  die ik weer terug zag en al weer luid zat te zingen in de meidoorn. 
Fantastisch weer is het nu en je ziet ook de vogels weer terugkomen. Verschillende blijven in het land en maken gedurende de winter deel uit van een groep. De meesten en dan vooral de insecteneters, trekken weg. De eerste daarvan die ik vandaag weer terug zag was de Tjiftjaf.

Van de niet-trekkers zag ik de Groenlingen, Boekvinken en de Kneuen al weer druk bezig. Het wachten is nu nog op m’n favoriete Zwaluwen en de Spotvogel die ook op ons erf broedt. De laatste overwintert o.a. in Madagaskar, een eiland voor de oostkust van Zuidelijk Afrika. Ongelofelijk hoeveel energie er past in zo’n klein lijfje...

Mooi laat duivinnetje dat nu klaar is voor haar eerste broedsel.
Volle zus Starfighter, 3e asduif Golden Algarve 2018
Maar ook het eerste koppeltje houtduiven liet zich weer zien na een winter lang binnen een grote groep geleefd te hebben.

Ik vind het jammer dat we door omstandigheden min of meer gedwongen zijn om hartje winter onze duiven al te koppelen.

Als het aan mij lag zou ik het liefst nu beginnen met het kweken van mooie jongen, net zoals de duiven in de natuur.


Ook de late duivinnen waarvan ik er ieder jaar een paar laat lopen beginnen zich nu te roeren en zijn ook helemaal klaar om een nestje te beginnen. Al met al een prachtige tijd van het jaar...

woensdag 27 maart 2019

Trendy

Het hagelnieuwe hok van Hendrik Meldgaard uit Denemarken. Dat vind ik nu echt een mooi hok. Of het goed is moet je altijd afwachten...
 Het is momenteel erg trendy om door mensen uit andere landen vanuit België met duiven te gaan spelen en dan vooral in de streek ten oosten van Antwerpen. De sympathieke Hendrik Meldgaard heeft er o.a. een prachtig hok laten bouwen en gaat daar spelen met duiven uit zijn kweekhok. Die duiven kocht hij overigens voornamelijk in dezelfde streek en dan met name bij Gaston de Wouwer.


De plaats van de hokken t.o.v de grote namen in diezelfde streek...
Ook Jan Hooymans gaat daar met zijn duiven spelen en heeft daar de voormalige verzorger van de dochter van Henk de Weerd aangetrokken die al bewezen heeft een echte topmelker te zijn. Ik ben erg benieuwd hoe al die nieuwe buitenlandse hokken het gaan doen dit seizoen.

zondag 24 maart 2019

Referentie

In mijn laatste stukje schreef nog dat Lexus een volle broer is van Lotus, de duivin van het Unionkoppel.  Ad de Jong schreef vandaag een leuke referentie op zijn blog...Hieronder het stukje vanaf zijn site:

De blauwe is de 18-5128879 van Jort
Jorit Engberts

Vorig jaar was ik een duifje van het hok kwijt geraakt en dat zal wel meer gebeuren zal u denken. Op maandag of dinsdag kon hij voor het eerst naar buiten en zaterdagavond een berichtje dat er een duifje was opgevangen in Hoornsterzwaag door Jort Engberts.

Nooit van gehoord van dat plaatsje , het ligt in de buurt van Heerenveen  (Friesland ) hoe is het mogelijk. Het beestje piepte nog en had de dons nog op zijn kopje. Was me te ver om op te halen en daarom mocht Jort hem uitwennen wat makkelijk ging met een pieper.

Jort ging er mee vliegen en laat deze duif nu mede mogelijk heeft gemaakt dat Jort 
1e  Generaal Jeugd Afdeling 11 ( Friesland ) is geworden. Laat nu dit duifje een volle zus hebben de 674 die vliegt bij Ron & Dennis van Veggel en in 2018 1e Duif Kampioen Allround Afdeling 7 is geworden en ook 9e Duifkampioen bij WHZB/TBOTB. De vader van deze duiven komen uit het Unionkoppel van Henk Simonsz en de moeder uit de Krukdoffer x Shakira  1e Nationaal Duifkampioen Jong. Toch prachtig dat mede door dit duifje Jorit op de hoogste trede bij de jeugd in Friesland heeft gestaan. Jort gaat in 2019 vliegen onder de naam A J & Jorit Engberts. Ik wens jullie veel succes het komende seizoen en dat je veel van de duiven mag genieten.
 
Elke week staat er weer een nieuw artikel op zijn blog: http://addejongheukelum.blogspot.com/

woensdag 20 maart 2019

Andere duivin

Lexus mag ik momenteel wel bestempelen als een fijne kweker denk ik. Hij gaf met verschillende duivinnen al echte kopduiven op de gewone, maar ook op de éénhoksraces. Was o.a. ook de vader van Harmony die de 2e plaats in de zware semi-finale van de Belgian Masters tegen het kruim van de duivensportwereld won, maar ook vader van andere toppers zoals Trigger, Rocky en Dorian



Lexus (r) met zijn nieuwe vlam, zusje Spider 02 . Als koppel lijken ze erg goed bij elkaar te passen. Ze zitten nu te broeden op eieren van de derde ronde en als alles naar wens verloopt gaan de jongen naar de Golden Algarve 2019 in Portugal


 Ook kreeg ik 2 maanden geleden nog een referentie van iemand die uit een zoon van Lexus, een duif had gekweekt, die al 3 eerste prijzen won. Lexus is overigens de nestligger van Justice die o.a. vader werd van Marrit van Klaas de Jong uit EE, maar ook broer van Lotus de duivin van het Unionkoppel.

Ze hebben allemaal als vader de Schele van de Jaarling die weer een volle broer is van Athena van Rik Hermans waar hij o.a. een 1e nat. Bourges uit kweekte. Uit een dochter van Athena komt de beste en duurste Pioneerclub racingduif ever, die voor 2,8 miljoen werd verkocht maar bv ook de 1e asduif van de Golden Algarve 2017. Kortom momenteel een van de betere toplijnen in de internationale duivensport.

Voor de derde ronde van dit jaar heb ik Lexus nu gekoppeld aan een andere duivin. Zij is een volle zus van Spider 02 die in 2017 de 14e speelde in de finale van de Golden Algarve en 20e asduif werd. Dit blauwe duivinnetje via M. Vidhold, winnaar finale Golden Algarve 2014,  staat me bijzonder aan en komt nog uit een rechtstreekse duivin van Ad Schaerlaeckens van 2009 uit de superlijn van Ace Four, zijn zoon Home Alone en zijn broer de “230”.

De vader van dit duivinnetje is een rechtstreekse van Jespers Vanderwegen en is volle broer van de cracks Ramona, Romario en Maaike allemaal kopvliegers op de grote Nationals en hebben allemaal als moeder de 500 duivin die zij kweekten uit hun Kleine Dirk van zn Bourges (Dirk van Dyck)  x hun beroemde stamduivin Fleur, ook rechtstreeks Ad Schaerlaeckens uit Zoon Ace Four x Dochter Home Alone...

Dit is Trigger een dochter van Lexus x Titan. Zij won in 2017 de 17e in de finale van de Algarve Great Derby met iets meer als 1 minuut achterstand op de winnaar. Op deze foto was ze 5 weken oud,  net voordat ze vertrok naar Portugal. Tijdens de veiling na afloop, werd zij gekocht door de bekende Duitse éénhoksracer Markus Soellner. 

vrijdag 15 maart 2019

Uitwennen

Was van de week bij vriend Siebren en zag dat hij bezig was zijn jonge duiven uit te wennen. Hij gebruikt daarvoor zelf gemaakte “uitwen-rennen” en ik moet zeggen dat heeft voor mijn gevoel toch wel een aantal voordelen t.o.v het uitwennen vanaf een korte klep, al dan niet met rennetje.


De jongen kunnen het hok zelf goed zien vanuit het verste standpunt en ze worden veel meer blootgesteld aan vreemde geluiden en indrukken. Ze rennen in het begin dan ook regelmatig bij het minste of geringste verschrikt het hok weer in maar na verloop van tijd zie je dat ze steeds beter omgaan met de invloeden van buitenaf. Ook voor de melkers die veel overlast van roofvogels hebben is dit een voordeel lijkt me.

Voorjaar

Een paar weken geleden zakten na een week schitterend voorjaarsweer de temperaturen met meer dan 10 graden en we kregen bakken met water te verwerken. Ook een stormachtige wind die maar van geen ophouden wist. Frappant was dat ondanks de paar mooie, zonnige voorjaarsdagen, de natuur maar nauwelijks reageerde.

Hooguit wat vogeltjes die wat actiever leken maar de groepen meerkoeten die je langs de rivieren ziet overwinteren bleven gewoon bij elkaar. Dat vond ik heel apart en duidde er min of meer op dat het voorjaar nog niet was begonnen, al hadden veel mensen dat gevoel wel.


Vanaf vandaag zag ik dat de meeste groepen meerkoeten aan het verdwijnen waren en vertrokken naar hun zomerstekken. Dat is een goed teken en een seintje van de natuur dat het voorjaar nu écht gaat beginnen... Geniet ervan!

woensdag 13 maart 2019

Who Dares

Veel signalen bevestigen dat de One Loft Races toekomst hebben. In Houten zag je een jaar of 5 geleden nog maar een handvol stands met aanbieders van deze races. Tijdens de laatste voorjaarsbeurs stonden er al tientallen. Er zitten erbij waar ik geen goed gevoel bij heb maar dat hou je toch. Hetzelfde als je ergens duiven wil aanschaffen. Sommige hokken heb je een klik. Andere weet je niet hoe snel je weer moet vertrekken.


 Maar er zitten ook bewezen goede races bij met professionele verzorging en beregoede conditie van de duiven. Ook met verliezen die niet groter zijn als bij een gemiddelde melker. Sommige aanbieders maken zulke fraaie folders dat het bijna te mooi is om waar te zijn. Dan kan je er ook beter niet mee in zee gaan. Zeker niet als zo’n race net is opgestart. Het is altijd beter om een jaar of 2 de kat uit de boom te kijken. Dan weet je hoe het met de verliezen zit en hoe de afwikkeling is mbt de gewonnen prijzen en verkoop van de duiven. Maar de slechte races selecteren zichzelf snel uit.

Je krijgt soms ook wel eens de vraag waarom in Nederland geen OLRaces worden georganiseerd. Volgens mij is het ook niet toegestaan door de NPO. Vooral zo houden want ik ben bang dat het hier alleen maar gezeur geeft. En er is elders keuze genoeg en er komt alleen maar meer bij.

Zoals ik al eerder heb gezegd is het ook voor een klein behuisde melker of een met een jong gezin een mooi alternatief. Je kweekt je jongen tot eind april en je bent voor het hele seizoen klaar. Genieten van de trainingen en natuurlijk van de finales waar je tegenwoordig ook nog voor een laag bedrag naar toe kunt vliegen binnen Europa. Iedereen heeft gelijke kansen qua verzorging, ligging etc. Het enige verschil daar in is dat sommige met wel erg veel duiven komen maar je hebt maar 1 goede nodig voor een vroege prijs.


Melkers die denken dat je er rijk van wordt kunnen beter meespelen aan de staatsloterij :). Als je het goed doet mag je blij zijn als je je inleg weer terug kunt verdienen. Uitzonderingen daargelaten die een keer het geluk hebben een finale te winnen. Maar onderschat de concurrentie niet want iedereen komt wel zoveel mogelijk met duiven uit zijn beste koppels.

Het is ook leuk om eens andere races te proberen. Zo kreeg ik bericht dat er een leuke race in Engeland (Who Dares Wins) wordt gehouden met de finale lossing vanuit Frankrijk. Ben erg benieuwd en van plan er een groepje van een stuk of 6 duiven heen te sturen van de 3e ronde. De fijnste uit de bewezen koppelingen van die ronde stuur ik dan naar de Golden Algarve en die overblijven uit voornamelijk nieuwe koppelingen naar Engeland.
 
Van Moonraker gaat er ook een jong mee naar Engeland gekoppeld
 aan een andere dan zijn vaste duivin. Hij wilde wel even poseren
Dat ik er voor warm loop komt denk ik ook een beetje door nostalgische gevoelens die zo'n Engelandrace oproept.

Ik weet nog dat ik als klein jochie bij melkers ging kijken en dat wanneer Parkestone werd gevlogen er altijd een apart opgewonden sfeertje hing. Er kwamen ook altijd bepaalde duiven voorop kan ik me nog herinneren...

 Verder staan dit jaar voor mijn duiven de volgende races op het programma: AS Golden in Griekenland, Sofia in Bulgarije, Krakus in Polen, Golden Algarve in Portugal en Who Dares in Engeland en wellicht nog een nabrander van een of andere winterrace.

Voor Engeland doet Sjaak Buwalda de coördinatie en dat geeft voor mij al een goed gevoel want hij regelt voor meerdere races alles perfect. Tot aan de verzending toe.

woensdag 6 maart 2019

Theorie & praktijk

Vorig jaar kreeg ik van iemand die veel in contact staat met Chinese éénhoksracers de tip dat je de jongen van de eerste 2 rondes naar de belangrijkste races zou moeten sturen. De kwaliteit daarvan zou namelijk veel beter zijn als die van de 3e en al helemaal niet vergelijkbaar met die van de 4e ronde... Altijd de moeite van het uitzoeken waard als je zoiets hoort van een serieuze melker.

Meten is Weten.....
Voor wat betreft de situatie op mijn hokken was dat makkelijk controleerbaar omdat ik ieder jaar weer een nieuw boek volschrijf met aantekeningen van alles wat ik mee maak op de hokken.

Zelfs de meest simpele dingen noteer ik. Bv de conditie van een koppel kwekers tijdens de verschillende rondes. De indruk die ik van een jong heb terwijl ze net geringd zijn, het gedrag net na het spenen, de resultaten bij de eerste trainingen tot aan de finale toe. Alles schrijf ik op.

Blijkt achteraf dat er een duif bijzat die er qua prestaties echt uitsprong ga ik zijn of haar hele historie weer teruglezen. En daar leer ik veel van… Vooral dat er veel flauwekul theorieën in de duivensport bestaan.

In de laatste DVD van Bas en Gerard Verkerk is het wat dat betreft ook genieten van de no-nonsens verhalen van Bas Verkerk. Echt een aanrader wat mij betreft. Je hebt net het idee of je een middagje bij Bas op bezoek bent en hij je helemaal bijpraat over veel zaken die spelen in de duivensport. Vaak met een door de harde praktijk gevormde mening van een verbijsterende eenvoud, maar wel tot in het detail steekhoudend.

Zelf ben ik er van overtuigd dat de conditie van je kwekers het meeste invloed heeft op het verschil in kwaliteit van de verschillende rondes. Dit is mijn Wringertje die ik fotografeerde een dag nadat ze haar 2e ei had gelegd van de 3e ronde dit jaar...Verwacht best wel veel van haar jongen dit jaar..
Om op de kwaliteit van de jongen van de verschillende rondes terug te komen. Bij mij zaten de beste bij de 3e ronde… Dus weer een mythe die de prullenbak in kan. Ik denk dat je de beste jongen kweekt op het moment dat je kwekers er het beste aan toe zijn. Dat is op een warm zolderhok wellicht tijdens de eerste ronde en op een koud tuinhok misschien wel de 3e of 4e ronde..

zondag 3 maart 2019

Houten 2019

Gisteren naar de voorjaarsbeurs in Houten geweest. Zoals altijd weer razend druk, maar er hangt ook  wel een positief sfeertje daar. Je hebt echt het gevoel dat het voorjaar begonnen is. We vertrokken van huis terwijl de merel al weer druk aan het zingen was en op de beurs veel mensen gesproken die allemaal weer stonden te trappelen om aan het nieuwe seizoen te beginnen. Dat vind het ik eigenlijk het allerleukste van zo’n beurs.


Opvallend veel stands van One Loft Races, waaronder die van Victoria Falls in Afrika, waar ik een tijdje heb staan praten met leden van het organiserende team. Had er wel een goed gevoel bij. Lijkt me wel een uitdaging om daar eens aan mee te doen tegen de beste van de wereld en zij die denken dat ze dat zijn :) Ik zag bv dat de Amerikaan Mike Ganus er voor dit jaar al weer 100 had ingeschreven. Gelukkig heb je er maar 1 nodig om te kunnen winnen en op de Golden Algarve zaten we hem ook voor dus daar hoeven we ons niet door te laten intimideren.

De jongen van de 1e ronde van onze eigen kwekers zijn inmiddels ook afgeleverd bij de OLRaces van As Golden en Sofia
Het is een echte Amerikaan en kan dus zijn zaakjes goed promoten. Via dit soort mensen kom ik er pas achter hoe goed de duiven op mijn eigen hok wel niet moeten zijn. Op de laatste One Million Dollar race behaalde zijn eerste duif namelijk een mooie top 10 plaats,  die hij had gekweekt uit een Hollandse duivin.

Toevallig heb ik van die duivin een volle  broer van hetzelfde jaar en voor de lol beide stamkaarten eens naast elkaar gelegd. Bij mij op de originele stamkaart staan als ouders vermeld Krasje 52 x Kras 02 die bij Ganus op de stamkaart zijn omgedoopt tot Golden Boy x Diamond Ring. De ouders van de Kras 52 heten bij hem nu Gold Mine x The Special One met als extra vermelding “Golden Breeder” terwijl bij mij op de originele stamkaart staat: Ubert x Preetje….. Bij “Golden Breeder” Preetje staat op de originele stamkaart niet één nazaat vermeld die wat heeft gepresteerd…Blijkt nu echter dat ik bijna puur goud op het hok heb zitten...Soms zit het echt mee in het leven...

Ik vermeld dit niet omdat ik er wakker van lig ofzo. Van mij mag hij. Maar het laat wel zien dat verkopen van je materiaal een vak apart is en dat veel melkers met een bredere glimlach op hun gezicht in slaap zouden vallen als ze iets hadden weten te bemachtigen uit Golden Boy x Diamond Ring als uit Krasje 52 x Krasje 02….:) Dat is ook duivensport...

Klik hier om de teaser van de nieuwe DVD te bekijken: https://www.youtube.com/watch?v=Dv92aC7pS2M

Verder nog de spiksplinter nieuwe DVD van Bas en Gerard Verkerk aangeschaft bij Pigeonpixels. Falco Ebben en zijn team hebben vader en zoon Verkerk een jaar lang gevolgd met de camera waardoor je een unieke inkijk krijgt in de duivensportbeleving van dit topduo van absolute wereldklasse. Ik denk dat de investering in deze DVD voor veel melkers meer zoden aan de dijk zet en voordeliger is als een of ander vaag supplement.

Later heb ik Bas en zijn vader op de beurs nog even gesproken en ik ben naast hun vakmanschap  altijd weer onder de indruk van hun bescheidenheid. In al die jaren dat ik hen ken heb ik ze nog nooit op een of andere grootspraak kunnen betrappen. Petje af voor die mannen alhoewel ik blij ben dat ik niet tegen ze hoeft te spelen... De DVD is overigens hier online te bestellen: https://www.pigeonpixels.com/product/pp-5-g-s-verkerk/

donderdag 28 februari 2019

Zelfstandig worden

Na het spenen heb ik de 27 jongen van de eerste ronde direct in een aparte, dichte, ren geplaatst.

Daar krijgen ze dan een dag of 5 de gelegenheid zelfstandig te worden . Kan daar zo van genieten en ben er niet bij weg te slaan.

Ben vooral nieuwsgierig naar opvallende duifjes die hun kwaliteit al verraden middels hun gedrag.

Die bijvoorbeeld als eerste een plekje veroveren en als je dan drie dagen later in het donker met een lampje weer gaat kijken en ze zitten nog steeds op hetzelfde schapje. Dat soort dingen zie ik graag en vind ik zo boeiend bij jonge duiven…

Komend weekend gaat de hele eerste ronde naar Houten om te worden afgeleverd bij de OlRaces van As Golden en die van Sofia. Met beide races heb ik heel positieve ervaringen. En het geeft altijd een goed gevoel als ze op hun plek zitten...

woensdag 27 februari 2019

Marrit

Klik op de foto voor een vergroting
 Klaas de Jong en zoon Jacob uit Ee, hadden in 2018 een werkelijk weergaloos seizoen met hun duiven. Eerste prijzen aan de lopende band en hoge prijspercentages zorgden voor een stroom aan kampioenschappen in de afdeling Friesland.

Jacob stuurde me vandaag een foto van hun Marrit die ik voor hen had gekweekt. Ook zij heeft haar steentje bijgedragen aan hun superseizoen. Zij zit vanaf nu op de kweek, mede omdat jongen van haar zich ook al weer aan de kop hebben laten zien.

Met het mooie weer van de laatste dagen is het heerlijk om tussen de jonge duiven van 2019 te vertoeven . Op het onderstaand filmpje is Jacob bezig zijn eerste ronde jongen alvast te conditioneren...Wat hebben we toch een gave hobby...





donderdag 21 februari 2019

Gespeend



De eerste jongen worden momenteel gespeend. Ze zijn prachtig opgekomen en geen problemen met de gezondheid gelukkig. Deze week worden ze geënt tegen paramixo en mogen ze geheel zelfstandig leren eten en drinken. Volgende week wat zelfvertrouwen opbouwen zonder ouders en dan in het weekend van 2 en 3 maart gaan ze via de beurs in Houten naar de verschillende éénhoksraces.

Wie waar naar toe gaat bepaal ik pas de laatste paar dagen. Eerst nog even genieten van de gaafste jongen die er bij zitten en kijken of we op het oog en gedrag al een favorietje kunnen ontdekken. Mooie tijd van het jaar dit, zeker met het zachte weer erbij.
 
 

vrijdag 15 februari 2019

Beurzen



Komende 2 weken staan er twee prachtige voorjaarsbeurzen op stapel. Dit weekend trapt Fugare af in Kortrijk met een zaal vol interessante standhouders. Voor een ieder is er wel wat te halen of te zien. En buiten dat is het dé ontmoetingsplek om even met andere sportvrienden bij te praten of om bv iemand een compliment te geven voor zijn of haar sterke spel vorig seizoen…. Alhoewel dat laatste niet de sterkste kant is van veel melkers.

Maar laten we positief blijven en genieten van het mooie weer en deze prachtige beurzen. Altijd weer een teken dat het voorjaar echt is aangebroken en het nieuwe (vlieg) seizoen dichtbij is.
Klik hier voor info over Fugare: http://www.fugare.be/nl/home/#.XGaIE-TCF9B



Voor de mensen die verhinderd zijn om naar Kortrijk af te reizen is er een herkansing in Houten in het weekend van 2 en 3 maart. Zelf kijk ik daar graag altijd even rond en ook kun je daar voor verschillende éénhoksraces al de eerste duiven aanleveren omdat de meeste races daar een stand hebben.

Houten wordt ook steeds populairder om wat jongen aan te schaffen waar dit seizoen al mee gevlogen kan worden. Eigenlijk een soort markt van Lier maar dan binnenshuis. Binnen de duivensport zijn beiden beurzen aanraders wat mij betreft. Net als Kassel in Duitsland. Hier de site met info over de beurs in Houten: http://www.proffsport.nl/

maandag 11 februari 2019

Echte liefde...

Na een periode van nat, winderig en somber weer lijkt de lente aarzelend voet aan de zompige grond te krijgen. Niet te vroeg juichen natuurlijk maar je merkt gelijk wat één dag met heerlijke zon je aan energie kan geven. Met de duiven is het niet anders.


Ik heb een geweldig mooi duivinnetje zitten wat nog nooit gekoppeld is geweest. Een zomerjong van 2018. Ik had ze gelijk met de andere duiven rond de kerst gekoppeld maar ze wilde niks weten van haar doffer en ook niet van een andere die ik haar later had toebedacht.


Vond dat erg jammer want wil graag weten of ze net zo goed kweekt als dat ze er uit ziet. Wel zag ik dat ze zichzelf altijd in beeld probeerde te brengen bij een donker doffertje wat met een andere duivin gekoppeld zat.


Zat hij in de ren dan zat zij er ook. Ging hij eten dan ging zij ook eten en ze probeerde op alle manieren onopvallend de aandacht te trekken van dat donkere doffertje. Een volle, jongere broer van Purple Rain overigens, dus smaak heeft ze wel. Ten einde raad heb ik van deze doffer zijn duivin weggehaald waar ik al een koppel jongen van had liggen. Geloof het of niet maar binnen een paar uur zat ze al bij hem dolgelukkig in zijn broedvak te kijken. Ben benieuwd of die speciale liefde ook speciale jongen zal opleveren….

Pril geluk....

donderdag 31 januari 2019

Nieuw boek

Steven van Breemen is inmiddels al heel wat jaren actief als schrijver over de duivensport en dan met name over het kweken heeft hij al heel wat artikelen op zijn naam staan.

Inmiddels heeft hij een nieuw (digitaal) boek uitgegeven onder de titel “Hints voor Koppelen, Kweken en Selecteren” Het boek kost 25 euro en gezien zijn ervaring in de duivensport altijd interessant om te lezen.

Of het de moeite waard is weet ik pas als ik het gelezen heb uiteraard. Een recensie schrijven vind ik voor anderen echter lastig omdat het natuurlijk heel persoonlijk is. Wat ik wel of niet interessant vind kan voor iemand anders juist net andersom zijn.

Ik vind het sowieso positief als iemand weer eens een boek over onze geliefde hobby wil schrijven en dan met name over deze onderwerpen die best pittig zijn. Zelf heb ik een aantal boeken geschreven over het vissen op Roofvis en weet wat erbij komt kijken. Meer info en eventueel bestellen kan bij Steven (st.van.breemen@wxs.nl) waarna het boek als PDF bestand wordt opgestuurd!

zondag 27 januari 2019

Jonge duiven verspelen

Het lijkt vrijwel zeker dat er tegenwoordig meer jonge duiven worden verspeeld als vroeger. Daarvoor worden allerlei theorieën aangehaald van gezondheid, elektronische luchtvervuiling, vervuild voer met chemicaliën, tot zelfs aan het verschuiven van de Noordpool etc..

Zelf denk ik dat het allemaal veel simpeler is en zelfs met eenvoudige voorbeelden aantoonbaar. Maar de mens zoekt het graag in complexe zaken zo leert de geschiedenis. Mijn levensmotto is altijd geweest dat de kracht in de eenvoud zit en ben nog steeds die mening toegedaan.

Belangrijkste is te starten met kwaliteit... En dat heeft dus niks te maken voor welke bedragen de vaders, moeders en of andere familieleden wel niet zijn verkocht.


Wat betreft het verspelen door allerlei “moderne” zaken als zenders voor mobiele telefonie, radarinstallaties etc. Zo lang er hokken zijn die jaarlijks nauwelijks duiven verspelen denk ik dat je die argumenten kunt wegstrepen. Volgens mij is er ten opzichte van vroeger weinig veranderd want als je een ploeg gezonde kwaliteitsjongen op een goed hok zet verspeel je weinig duiven. Met nadruk op gezondheid en kwaliteit.

Veel te vaak roepen melkers dat ze jongen verspelen terwijl ze kerngezond zijn. Ja op het oog zijn ze gezond maar latent zit er gewoon wat onder. In de kop bv, wat direct invloed heeft op de oriëntatie onder bepaalde omstandigheden. Een duif oriënteert zich immers niet altijd op dezelfde wijze. Dat hangt van de omstandigheden af. Werkt één van die sensoren niet goed dan verspeel je ze onder die omstandigheden. 
 

Dit is Daisy die ik kweekte voor de AS Golden Race en voor ze vertrok maakte ik nog een foto van haar omdat het zo'n juweeltje was...Bas van Beveren kocht haar op de veiling na afloop van de finale en kweekte uit haar, behalve een 1e prijswinnaar op Chateauroux, ook jongen  die het uitstekend deden op de One Loft Races. In Thailand won een jong van haar in een zware 350 km race de 2e prijs en afgelopen jaar werd een jong doffertje uit haar gekweekt 1e asduif op de befaamde FCI Pa Mok Grandprix, eveneens in Thailand...

Verder is bij de jongen het hok van nog groter belang dan bij de ouden omdat ze nog gevoeliger zijn voor kinderziektes. Heb je een perfect hok waar je al eerder goed op gespeeld hebt lig je al ver voor. Je ziet ook meestal dezelfde mensen hard spelen met de jongen op dezelfde hokken. En dat heeft gelukkig helemaal niks met luxe te maken...

Dan een ander erg onderschat fenomeen en dat is kwaliteit. Niet middels een indrukwekkende stamboom maar gewoon gebaseerd op de resultaten. Hoe kan het zijn dat je aan het einde van het seizoen uit een bepaald koppel alles nog hebt zitten en uit een ander koppel op hetzelfde hok alles kwijt bent? Dan moet er toch een lampje gaan branden lijkt me. Zelf selecteer ik ook op het verspelen van jonge duiven. Naast een natuurlijke gezondheid zelfs één van mijn belangrijkste scherprechters.

Veel melkers blijven slechte duiven maar (kweek)kansen geven. Vooral omdat ze er veel geld voor hebben betaald. Sommige verkopen zulke duiven weer door waarna de nieuwe eigenaar weer met hetzelfde probleem komt te zitten. Verblind door klinkende stambomen schaffen ze deze beloftevolle  "kwekers" van vaak een jaar of 3 oud, toch weer aan. Zonde...

Datzelfde geldt ook voor veel "moderne" ziektes... Veel hokken kampen met nagenoeg alle plagen van Egypte lijkt het wel. Ja als je alle ziektes bij de jongen met medicatie de kop poogt in te drukken... Wat dacht je zelf wat de kweekkracht van je kolonie na een paar jaar is? Dat worden gewoon repeterende problemen...

De veilingen na afloop van de finale in Algarve Golden Race zijn bijna achter de rug. Vorige week werd dit prachtige duivinnetje nog verkocht uit Purple Rain x Golda


Als voorbeeld pak ik even mijn Purple Rain erbij. Een hele late doffer van 2016. Tot nu toe heb ik uit hem in 2 jaar tijd voor de OLR races 6 jongen gekweekt met 2 verschillende duivinnen en naar 6 races in 6 verschillende landen gestuurd.... Na alle finales waren alle 6 de jongen nog aanwezig…. En geloof me die zijn wat roofvogels, gevaren, narigheid en bacillen tegengekomen tijdens hun verblijf  op die hokken... En van die finales waren de jongen van hem ook nog eens meermalen mijn 1e duiven. Hetzelfde verhaal met mijn andere kweker genaamd Moonraker.  Maar ook familie-breed beginnen die goede kwaliteiten zich ondertussen te manifesteren.

Ook ik had een aantal nieuwe (proef) koppels van een andere lijn, die naar dezelfde races in verschillende landen gingen en na afloop bijna allemaal van het toneel waren verdwenen. Nu dus ook vanaf mijn hok, samen met ooms, tantes, neefjes en nichtjes. Wil ze niet meer zien…

Ik denk zelfs dat het verongelukken van duiven (los van stomme pech) voor een deel te maken heeft met het genenpakket van de duif, maar daar kom ik later nog wel eens op terug